ΑΡΘΡΟ

του Μαργαρίτη Τζίμα

Καθηγητή

Η παγκόσμια κοινότητα, ο πλανήτης μας μαστίζεται από μια άνευ προηγουμένου ανισότητα μεταξύ των ανθρώπων. Λίγοι κατέχουν τον περισσότερο πλούτο. Γίνονται πόλεμοι για να αποκτήσουν οι ισχυροί πλουτοπαραγωγικές πηγές. Η γνώση και η πληροφορία, δυστυχώς δεν είναι ακόμη κτήμα των πολλών. Αντιθέσεις παντού.

Πλούτος και φτώχεια μαζί στο ίδιο οικοδομικό τετράγωνο μιας πόλης ή ενός χωριού. Σπατάλη χρημάτων από τους έχοντες και αγώνας για την επιβίωση από τους πολλούς. Ο πολιτισμός δεν είναι ακόμη προσβάσιμος στα ευρεία κοινωνικά στρώματα. Η αμοιβή εργασίας σε πολλές περιπτώσεις είναι συμβολική και απάνθρωπη.

Μέσα λοιπόν σε ένα τέτοιο κλίμα και περιβάλλον, υπάρχουν και οι αναλαμπές, υπάρχουν τα πολλά φωτεινά παραδείγματα που σε κάνουν να είσαι αισιόδοξος. Δεν είναι όλα μαύρα. Βλέπουμε φτωχά παιδιά να αγωνίζονται να ξεφύγουν από τη φτώχεια. Να αγωνίζονται να ζήσουν μια καλύτερη ζωή. Τα καταφέρνουν. Θέλουν να μάθουν, θέλουν να μορφωθούν, θέλουν να εργαστούν. Γι’ αυτό είναι σημαντικό σε μια εξουσία να δίνει ίσες ευκαιρίες στους πολίτες. Να γίνει πράγματι πράξη η ισονομία και ισοπολιτεία. Έτσι θα αξιοποιηθεί το ανθρώπινο δυναμικό μιας χώρας.

Είναι κρίμα να υπάρχουν χώρες υπανάπτυκτες, ενώ διαθέτουν άφθονες πλουτοπαραγωγικές πηγές. Οι λαοί πολλές φορές χρειάζεται να πάρουν τις τύχες στα χέρια τους και να απαιτήσουν ζωή, μια καλύτερη ζωή. Ο άνθρωπος είναι δημιούργημα κατά εικόνα και ομοίωση του Θεού και είναι απαράδεκτο να αντιμετωπίζεται ως αντικείμενο η ως χρηματική μονάδα.

Οι εξουσίες έχουν υποχρέωση να εμφυσήσουν σε κάθε επίπεδο ζωής την αισιοδοξία, την δημιουργικότητα. Να σκεφτούν πως οι κοινωνίες υπάρχουν όταν οι πολίτες σκέφτονται και ζούνε καλά. Δεν είναι εξουσία και πολίτες αντίπαλοι. Τουλάχιστον επιβάλλεται να συμπορεύονται και να κτίζουν μαζί τον κόσμο που αρμόζει στην ανθρωπότητα.

Να σταματήσει το κυνήγι της εξουσίας και της καρέκλας, να είναι φραγμός άσκησης μια ανθρώπινης και δημοκρατικής λειτουργίας. Στο κάτω κάτω υπάρχει και ζωή χωρίς να είσαι εξουσία. Οι πολίτες περιμένουν έργα που θα βελτιώνουν τη ζωή τους. Δεν περιμένουν πολιτικές μάχες.

Είναι ώρα για μια αναθεώρηση της σκέψης μας. Μια αναθεώρηση που θα αναδείξει τις αξίες και τα ιδανικά του ανθρώπου. Χωρίς αυτά μέλλον δεν υπάρχει.