ΑΡΘΡΟ

Του Παναγιώτη Χατζηγεωργίου

Δικηγόρου Δράμας

Συντονιστή της Επιτροπής Πρωτοβουλίας για τη στήριξη του Νοσοκομείου και τη διάσωση του ΕΣΥ

Τι θα έλεγα στον κ. Άδωνη Γεωργιάδη, αν τον συναντούσα

 

 

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, χαίρομαι που επιτέλους επισκέπτεστε την πόλη μας. Από πέρυσι το φθινόπωρο σας περιμέναμε. Βέβαια είχατε συναντηθεί με τους γιατρούς και τους λοιπούς εργαζόμενους του Νοσοκομείου μας στην Αθήνα. Αλλά μια κουβέντα και με τους φορείς της Δράμας δεν θα έβλαπτε.

Για να ακούσετε και τον δικό μας πόνο. Τον πόνο της Δραμινής Κοινωνίας. Την κραυγή αγωνίας μας. Μήπως και βρεθούν λύσεις, Σε προβλήματα, που δεν αφορούν απλά την ποιότητα ζωής μας. Αλλά την ίδια τη ζωή μας. Για αυτό και είχε ξεσηκωθεί από πέρυσι το φθινόπωρο η Δράμα. Για αυτό και αγκάλιασε τους αγώνες και τις διεκδικήσεις μας. Για αυτό και πραγματοποιήθηκε το μεγαλειώδες πανδραμινό συλλαλητήριο στις 1 Νοεμβρίου.

Γιατί το καταλαβαίνετε -και εσείς φαντάζομαι- πως Νοσοκομείο χωρίς Παθολογική δεν μπορεί να λειτουργήσει. Γιατί το αντιλαμβάνεστε -θέλω να πιστεύω- πως ένας ολόκληρος Νομός χωρίς Νοσοκομείο δεν μπορεί να ζήσει. Γιατί κατανοείτε –ελπίζω- την αγωνία μας, ότι θέλουμε γιατρούς σωματικά και ψυχικά υγιείς, που θα μπορούν να μας περιθάλψουν. Όχι εξουθενωμένους και πληβείους. Με απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και αναξιοπρεπείς αποδοχές.

Κύριε Γεωργιάδη προσωπικά, πολιτικά, ιδεολογικά, πολιτιστικά μας χωρίζει άβυσσος. Δεν έχω την ψευδαίσθηση, πως θα μπορούσαμε οι δυο μας να συμφωνήσουμε. Ούτε για την πορεία της χώρας μας. Ούτε στο τι χρειάζεται το ΕΣΥ, για να παραμείνει ζωντανό. Ούτε για το ποιες μακροπρόθεσμες και ριζικές λύσεις πρέπει να δοθούν, για να κρατηθεί το Νοσοκομείο μας όρθιο.

Είστε όμως Υπουργός Υγείας. Εκπρόσωπος της Πολιτείας. Και το σέβομαι. Και είμαι υποχρεωμένος να συζητήσω μαζί σας. Να προτείνω. Και εσείς είστε υποχρεωμένος να ακούσετε. Να αποδεχθείτε ότι είναι λογικό. Μπορούμε, αν πραγματικά το θέλουμε αμφότεροι, να βρούμε κοινό τόπο. Να έρθουν παθολόγοι στη Δράμα. Να καλύψουμε όλα τα κενά και τις ελλείψεις. Να συνεχίσει το Νοσοκομείο μας να λειτουργεί. Με επάρκεια και ασφάλεια. Ακόμη κι αν διαφωνούμε στο πως και στο δια ταύτα.

Κύριε Γεωργιάδη, σέβομαι το αξίωμά σας. Δεν σας έβρισα ποτέ. Και ας δέχθηκα εκ μέρους σας ύβρεις και σαρκασμό και ψεύδη. Ας με αποκαλέσατε μαζί με όσους άλλους διαμαρτύρονται για την απαράδεκτη κατάσταση, που επικρατεί στο ΕΣΥ και στα Νοσοκομεία μας, ως «αχαΐρευτους», «συμμορία της μιζέριας» και τόσα άλλα, που έχετε εκτοξεύσει κατά καιρούς. Ακόμη και σήμερα δηλώσατε ανερυθρίαστα, πως δήθεν σας περίμεναν οι Δραμινοί στις 4 Σεπτεμβρίου με πέτρες και μπουκάλια και πως για αυτό ακυρώσατε την επίσκεψή σας…

Κύριε Υπουργέ δεν έχω εμμονές και ιδεοληψίες. Μπορώ να ξεχωρίσω το σωστό και το δίκιο. Να αναγνωρίσω την προσπάθεια και την καλή θέληση. Να συγχαρώ και να επικροτήσω. Θέλω να είμαι υπερήφανος για τη χώρα μου. Για την κυβέρνησή μου. Για τον Υπουργό Υγείας. Για το ΕΣΥ. Για το Νοσοκομείο Δράμας. Αλλά βοηθείστε και εσείς. Στο χέρι σας είναι.

Αισθάνθηκα ικανοποίηση όταν άκουσα μετά τις τελευταίες εκλογές τον Πρωθυπουργό να δηλώνει πως πρώτη προτεραιότητά του θα είναι το ΕΣΥ. Αλλά δεν το είδαμε.

