ΑΡΘΡΟ

Του Γ.Κ. Χατζόπουλου

τ. Λυκειάρχη

Ονομάτισα σε προηγούμενο άρθρο μου με τον ίδιο τίτλο ποια είναι τα αίτια της σημερινής νεανικής βίας, η οποία θέτει σε κίνδυνο τη συνοχή μιας ευνομούμενης κοινωνίας.

Και ως πρώτο αίτιο ανέφερα την οικογένεια. Η οικογένεια ως θεσμός αναντίρρητα αποτελεί το κύτταρο μιας ορθά λειτουργούσας κοινωνίας, όταν βέβαια αυτή ετοιμάζει τα Μέλη, τα οποία τη συγκροτούν, σύμφωνα με τις βασικές αρχές, ώστε η κοινωνία να μη μοιάζει μ’ ένα καράβι, το οποίο διασχίζει φουρτουνιασμένο πέλαγος, έτοιμο να την οδηγήσει αύτανδρο στο βυθό του.

Αναμφίλεκτα η σημερινή κοινωνία χαρακτηρίζεται από μια επικίνδυνη παθογένεια, η οποία καθημερινά καθίσταται έρμαιο παραγόντων, οι οποίοι αγωνίζονται να την αποδομήσουν, ελπίζοντας από αυτήν την αποδόμησή της στην ικανοποίηση των νοσηρών συμφερόντων τους, καθώς και στην αρρωστημένη αντίληψή τους ότι γκρεμίζουν ένα κάστρο, το οποίο στέκει εμπόδιο στην υλοποίηση ενός αρρωστημένου στόχου.

Αλίμονο, αν αφεθούν ανεμπόδιστοι στο έργο τους οι αποδομητές του κορυφαίου κυττάρου της ευνομούμενης κοινωνίας μεταβάλλοντάς την σε αγέλη, στην οποία θα κυριαρχεί μόνο η ικανοποίηση των αναγκών του σαρκίου τους και των αλόγιστων παθών τους.

Έχει λοιπόν χρέος η Πολιτεία να θωρακίσει στέρεα τον θεσμό της οικογένειας, την οποία ορθότατα χαρακτήρισε ο Σαμοσατεύς Λουκιανός ως τη βάση και την αρχή κάθε πολιτισμού, ενώ ο φιλόσοφος Τσάνιγκ τη θεώρησε ως το κυριότερο σχολείο αρετής.

Πώς όμως θα θωρακισθεί μια νέα οικογένεια, ώστε να αποτελέσει γρανιτένιο πρόφραγμα στο καθημερινά εμφανιζόμενο φαινόμενο της νεανικής βίας, που τίθεται ως ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια μιας κοινωνίας, η οποία αποζητεί την ειρηνική συμβίωση των Μελών της με στόχο την προσφορά χωρίς αντάλλαγμα προς τον συνάνθρωπο;

Ταπεινή μας άποψη η Πολιτεία έχει χρέος να δομήσει με σοβαρές προδιαγραφές μια υπεύθυνη Σχολή Γονέων, στην οποία θα πρέπει να φοιτήσουν όχι μόνο όσοι νέοι αποφασίζουν να δημιουργήσουν οικογένεια, αλλά και εκείνοι, οι οποίοι έχουν δημιουργήσει.

Και τη Σχολή αυτή θα πρέπει να τη στελεχώσουν διδάσκοντες με εμπειρία και γνώσεις, οι οποίες θα βοηθήσουν στην ομαλή συμβίωση των συζύγων, απορροφώντας τους κραδασμούς, οι οποίοι αναπόφευκτα ανακύπτουν ανάμεσα σε δυο νέους, οι οποίοι, όπως είναι φυσικό, εμφορούνται από διαφορετικούς χαρακτήρες.

Ποιες λοιπόν θεωρούνται ως αναγκαίες γνώσεις, οι οποίες θα διδάσκονται στη Σχολή Γονέων;

α. Γνώσεις ψυχολογίας του άλλου φύλου. Η ανάγκη παροχής ανάλογων γνώσεων διαφαίνεται εύγλωττα από τη ρήση του προσωκρατικού φιλοσόφου Ηρακλείτου: «Δεν μπορείς να μπεις δυο φορές στο ίδιο ποτάμι». Με τη ρήση του αυτή ο Ηράκλειτος υπαινίσσεται τον ανθρώπινο ψυχικό κόσμο, που τον χαρακτηρίζει το ευμετάβολον και η ποικιλότητα. Άρα αναγκαία η γνώση του χαρακτήρα του συζύγου προς περιορισμό ή αποφυγή των συγκρούσεων.

β. Γνώσεις της ψυχολογίας του παιδιού, του εφήβου και του ενήλικα. Επισήμανση των αρετών και των αδυναμιών, καλλιέργεια των πρώτων και θεραπεία των δεύτερων.

γ. Εκλαϊκευμένες ιατρικές γνώσεις, ώστε να είναι υποψιασμένοι οι γονείς για να προλαβαίνουν δυσάρεστες επιπτώσεις αναφερόμενες στην υγεία του παιδιού.

δ. Γνώσεις του τρόπου και των ειδών διατροφής. Είναι φανερό πόσο θετικά ή αρνητικά επηρεάζει η διατροφή την υγεία ενός ανθρώπου.

ε. Γνώσεις της υγιεινής του σώματος και του χώρου διαμονής.

στ. Πρόληψη ατυχημάτων, που συνήθως συμβαίνουν κατά την παιδική ηλικία εντός του χώρου διαμονής.

ζ. Προστασία του περιβάλλοντος χώρου.

η. Τρόπος αγοράς αγαθών αναγκαίων και πρακτικών.

θ. Άφησα στο τέλος τις κοινωνικές σχέσεις και την ομαλή συμβίωση. Θα πρέπει οι γονείς και τα λοιπά Μέλη της οικογένειας να σέβονται την προσωπικότητα και τη θεμιτή ελευθερία του συνανθρώπου τους. Να επιλύουν τις διαφορές με ειλικρινή διάλογο και να προσφέρουν χωρίς ανταλλάγματα τη βοήθεια προς τον συνάνθρωπο. Να διδάσκουν στα Μέλη της οικογένειάς τους ότι τίποτε δε χαρίζεται, αλλά κατακτάται με ευγενή συναγωνισμό.

Αν μ’ αυτές τις προϋποθέσεις λειτουργήσει μια Σχολή Γονέων, υπάρχει ελπίδα, αν όχι για τον αφανισμό της βίας, τουλάχιστον θα μπορέσει να απαλλαγεί η κοινωνία από το επικίνδυνο αυτό φαινόμενο, που ναρκοθετεί τα θεμέλιά της.

Θα συνεχίσουμε με τους άλλους αρνητικούς παράγοντες που ευθύνονται για τη νεανική βία.