ΑΡΘΡΟ

του Παναγιώτη Χατζηγεωργίου

Δικηγόρου

Συντονιστή Δράμας της ΝΕΑΡ

Μου κάνει τρομερή εντύπωση. Σύντροφοί του υποτίθεται. Που συμπορεύτηκαν μαζί του. Τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ καβάλησε στο κύμα του λαϊκισμού. Που συγκυβέρνησαν μαζί του. Και από το 2023 μέχρι και σήμερα του σέρνουν τα εξ αμάξης. Ως οιονεί απατημένοι σύζυγοι. Που όσο κρατούσε ο γάμος δεν πήραν χαμπάρι. Και μετά τη διάσπαση της συμβίωσης βγαίνουν στα κανάλια. Κατηγορούν τον έως χθες σύντροφό τους. Προφανώς δεν κατανοούν πως το να κατηγορείς το σπίτι και το γάμο σου, εκθέτει και σένα;

Λες και δεν ήταν ο λαοπρόβλητος ηγέτης. Που τους πήγε στο 33%. Που έγινε ο πρώτος αριστερός Πρωθυπουργός. Με τα λάθη του βεβαίως. Που προσπάθησε να διαπραγματευτεί αλλιώς. Που έκανε τη στροφή στον ρεαλισμό. Που υπέγραψε τον επώδυνο συμβιβασμό. Αλλά δεν έριξε τελικά τη χώρα στα βράχια. Κράτησε την Οικονομία ζωντανή και την Κοινωνία όρθια. Άφησε πλεόνασμα. Και ορθοποδήσαμε. Και η χώρα δεν βούλιαξε. Και η Αριστερά δεν μπήκε στο χρονοντούλαπο για τα επόμενα 200 χρόνια. Λαβώθηκε ναι. Ηττήθηκε ναι. Κομματιάστηκε ναι. Αλλά ίσως ορθοποδήσει και πάλι.

Και τα έκανε όλα αυτά μόνος; Όχι βέβαια. Μαζί τα κάνανε. Με Υπουργούς, στελέχη, μέλη που στήριζαν. Κι ας ήξεραν πως εν τέλει θα το πληρώσουν ακριβά. Και αυτά τα θετικά, τα αναγνώρισαν σε Ανατολή και Δύση. Όχι όμως και πολλοί από τους πρώην συντρόφους του. Που χρόνια τώρα τον καταχεριάζουν. Πως αυτός είναι ο φταίχτης. Για χίλια μύρια εγκληματικά λάθη. Σε βάρος της Αριστεράς. Της χώρας. Των πρώην συντρόφων του.

Και του κουνούσαν το δάχτυλο. Μην τολμήσεις να βγεις από το λαγούμι σου! Μην τολμήσεις να γράψεις βιβλίο. Μην τολμήσεις να μιλήσεις για μας. Γιατί έχουμε και εμείς ράμματα για τη γούνα σου. Μείνε εκεί στη Ραφήνα με τον έτερο Βούδα της πολιτικής. Παίξτε κάνα ταβλάκι. Πολιτική τέλος για σας.

Κι αυτός το τόλμησε. Και έγραψε την Ιθάκη του. Και ξεμπροστιάζει αρκετούς. Και ότι και να λένε σήμερα διάφοροι, αναλαμβάνει την ευθύνη. Αφού αυτός τους διόρισε. Και πριν κυκλοφορήσει το βιβλίο βγήκαν τα μαχαίρια. Τα όσα του έσουρναν μέχρι τώρα μοιάζουν παρωνυχίδες. Ψεύτη τον ανεβάζουν. Παραμυθατζή τον κατεβάζουν. Του ζητάνε να ζητήσει γονατιστός συγνώμη.

Κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Ο Τσίπρας τη δική του αλήθεια καταθέτει. Όπως και δικαιούται. Και ναι βεβαίως και όπως καθένας θα έπραττε, προσπαθεί να ωραιοποιήσει καταστάσεις. Να μη φορτωθεί όλες τις ευθύνες μόνος του. Για τη διακυβέρνηση της χώρας. Για την κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ. Και όπως και ο καθένας, λέει προφανώς και αλήθειες.

Δεν είμαι από αυτούς, που δεν θα διαβάσουν το βιβλίο. Θα το διαβάσω και με μεγάλη μάλιστα προσοχή. Όπως θα διάβαζα το βιβλίο του κάθε ιστορικού. Όπως διαβάζω συνεντεύξεις, όσων διαδραμάτισαν κάποιο ρόλο. Και τις αποφάσεις των κομματικών οργάνων. Γιατί κάθε ιστορικός, πρωταγωνιστής και κόμμα εισφέρει τη δική του αλήθεια. Για να καταλήξω στη δική μου αλήθεια. Με βάση και τις δικές μου εμπειρίες, προσλαμβάνουσες και γνώσεις.

Και ενδεχομένως να είμαι πιο αντικειμενικός από τους περισσότερους πρώην συντρόφους του. Γιατί όταν ήταν υποψήφιος για Πρόεδρος, με άρθρο στην Αυγή, έλεγα πως ναι είναι το μέλλον του κόμματός μας, αλλά είναι πολύ νέος και άπειρος και θα τον κάψουμε. Και μετά την εκλογή του, που ήταν αναμενόμενη, του είπα: «Πρόεδρε θα παραιτηθώ από Γραμματέας Δράμας, γιατί είχα πάρει και δημόσια θέση υπέρ του Κουβέλη». Και μετά τη ροπή προς τον λαϊκισμό αποχώρησα. Και αργότερα ως ΔΗΜΑΡ δέχθηκα επιθέσεις από τους πρώην συντρόφους μου για τις επιλογές μου. Και ακόμη και μετά τη διάλυση της ΔΗΜΑΡ δεν εντάχθηκα ποτέ ξανά στο ΣΥΡΙΖΑ.