Αισθάνθηκα ότι εισακούεται η φωνή της Δράμας, όταν υποσχεθήκατε στους γιατρούς και τους εργαζόμενους του Νοσοκομείου μας, όταν σας επισκέφθηκαν στο Υπουργείο Υγείας, ότι θα προκηρυχθούν όλες οι κενές θέσεις παθολόγων, αλλά δεν το κάνατε.

Αισθάνθηκα περήφανος για τη χώρα μου και για το ΕΣΥ, όταν πρόσφατα και σε βαρύτατο τροχαίο ατύχημα, που έγινε στην Τανζανία και τραυματίστηκαν βαριά γνωστοί μας, συμπολίτες μας Δραμινοί, ο Υπουργός και η κυβέρνηση στάθηκαν από την πρώτη στιγμή πολύτιμοι αρωγοί στους τραυματίες και τις οικείους τους. Διέθεσαν πόρους και μέσα για να έχουν την καλύτερη δυνατή περίθαλψη. Για να γυρίσουν το συντομότερο από το Ναϊρόμπι στην πατρίδα.

Τέτοια χώρα θέλουμε. Τέτοια κυβέρνηση και τέτοιο Υπουργό αποζητάμε. Να σκύβουν στα προβλήματα άμεσα. Να δίνουν αποτελεσματικές λύσεις. Να φροντίζουν για το καλό όλων. Για την Υγεία μας. Που είναι το πολυτιμότερο αγαθό. Και εμείς εδώ είμαστε. Και να επιδοκιμάσουμε. Και να χειροκροτήσουμε.

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ. Δεν έχουμε την ψευδαίσθηση πως θα συμφωνήσουμε στον τρόπο επίλυσης όλων των προβλημάτων του ΕΣΥ και των Νοσοκομείων μας. Άλλη ιδεολογία, φιλοσοφία και πολιτική η δική σας και της κυβέρνησής σας. Εσείς θέλετε ένα ΕΣΥ υποστύλωμα του ιδιωτικού τομέα. Γιατρούς του ΕΣΥ που θα ιδιωτεύουν. Και ιδιώτες γιατρούς που θα εκμεταλλεύονται και το ΕΣΥ. Εμείς θέλουμε ένα ΕΣΥ στυλοβάτη και πρωταγωνιστή της Δημόσιας Υγείας. Θέλουμε ΥΓΕΙΑ και ΕΣΥ για ΟΛΟΥΣ!

Μπορούμε όμως να συμφωνήσουμε στα άμεσα. Στα ελάχιστα. Που πρέπει να γίνουν για να μη καταρρεύσει πλήρως το ΕΣΥ και τα Νοσοκομεία μας. Για να μείνει όρθιο το Νοσοκομείο Δράμας. Οφείλετε να το κάνετε. Έχετε νομική και ηθική υποχρέωση. Αυτή είναι η δουλειά σας.

Κάντε το όσο είναι καιρός. Και ίσως στην επόμενη επίσκεψή σας οι Δραμινοί να σας υποδεχτούμε με χαμόγελα και λουλούδια. Στο χέρι σας είναι. Η επιλογή είναι δική σας.

ΥΓ.

Δυστυχώς ο κ. Γεωργιάδης προτίμησε να επισκεφθεί το Νοσοκομείο μας σε αποστειρωμένο περιβάλλον. Να συναντηθεί με τους διορισμένους από τον ίδιο Διοικητές ΥΠΕ και Νοσοκομείου, παρέα με τον οσονούπω και πάλι κυβερνητικό Βουλευτή και με εκπροσώπους τοπικών αρχών, που τυγχάνει να είναι του ιδίου κόμματος.

Για να μας πει και για να του πούνε πως ΟΚ υπάρχουν και μερικά προβλήματα, αλλά λύνονται και πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι. Πως δεν πρέπει να διαμαρτυρόμαστε, να αγωνιζόμαστε, να διεκδικούμε. Αρκεί να ψηφίζουμε σωστό κόμμα και σωστούς ανθρώπους και αυτοί θα μας τα λύσουν. Όπως δεκαετίες τώρα κάνει η Δράμα. Έτσι αποκτήσαμε καινούργιο οδικό δίκτυο… Έτσι έχουμε ένα πολύ καλό Νοσοκομείο, όπως δήλωσε και ο Υπουργός μας… (σημ. ναι πράγματι έχουμε εξαιρετικούς γιατρούς και ορισμένες εξαιρετικές κλινικές).

Και παρεμπιπτόντως συνάντησε για λίγη ώρα και τους γιατρούς και τους εργαζόμενους. Για να του παραδώσουν τις προτάσεις τους. Που τις είχε εδώ και μήνες από την προηγούμενη ακόμη συνάντηση της Αθήνας. Για να δώσει και πάλι υποσχέσεις. Ας ελπίσουμε όχι πάλι ανέξοδες και αναποτελεσματικές.

Κύριε Υπουργέ γιατί η επίσκεψη αυτή δεν μπορούσε να γίνει στις 4 Σεπτεμβρίου; Γιατί ισχυρίζεστε ακόμη και σήμερα ψευδώς ότι μερικοί δεκάδες ειρηνικοί διαδηλωτές, που απωθήθηκαν και μάλιστα βίαια από την Αστυνομία, σας εμπόδισαν;

Γιατί δεν έγινε τότε η συνάντησή σας και με ολιγομελή επιτροπή φορέων, όπως συμφωνήθηκε και με τον Προϊστάμενο της Αστυνομικής Δύναμης; Γιατί δεν κληθήκαμε και δεν έγινε έστω και τώρα;