ΑΡΘΡΟ
του Παναγιώτη Χατζηγεωργίου
Δικηγόρου Δράμας
Στίχοι του Χικμέτ (σημ. μιλούσε τότε για την Κίνα). Μετέφρασε ο Ρίτσος. Μελοποίησε ο Μικρούτσικος. Τραγούδησε η Δημητριάδη. Είχε πει τότε ο Πάριος. Και τι με νοιάζει εμένα. Είναι τόσο μακριά η Κίνα. Δεν τον άγγιζαν τότε τα πολιτικά τραγούδια. Τραγουδούσε ερωτικά άσματα. Έχει πει όμως ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. Δεν υπάρχουν πιο επαναστατικά τραγούδια από τα ερωτικά. Πολύ αργότερα ο Πάριος τραγούδησε ερωτικά του Ουρανομήκη, όπως τον αποκάλεσε Θεοδωράκη. Στο ξεκίνημα της συναυλίας ζήτησε συγνώμη από την Μίκη και το κοινό, που για δεκαετίες δεν το είχε κάνει.
Το ερώτημα όμως για αρκετούς παραμένει. Και τι με νοιάζει εμένα τι γίνεται στην «πίσω αυλή» των ΗΠΑ; Είναι τόσο μακριά από μας. Ενδιαφέρθηκαν ποτέ αυτοί για τη χώρα μας; Μόνο κάτι αριστερούληδες και ψυχοπονιάρηδες ρίχνουν δάκρυα. Δήθεν για το Διεθνές Δίκαιο. Η Ιστορία όμως άλλα διδάσκει. Η Κεντρική και Λατινική Αμερική δεν είναι και τόσο μακριά μας. Και ναι ενδιαφέρθηκαν και αυτοί για μας. Και είναι χρέος μας να ενδιαφερόμαστε κι εμείς. Γιατί τελικά όλη η Γη είναι ένα τεράστιο χωριό. Και ότι γίνεται στην άλλη άκρη του Πλανήτη, έχει επιπτώσεις σε όλους μας.
Τον Ιανουάριο του 1822 η Αϊτή ήταν η πρώτη χώρα στον κόσμο, που αναγνώρισε το δικαίωμα των επαναστατημένων Ελλήνων για αυτοδιάθεση. Και έστειλε 42 τόνους καφέ, για να αγοραστούν πολεμοφόδια. Και 100 εθελοντές για να πολεμήσουν για μας. Που δυστυχώς στη διαδρομή πνίγηκαν. Και δεν ήταν τίποτε διεθνιστές, αριστεροί, κομμουνιστές. Η Αϊτή ήταν πρώην Γαλλική αποικία. Ήταν η δεύτερη χώρα της Αμερικής, που απέκτησε την Ανεξαρτησία της. Η πρώτη ανεξάρτητη αφροαμερικανική δημοκρατία μετά από επανάσταση των δούλων (βλ. στο Καμίνι, άρθρο Άλκη Ρήγου, καθηγητή Παντείου, 24.3.2024). ΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΣΤΑΘΗΚΑΝ ΤΟΤΕ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΜΑΣ.
Το 1825 στον Παναμά συγκροτήθηκε υπό τον Μπολιβάρ δημοκρατική σύνοδος χωρών της Λατινικής Αμερικής. Με ομόφωνη απόφαση θεώρησαν «τον ιερό πόλεμο των Ελλήνων ως δικό μας πόλεμο». Ο Μπολιβάρ οραματίζονταν συνομοσπονδία όλης της Λατινικής Αμερικής. Είπε: «Τι ωραία να γίνει ο Ισθμός του Παναμά για μας, ότι ο Ισθμός της Κορίνθου για τους Έλληνες». ΝΑΙ ΔΕΝ ΕΙΠΑΝ ΤΟΤΕ ΟΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΤΟΥΣ.
Τον Ιούλιο του 1823 ο Καποδίστριας προσκάλεσε τους γερουσιαστές για να τους παρακινήσει να ψηφίσουν νομοσχέδιο για διανομή της γης στους ακτήμονες. Γράφει ο Γεώργιος Τερτσέτης (σημ. ο δικαστής που αρνήθηκε να καταδικάσει τον Κολοκοτρώνη): «Εκρατούσεν στις το χέριν του μια εφημερίδα ξένην και μας είπε “Ένα άρθρον περί Βολιβάρ μου έδωκεν αιτίαν να σας κράξω. Οκνεύετε εις το νομοσχέδιον περί διανομής γης, διότι δεν θέλετε την διανομήν, όπως την έχω, διότι δεν αγαπάτε την ισότητα…”». (βλ. SL press.gr). ΝΑΙ Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΘΕΩΡΗΣΕ ΤΟΤΕ ΟΤΙ Ο ΜΠΟΛΙΒΑΡ ΚΑΙ Η ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
«Η χώρα μου είναι πολύ μικρή για να διαπράξει τόσο μεγάλη ατιμία» ήταν η απάντηση του Ελευθέριου Βενιζέλου στο Γερμανό Πρέσβη, όταν του ζήτησε να διαρρήξει τη συνθήκη φιλίας με τη Σερβία και να συμπαραταχθεί με την παντοδύναμη Γερμανία. ΝΑΙ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΟΚΥΨΑΜΕ ΣΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΥ.
Δεν θα περίμενε κανείς σήμερα βέβαια ο Κυριάκος Μητσοτάκης να καταγγείλει τον Τραμπ και να τερματίσει τη συνεργασία μας με τις ΗΠΑ. Θα ανέμενε όμως από σεβασμό στην Ιστορία και στο Διεθνές Δίκαιο, αλλά και για την προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων, να κρατήσει αποστάσεις και αν μη τι άλλο με διπλωματικό τρόπο να εκφράσει τη διαφωνία του. ΝΑΙ ΤΩΡΑ Ο Π/Θ ΝΤΡΟΠΙΑΣΕ ΤΗ ΧΩΡΑ. ΑΓΝΟΗΣΕ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ. ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΑ. Και επιτρέπει σε Τραμπικούς Υπουργούς και Βουλευτές του, να ασχημονούν και να μας εκθέτουν διεθνώς.
ΣΥΣΣΩΜΗ Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ στη χώρα μας, όπως πάμπολλες χώρες, κυβερνήσεις και πολιτικοί, αλλά και εκατομμύρια πολιτών σε όλο τον κόσμο διαμαρτύρονται. Και δικαίως.
ΓΙΑΤΙ Η ΑΛΛΗ ΜΙΣΗ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΣΤΗ ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ. ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΤΡΑΠΟΥΝ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ.
