ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΣΤΗ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ» ΝΙΚΟΥ ΡΑΠΤΗ
«Το αίτημα για βιωσιμότητα παίρνει τη σκυτάλη από τον σοσιαλισμό, σε ό,τι αφορά την ανάγκη για μεγάλη μείωση των ανισοτήτων, για αυτοδιοίκηση και αυτοδιαχείριση των κοινοτήτων και για την ανάγκη για ειρήνη»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΙΟΥΤΟΠΟΥΛΟΣ
Συνέντευξη στην εφημερίδα «Εργασία… συν» παραχώρησε ο κ. Νίκος Ράπτης, Περιφερειακός Σύμβουλος Θεσσαλίας και συγγραφέας του βιβλίου «Από τον σοσιαλισμό στη Βιωσιμότητα», το οποίο θα παρουσιαστεί στη Δράμα και συγκεκριμένα στο κτίριο της Οικολογικής Κίνησης, την προσεχή Δευτέρα 29 Ιουνίου 2026, στις 20.00.
Κύριε Ράπτη διαβάζουμε στο βιογραφικό σας ότι είστε Λαρισαίος και αυτοδιοικητικός στη Θεσσαλία. Πώς και αποφασίσατε να κάνετε την παρουσίαση του βιβλίου σας στη Δράμα; Έχετε δεσμούς με την πόλη μας;
Με τη Δράμα απέκτησα δεσμούς μέσω της λειτουργίας των κινηματογραφικών σπουδών στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο, στο οποίο φοιτά η σύζυγός μου. Είχα και κάποιους φίλους, από τα φοιτητικά χρόνια, όπως τον καλλιεργητή Γιώργο Παρμαξίδη. Επιδίωξα να γνωρίσω τους Βουλευτές σας Θεόφιλο Ξανθόπουλο και Τάσο Νικολαΐδη και εκτίμησα τις γνώσεις και την ευγένειά τους. Το ίδιο έκανα με τον «αγρότη της χρονιάς 2025» Σάββα Κιλατζίδη και τον Κωνσταντίνο Δημίου, που δίνει αγώνα για την αυτοπαραγωγή ενέργειας από φωτοβολταϊκά. Είμαστε συνάδελφοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι με τον Στέργιο Ηλιόπουλο, που τον γνώρισα στις συναθροίσεις της Ένωσης Περιφερειών και έχουμε ανάλογες πολιτικές και κοινωνικές ανησυχίες. Με τον αεικίνητο Παναγιώτη Χατζηγεωργίου ανακαλύψαμε κοινές πολιτικές διαδρομές… Εκτίμησα τις ομορφιές της και την ποιότητα των ανθρώπων της Δράμας. Έχω κι εγώ προσφυγική καταγωγή κατά το ήμισυ, και αυτό διευκόλυνε ένα αίσθημα οικειότητας.
Ήσασταν συμπρόεδρος στο οικολογικό κόμμα «ΚΟΣΜΟΣ» όπου ήταν Γραμματέας ο Πέτρος Κόκκαλης και υπήρχαν και πολλά άλλα αξιόλογα στελέχη σε αυτήν την προσπάθεια, η οποία όμως τελικά δεν ευοδώθηκε. Τι έφταιξε, γιατί τα οικολογικά εν γένει κόμματα στη χώρα μας δεν έχουν μέλλον; Μήπως τα αριστερά κόμματα καλύπτουν κατά κάποιο τρόπο και την πολιτική οικολογία; Τι σχεδιάζετε προσωπικά για το πολιτικό σας μέλλον;
Αναφέρομαι εκτενώς στις αμαρτίες της πολιτικής οικολογίας στο βιβλίο μου. Υπήρξε μια εκ γενετής σύμφυση του συγκεκριμένου χώρου με την νεοφιλελεύθερη ηγεμονία, που οδήγησε σε στρεβλώσεις, ειδικά όσον αφορά την κατανομή του κόστους της ενεργειακής και περιβαλλοντικής μετάβασης ανάμεσα στους πιο φτωχούς και τους πιο πλούσιους, αλλά και την αντίληψη για τις διεθνείς σχέσεις. Στην Ελλάδα αυτό το ρεύμα δεν ευοδώθηκε, αν και έπαιξε ένα σημαντικό ρόλο στην εκπαίδευση του κοινού στην οικολογική οπτική, ιδίως στον χώρο αριστερά του κέντρου. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου πολιτικό. Θα εξαντλήσω την θητεία μου ως Περιφερειακός Σύμβουλος το φθινόπωρο του 2027, και μετά θα παίξω ρόλο ανάλογο με την ηλικία μου, που καλό θα ήταν να είναι στα μετόπισθεν. Θα είναι κακό σημάδι για τον προοδευτικό πολιτικό χώρο εάν μετά τα 65 με χρειάζονται στην πρώτη γραμμή!
