ΑΡΘΡΟ
Του Γ.Κ. Χατζόπουλου
τ. Λυκειάρχη
(συνέχεια από το προηγούμενο)
γ. Παροχή εκλαϊκευμένων ιατρικών γνώσεων. Είναι αναγκαία η προσφορά στοιχειωδών ιατρικών γνώσεων στους μέλλοντες γονείς, ώστε να ανησυχούν, όταν διαπιστώσουν –στο μέτρο που μπορούν- ότι έχει επέλθει κάποια μεταβολή στην υγεία του παιδιού. Νομίζουμε ότι οι εμπειρικές ιατρικές γνώσεις μπορούν να οδηγήσουν τους γονείς σε κακές εκτιμήσεις της υγιεινής κατάστασης του παιδιού τους και με τη σειρά τους να βρεθούν μπροστά σε ανεπιθύμητα προβλήματα. Στον τομέα αυτό των γνώσεων πρέπει να τονισθεί ιδιαίτερα, η τεράστια σημασία του μητρικού θηλασμού, κάτι που στις μέρες μας παρακάμπτεται με ευκολία, ιδιαίτερα στα εύπορα κοινωνικά στρώματα, για ποικίλους και ευνόητους λόγους.
δ. Γνώσεις του τρόπου διατροφής. Καθοριστικό κεφάλαιο όχι μόνο για τη σωματική, αλλά και για την ψυχική υγεία του ατόμου παίζει ο τρόπος διατροφής. Είναι καιρός να ξέρουμε τι τρώμε, πόσο πρέπει να τρώμε, πότε πρέπει να τρώμε και πώς πρέπει να τρώμε.
ε. Γνώσεις υγιεινής σώματος και χώρων. Κεφαλαιώδους σημασίας για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του ατόμου είναι η γνώση της σωματικής υγιεινής, αλλά και των χώρων της διαμονής, που πέρα από την ευρωστία πρέπει μπορούν να έχουν επιπτώσεις και στην κοινωνική αποδοχή ή απόρριψη.
στ. Πρόληψη ατυχημάτων. Είναι κοινός τόπος να λεχθεί ότι η αλματώδης ανάπτυξη της τεχνολογίας είχε ως αποτέλεσμα πέραν των άλλων δυσμενών επιπτώσεων και την αύξηση των ατυχημάτων, με θύματα τα παιδιά (Πηγή ατυχημάτων: ηλεκτρικές συσκευές, έκθεση φαρμάκων σε χώρους προσιτούς στα παιδιά, μερικά από τα σύγχρονα παιχνίδια, κ.α.).
ζ. Σχέσεις με τον κόσμο των ζώων, κατοικιδίων ή αδέσποτων. Ένα από τα γνωρίσματα της ευαισθησίας της σύγχρονης εποχής είναι και η επίδειξη αγάπης προς τον κόσμο των ζώων. Δεν θα τολμούσα να αμφισβητήσω την έκφραση ενός τέτοιου συναισθήματος από μια μερίδα ζωοφίλων, οι οποίοι ακολουθώντας τον συρμό της ζωοφιλίας της εποχής μας καθιστούν δέσμια και εγκλωβίζουν στον ασφυκτικά κατοικήσιμο χώρο και ένα ή δύο τετράποδα, τα οποία απελευθερώνουν λίγο πριν από τις θερινές διακοπές, επειδή τους γίνονται εμπόδιο στον απρόσκοπτο παραθερισμό τους, αδιαφορώντας για την τύχη τους, ενώ τα ζωοφιλικά συναισθήματα έχουν αρκούντως ξεθωριάσει. Αλλά και όσο καιρό συγκατοικούν μαζί τους, δεν παύουν να αποτελούν κίνδυνο για την υγεία των συγκατοίκων τους (πτώση τριχών, αφόδευση, ούρηση. Επαναλαμβάνω: τα τελευταία δεν αγγίζουν όλους τους ζωόφιλους,, αλλά μια μικρή μερίδα αυτών. Και αυτά προς άρση κάθε παρεξήγησης). Ο μεγαλύτερος κίνδυνος ασφαλώς προέρχεται από τα αδέσποτα που τα προσεγγίζουν τα παιδιά, χωρίς να γνωρίζουν πάντοτε τον κίνδυνο που διατρέχουν θωπεύοντάς τα ή επιδιδόμενα σε παιχνίδι μαζί τους. Αυτονόητοι οι κίνδυνοι. Γι’ αυτό και δεν θεωρώ αναγκαία την αναφορά σ’ αυτούς.
(συνεχίζεται)
Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 2002
