ΑΡΘΡΟ
του Παναγιώτη Χατζηγεωργίου
Δικηγόρου Δράμας
Ναι εσύ φίλε μου!
Μα εγώ βγάζω φλύκταινες με τους Ταλιμπάν. Τους Τζιχαντιστές. Τη Χαμάς. Με όλους τους Μουσουλμάνους που έρχονται ως δήθεν πρόσφυγες και μετανάστες. Και μας μπαστακώνονται.
Ακριβώς! Όπως το είπες. Ως πιστός φανατικός Ταλιμπάν του Εθνικισμού. Ως εξτρεμιστής Τζιχαντιστής της Ορθοδοξίας. Σου φταίνε όλοι αδιακρίτως. Οι αθώοι γιατί σου χαλάνε τη ζαχαρένια σου. Οι ένοχοι γιατί έτσι τους πρέπει.
Και δείχνεις έτοιμος να ξεχάσεις τις Πανανθρώπινες αξίες σου. Τις Χριστιανικές σου διδαχές. Το Νομικό σου πολιτισμό. Αποδέχεσαι τα Γκουαντάναμο. Τις μαζικές και παράνομες απελάσεις. Τις κλειστές δομές – φυλακές. Δεν βρίσκεις λέξη κατά του Νετανιάχου. Δικαιολογείς τη λιμοκοκτονία. Την εθνοκάθαρση. Τη Γενοκτονία. Ακόμη και τώρα. Που όλος ο πλανήτης του λέει BASTA!!!
Θα ήθελες να εξολοθρευθούν όλοι τους. Με μαζικούς βομβαρδισμούς. Με ισοπέδωση σπιτιών και δρόμων. Σχολείων και υποδομών. Επιχειρήσεων και νοσοκομείων. Γέροι και γυναίκες. Παιδιά και νήπια. Γιατί κατά την άποψή σου φταίνε όλοι. Ανέχονται την τυραννία. Τον αυταρχισμό. Την καταπίεση. Τη Σαρία. Τη μπούργκα.
Δεν στα λέω με κακία. Αντιθέτως. Προσπαθώ να σε καταλάβω. Να σου βρω ελαφρυντικά. Ναι όλοι εξοργιστήκαμε με τα φρικιαστικά εγκλήματα των Ταλιμπάν, των Τζιχαντιστών, του ISIS της Χαμάς. Αλλά αυτοί είναι εξτρεμιστές. Εγκληματίες. Δίχως ανθρωπιά. Δίχως νομικό πολιτισμό. Δίχως σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή. Εμείς υποτίθεται ότι είμαστε ο Πολιτισμός. Η Δημοκρατία. Η νομιμότητα. Αν επιδοθούμε σε παράνομες δολοφονίες. Αν κάνουμε τα ίδια… σε τι θα διαφέρουμε;;;
Ναι κατανοώ ότι ένας τόπος, μια χώρα δεν μπορεί να υποδεχθεί άπειρο αριθμό προσφύγων και μεταναστών. Γιατί θα διασαλευτεί η ασφάλεια, η τάξη, η ειρήνη του γηγενούς πληθυσμού. Και δικαίως υπάρχουν και αντιδράσεις. Τα ίδια είχαν συμβεί άλλωστε και όταν ήρθαν οι ομογενείς μας το 1922. Θρακιώτες και Μικρασιάτες και Πόντιοι. Αλλά και όταν ήρθαν οι Ελληνοπόντιοι από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Και όταν ήρθαν οι Αλβανοί τη δεκαετία του ‘90. Θα πρέπει να βρούμε λύσεις. Να διαχειριστούμε και ως χώρα και ως Ευρώπη το πρόβλημα. Αλλά δεν μπορούμε να παρανομούμε. Να μην εφαρμόζουμε τις διεθνείς συνθήκες. Τους νόμους μας.
Προσπαθώ να σε καταλάβω. Να σου βρω ελαφρυντικά. Αν έλεγες πως ναι δεν μπορούμε να φιλοξενήσουμε μυριάδες, θα συμφωνούσα. Θα προσπαθούσαμε μαζί να βρούμε λύσεις. Ρεαλιστικές. Αλλά και ανθρώπινες. Και νόμιμες.
Αλλά δεν λες αυτό. Σου φταίνε όλοι και όλα. Φανατίζεσαι. Πάσχεις από Ισλαμοφοβία. Ρατσισμό. Ξενοφοβία. ΟΚ. Το καταλαβαίνω. Έχεις και εσύ τα δίκια σου. Αλλά κάνεις και εγκληματικά λάθη. Η εμμονή σου δεν σε αφήνει να βλέπεις καθαρά. Όπως και η εμμονή όσων αγνοούν τις δικές σου φοβίες και ανασφάλειες. Και υποστηρίζουν τα ανοικτά σύνορα. Δίχως ελέγχους. Και ζητάνε νομιμοποίηση, όλων όσων εισρέουν στη χώρα.
Κρύβεσαι πίσω από την τύχη σου. Που γεννήθηκες Έλληνας. Ορθόδοξος. Ευρωπαίος. Θα ήταν αλλιώς αν είχες γεννηθεί στην Ασία, στην Αφρική. Εσύ δεν ζεις πόλεμο. Φτώχια. Εξαθλίωση. Τα έζησαν όμως οι πρόγονοί μας. Και έγιναν πρόσφυγες και μετανάστες. Και ποτέ δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει αύριο. Ίσως να τα ξαναζήσουμε και εμείς. Ή τα παιδιά μας. Άλλωστε και στις σημερινές εποχές μυριάδες παιδιά μας, από τα καλύτερα σπουδαγμένα μυαλά της χώρας, μεταναστεύουν σε άλλες χώρες.
Αποδέχεσαι τις παρανομίες της πολιτισμένης Δύσης. Του δημοκρατικού Ισραήλ. Γιατί δεν πλήττουν εσένα. Αλλά τους για σένα υπάνθρωπους. Βρίζεις χυδαία συνανθρώπους σου απλά και μόνο γιατί έχουν άλλο χρώμα, άλλη θρησκεία, άλλη κουλτούρα. Θα ήθελες να εξαφανιστούν από προσώπου γης. Άνθρωποι είναι όμως κι αυτοί. Απόκληροι. Κυνηγημένοι. Διωγμένοι. Δικαιούνται μια δεύτερη ευκαιρία.
Δεν βρίσκεις μια λέξη κατά του εγκληματία Νετανιάχου. Κατά της ακροδεξιάς κυβέρνησής του. Βρίζεις όσους εξεγείρονται με όσα συμβαίνουν στη Γάζα. Τους αποκαλείς υποστηρικτές της Χαμάς. Αναρωτιέσαι, γιατί όλος ο κόσμος στηρίζει τους Παλαιστίνιους.
Δεν κατανοείς ότι το αισθητήριό του τον στέλνει στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Οι άνθρωποι πάντα βρίσκονταν στο πλευρά του αδύναμου Δαυίδ. Κόντρα στον παντοδύναμο και κτηνώδη Γολιάθ. Δίπλα στους λαούς και στους εθνικοαπελευθερωτικούς τους αγώνες.
Γιατί οι Ταλιμπάν, οι Ταλιμπάν κάθε Έθνους. Κάθε θρησκείας. Με μπούρκα ή χωρίς. Με όπλα στα χέρια ή απλά με μίσος στην καρδιά. Ναι θα υπάρχουν κι αυτοί κατά διαστήματα. Πάντοτε. Αλλά ως μαύρες σελίδες της Ανθρώπινης Ιστορίας.