Το βιβλίο σας αντιλαμβανόμαστε από τον τίτλο του ότι διαπραγματεύεται το μέλλον μας από οικολογικής σκοπιάς και προτείνετε προοδευτικές λύσεις με οικολογικό αποτύπωμα. Η πρότασή σας λοιπόν είναι η βιωσιμότητα και θεωρείται ξεπερασμένο το όραμα του σοσιαλισμού;
Στο βιβλίο μου υποστηρίζω πως οι άνθρωποι δεν πρόκειται να κινητοποιηθούν μαζικά για τη φύση ή για ο,τιδήποτε δεν αφορά άμεσα τη ζωή τους, εδώ και τώρα. Θεωρώ πως η πολιτική οικολογία οφείλει να συστρατευθεί στους αγώνες για ευημερία, ειρήνη και ελευθερία, που σήμερα, μετά από πολλές δεκαετίες νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας απειλούνται πια άμεσα. Τα καλά νέα είναι πως αν δώσουμε σε αυτές τις έννοιες ένα σύγχρονο περιεχόμενο, βλέπουμε πως η ειρήνη, η ευημερία και η ελευθερία οδηγούν στη βιωσιμότητα, αλλά και πως δεν υπάρχει βιωσιμότητα με πόλεμο, φτώχεια και τυραννία. Όσο για τη σχέση σοσιαλισμού και βιωσιμότητας, κατά την άποψή μου είναι αυτή μιας συνέχειας και μιας τομής. Ναι, το αίτημα για βιωσιμότητα παίρνει τη σκυτάλη από τον σοσιαλισμό, σε ό,τι αφορά την ανάγκη για μεγάλη μείωση των ανισοτήτων, για αυτοδιοίκηση και αυτοδιαχείριση των κοινοτήτων και για την ανάγκη για ειρήνη. Υπάρχει όμως και μια τομή: ο σοσιαλισμός ήταν υπέρμετρα ανθρωποκεντρικός, και θεωρούσε τη φύση σαν μια αποθήκη πρώτων υλών ή ένα εμπόδιο προς την ανάπτυξη. Σήμερα πια ξέρουμε πως υποχρεούμαστε να συνυπάρξουμε με τη φύση, που είναι ένα βασικό σύστημα υποστήριξης της επιβίωσής μας, σαν πολιτισμό και σαν βιολογικό είδος.
Η εκδήλωση δεν θα είναι απλώς βιβλιοπαρουσίαση, αλλά θα έχει και πολιτικό περιεχόμενο; Σας ρωτώ γιατί βλέπουμε να συμμετέχουν στο πάνελ ως ομιλητές ο Νίκος Μαραντζίδης από το ΙΝΑΤ του Αλέξη Τσίπρα και η Μαρία Γιαννακάκη, πρώην Βουλευτής της ΔΗΜΑΡ και νυν μέλος ΚΕ της Νέας Αριστεράς.
Νομίζω πως το πλαίσιο της βιβλιοπαρουσίασης θα διευκολύνει την ουσιαστική συζήτηση των πολιτικών διαφωνιών. Εδώ και δεκαετίες, στις συνθήκες της νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας, ο προοδευτικός χώρος διχάζεται ανάμεσα -για να το θέσω σχηματικά- στην πολιτική αποτελεσματικότητα και στην πολιτική ουσία. Πόσο αξίζει να θυσιάζουμε τη μία στο βωμό της άλλης; Αυτό το δίλημμα θα έλεγα πως απασχολεί τις δυνάμεις που συσπειρώνονται στην ΕΛΑΣ και τη ΝΕΑΡ αντίστοιχα. Να σημειώσω πως θεωρώ πολύ θετικό ότι ο κατακερματισμός του χώρου μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ, που προέκυψε από τη διάλυση της δεκαετίας του 2020, αρχίζει να συγκροτείται πάλι σε ξεχωριστές και ουσιαστικές πολιτικές οντότητες. Στο βιβλίο μου νομίζω πως είναι επίσης ορατή η αμφισημία, μεταξύ πολιτικής ουσίας και πολιτικής αποτελεσματικότητας. Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται μια συζήτηση με ουσία, που στην εκδήλωσή μας την επόμενη Δευτέρα 29/6/2026 στην Οικολογική Κίνηση Δράμας, στο κτήριο «Κυριάκος Δοματζόγλου» στις 8 το βράδυ θα την κάνουμε με εκλεκτούς προσκεκλημένους και –κυρίως- με το κοινό της αγαπημένης μου Δράμας.