Ας μιλήσουμε για την ταμπακέρα. Δεν έφταιγαν βέβαια ο ΣΥΝ και ο Τσίπρας για την πτώχευση της χώρας. Και όταν πτωχεύει μια χώρα οι κυρίαρχες έως τότε πολιτικές δυνάμεις καταρρέουν. Και ανέρχονται νέες. Με απειρία ναι. Με λαϊκισμό ναι. Με άγνοια κινδύνου ναι. Έτσι συμβαίνει στη ζωή. Τι θα καταγράψει όμως η Ιστορία. Θα αποδώσει θετικό πρόσημο στη διακυβέρνηση Τσίπρα ή όχι; Προσωπικά πιστεύω πως ναι.

Κατ’ εμέ το μεγαλύτερο λάθος του άπειρου Αλέξη ήταν η εσφαλμένη επιλογή Υπουργών στο πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησής του. Και ναι αυτά που φέρεται να γράφει, απηχούν την πραγματικότητα. Ενδεικτικά αναφέρω:

Ο Γιάνης ως πανεπιστημιακός μπορεί να είναι άριστος. Με καλές θεωρίες. Ως Υπ. Οικονομικών ήταν αποτυχία. Θυμάμαι φίλο μου τεχνοκράτη να λέει και να συμφωνώ μαζί του: «Δεν θα του εμπιστευόμουν ποτέ την τύχη της χώρας».

Είχε ακουσθεί πως όταν έγινε κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ ο νομικός κόσμος είχε στείλει μηνύματα στον Π/Θ. Προς Θεού όχι τη Ζωή στο Δικαιοσύνης. Και δεν την έκανε. Θεώρησε πως ως Πρόεδρος της Βουλής θα έμπαινε στον θεσμικό της ρόλο. Θα ήταν διαλλακτική. Συνεργάσιμη. Αλίμονο. Ήταν ποτέ δυνατόν…

Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζαμε ότι το βράδυ των εκλογών του 2023 κι ενώ ανέμενε την ήττα, το πήρε βαριά. Ήθελε να παραιτηθεί αμέσως. Πρότεινε στην Αχτσιόγλου να αναλάβει. Αυτή αρνήθηκε για προσωπικούς λόγους, αλλά και γιατί στην Αριστερά δεν δίνεται έτσι δαχτυλίδι διαδοχής. Ότι έγινε πρόταση και στον Αλέξη Χαρίτση, προσωπικά δεν το ήξερα. Ο ίδιος το επιβεβαιώνει. Αρνήθηκε και αυτός. Αμφότεροι δέχθηκαν τόνους λάσπης, ότι έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ, για να κρατήσουν την καρέκλα του Βουλευτή. Ενώ θα μπορούσαν να αναλάβουν την ηγεσία του κόμματος!!!

Έτερο ολέθριο λάθος του Τσίπρα το ότι άφησε τον αλεξιπτωτιστή Κασσελάκη να κάνει παιχνίδι, εκμεταλλευόμενος την δήθεν στήριξή του. Στα μάτια των απελπισμένων οπαδών φάνταξε ως από μηχανής θεός. Και οι έντεχνες διαδόσεις ότι τη θέση του Τσίπρα υπονόμευε η Αχτσιόγλου έφεραν το απίθανο για ένα αριστερό υποτίθεται κόμμα αποτέλεσμα. Να εκλεγεί αυτός.

Του χρεώνουν του Αλέξη αυτή την ολέθρια εξέλιξη. Δίχως να αναλαμβάνουν μερίδιο ευθύνης όλοι οι άλλοι. Από την Εκλογική Επιτροπή που του επέτρεψε να είναι υποψήφιος, ενώ δεν πληρούσε τα ουσιαστικά κριτήρια. Μέχρι αυτούς που επειδή του έλειπαν κάποιες υπογραφές μελών της ΚΕ, για να πληροί τα τυπικά κριτήρια, είπαν να του δανείσουν μερικές!!! Λάθος το ότι το 2023 ήταν υποψήφιος ο Νίκος Παππάς. Το έλεγα τότε σε φίλους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί να χρεωθεί το κόμμα μια τέτοια επιλογή;

Αυτά έβλεπε ένας επαρχιώτης δικηγόρος και πρώην Γραμματέας επί 5ετία του ΣΥΝ Δράμας. Που αποχώρησε από τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ. Που υπήρξε μετά Γραμματέας της ΔΗΜΑΡ Δράμας. Που πονούσε την Αριστερά και τη χώρα.

Καλό διάβασμα «σύντροφοι»… γιατί είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι, αν και δεν το ομολογείτε, θα το διαβάσετε το βιβλίο… και θα επιμένετε να πυροβολείτε τον Αλέξη, με τον οποίο συμπορευτήκατε χρόνια, δίχως να κάνετε τη δική σας αυτοκριτική… κι εγώ θα το διαβάσω… και θα συνεχίσω να του ασκώ κριτική… όπως έκανα από την πρώτη στιγμή…

ΥΓ. Και ναι συμφωνώ με τον δημοσιογράφο Γιώργο Καρελιά, που γράφει ότι όσοι κονταροχτυπιούνται με το παρελθόν, δεν κατανοούν ότι οι μελλοντικές μάχες θα κριθούν με τα προβλήματα του μέλλοντος… ας κλείσουμε τους λογαριασμούς μας με το παρελθόν… για να αντιστοιχηθούμε με το μέλλον!!!