ΑΡΘΡΟ
Της Πάττυ Κωνσταντινίδου
Γραμματέα ΝΕ ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ Δράμας
Τριάντα χρόνια συμπληρώθηκαν από την ημέρα που ο Ανδρέας Παπανδρέου πέρασε στην Ιστορία. Τριάντα χρόνια απουσίας, που όμως δεν στάθηκαν αρκετά για να σβήσουν το αποτύπωμα ενός σπουδαίου σοσιαλιστή ηγέτη. Του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, που σημάδεψε ανεξίτηλα τη μεταπολιτευτική Ελλάδα και έδωσε φωνή, αξιοπρέπεια και προοπτική στους μη προνομιούχους Έλληνες. Ο Ανδρέας δεν ήταν απλώς ένας Πρωθυπουργός. Ήταν ένα ανεπανάληπτο πολιτικό φαινόμενο. Ήταν ο ηγέτης που έκανε εκατομμύρια πολίτες να πιστέψουν ότι μπορούν να διεκδικήσουν μια καλύτερη ζωή. Που έδωσε πραγματικό περιεχόμενο στις έννοιες της κοινωνικής δικαιοσύνης, της λαϊκής συμμετοχής, της εθνικής αξιοπρέπειας και της δημοκρατικής αλλαγής.
Το έργο του άλλαξε την καθημερινότητα των πολιτών και διαμόρφωσε τη σύγχρονη κοινωνική φυσιογνωμία της χώρας. Με την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης έκλεισε ένα βαθύ ιστορικό τραύμα και συνέβαλε αποφασιστικά στην εθνική συμφιλίωση. Με τη θεμελίωση του Ε.Σ.Υ. κατοχυρώθηκε η καθολική και ισότιμη πρόσβαση όλων των πολιτών στη δημόσια υγεία. Με το νέο Οικογενειακό Δίκαιο έγιναν μεγάλες κοινωνικές τομές: καθιερώθηκε η ισότητα των συζύγων, καταργήθηκε η προίκα, θεσπίστηκε ο πολιτικός γάμος και ενισχύθηκαν τα δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών.
Παράλληλα, ενισχύθηκε η Τοπική Αυτοδιοίκηση, διευρύνθηκαν τα κοινωνικά δικαιώματα, αναβαθμίστηκε ο ρόλος των εργαζομένων και των αγροτών και διαμορφώθηκε ένα ισχυρότερο κοινωνικό κράτος. Στην εξωτερική πολιτική, ο Ανδρέας Παπανδρέου υπερασπίστηκε με συνέπεια την εθνική ανεξαρτησία και έδωσε στην Ελλάδα φωνή, κύρος και διαπραγματευτική ισχύ στο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον.
Δεν είναι τυχαίο ότι η διεθνής κοινότητα αναγνώρισε το μέγεθος της προσωπικότητάς του. Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπιλ Κλίντον, τον χαρακτήρισε έναν από τους πιο επιδραστικούς πολιτικούς ηγέτες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Η Βρετανική Βουλή κατέγραψε αναφορές στην πολιτική του ιδιοφυΐα και στη χαρισματική δημόσια παρουσία του. Ακόμη και πολιτικοί που διαφωνούσαν μαζί του ιδεολογικά αναγνώριζαν ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου ήξερε να διαπραγματεύεται, να διεκδικεί και να κερδίζει για την Ελλάδα.
«Ποτέ δεν έφευγε από Σύνοδο της ΕΟΚ χωρίς να έχει κερδίσει κάτι για τη χώρα του». Η φράση αυτή, που αποδίδεται στη Μάργκαρετ Θάτσερ, μια πολιτικό που βρισκόταν στον αντίποδα των ιδεών του, αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το πολιτικό ανάστημα, τη διαπραγματευτική δύναμη και την αφοσίωση του Ανδρέα Παπανδρέου στα συμφέροντα της πατρίδας.
Σήμερα, σε μια περίοδο γενικευμένης κρίσης ηγεσίας, στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, γίνεται ακόμη πιο έντονη η ανάγκη για πολιτικές ηγεσίες με όραμα, θάρρος και αποτελεσματικότητα. Ηγεσίες που δεν αρκούνται στη διαχείριση των εξελίξεων, αλλά ξέρουν να διεκδικούν, να απαιτούν και να πετυχαίνουν για τη χώρα και την κοινωνία. Ηγεσίες που βάζουν πάνω από το πολιτικό κόστος το εθνικό συμφέρον, τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Αυτός ήταν ο Ανδρέας: Ήταν ο ηγέτης που απέδειξε ότι η Ελλάδα μπορεί να στέκεται όρθια. Να έχει φωνή. Να έχει κύρος. Να έχει απαιτήσεις. Να εμπνέει τον λαό της και να χαράζει τον δικό της δρόμο. Αυτός ήταν ο Ανδρέας. Σήμερα, τριάντα χρόνια μετά, δεν αρκεί να θυμόμαστε τον Ανδρέα. Οφείλουμε να συνεχίσουμε τον αγώνα για τις ιδέες που υπηρέτησε. Για κοινωνική δικαιοσύνη. Για ισχυρό κοινωνικό κράτος. Για δημοκρατία χωρίς εκπτώσεις. Για εθνική αξιοπρέπεια. Για μια Ελλάδα που θα δίνει ευκαιρίες σε όλους και προοπτική στις νέες γενιές. Τριάντα χρόνια μετά, ο Ανδρέας δεν ανήκει μόνο στην Ιστορία. Παραμένει μέτρο σύγκρισης για το παρόν και πηγή έμπνευσης για το μέλλον.
Η παρακαταθήκη του δεν μας καλεί απλώς να τον θυμόμαστε. Μας καλεί να συνεχίσουμε τον αγώνα για τις ιδέες που υπηρέτησε. Για μια χώρα κοινωνικής δικαιοσύνης, δημοκρατίας, αξιοκρατίας και εθνικής αξιοπρέπειας. Για μια Ελλάδα που θα ανήκει στους πολλούς και όχι στους λίγους. Για μια πατρίδα που θα ξέρει να διεκδικεί, να απαιτεί και να κερδίζει τη θέση που της αξίζει. Αυτός είναι ο καλύτερος φόρος τιμής στον Ανδρέα Παπανδρέου: να κρατήσουμε ζωντανή την πίστη ότι η Ελλάδα μπορεί να αλλάζει προς το καλύτερο. Αυτό είναι το χρέος της μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης. Και αυτόν τον αγώνα θα συνεχίσουμε. Με πίστη στις αξίες μας. Με δύναμη από την Ιστορία μας. Με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον. Για μια Ελλάδα πιο δίκαιη, πιο ισχυρή και πιο περήφανη. Να αγωνιστούμε ξανά, με ενότητα, πίστη και αποφασιστικότητα, για μια Ελλάδα πιο δίκαιη, πιο δημοκρατική, πιο ισχυρή και πιο περήφανη. Για μια Ελλάδα των πολλών. Για μια Ελλάδα με αξιοπρέπεια. Για την Ελλάδα που αξίζουμε.
