ΑΡΘΡΟ

του Μαργαρίτη Τζίμα

Καθηγητή

Ήθελα εδώ και καιρό να καταθέσω την άποψή μου για το εκπαιδευτικό ζήτημα στην πατρίδα μας. Πρωτίστως ο στόχος της Παιδείας.

Τι Παιδεία θέλουμε; Σε ποιες αρχές να στηρίζεται. Τεχνοκρατική; Με στοιχεία πνευματικά; Με σύγχρονες έννοιες και αποδεδειγμένες θεωρίες;

Είμαστε μια Ορθόδοξη χώρα. Αυτό επιβάλλεται να είναι καθοριστικό στον προσανατολισμό της Παιδείας. Μια χώρα με πλούσια πολιτιστική κληρονομιά από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας.

  1. Τα σχολικά βιβλία. Εδώ είναι το μεγάλο δράμα. Υπάρχουν βιβλία που δεν έχουν αλλάξει εδώ και 25 χρόνια. Ναι, ντροπή.

Τα βιβλία φυσικής, χημείας, μαθηματικών είναι ίδια εδώ και 25 χρόνια. Χωρίς νέες τεχνολογίες και θεωρίες, χωρίς έναν ελκυστικό σχεδιασμό στην εμφάνισή τους.

Το πολλαπλό βιβλίο κατά την άποψή μου θα είναι προβληματικό. Μπορεί να συγγραφεί ένα ολοκληρωμένο σύγγραμμα για κάθε μάθημα και να δοθεί στους μαθητές μια σχετική βιβλιογραφία για περισσότερη μελέτη.

  1. Το εκπαιδευτικό προσωπικό. Το έχω πει πως ο εκπαιδευτικός είναι ήρωας.

Όμως υπάρχουν εκπαιδευτικοί που δεν τιμούν την αποστολή τους. Υπάρχουν και εκπαιδευτικοί που πράγματι αξίζει να τους μιμηθείτε. Τέτοιοι υπάρχουν πολλοί και στη Δράμα. Μπορώ να ξέρω τί δουλειά κάνει ο καθένας τους μέσα στις τάξεις των γυμνασίων και λυκείων.

3.Ο αριθμός των μαθητών και τα διδακτήρια. Δεν μπορεί να γίνει μάθημα σε σχολικές αίθουσες με 20-25 παιδιά. Δεν γίνεται.

Χρειάζεται άμεση κατασκευή νέων σχολείων και σπάσιμο των τμημάτων με μέγιστο αριθμό 10 μαθητές. Οι Δήμοι να αναλάβουν την αρμοδιότητα κατασκευής νέων σχολείων αφού προηγουμένως περιορίσουν τις διάφορες σπατάλες.

  1. Εκπαίδευση εκπαιδευτικών. Ναι, χρειάζεται και εκπαίδευση και αξιολόγησή τους. Δεν μπορεί ο εκπαιδευτικός να αξιολογεί τον μαθητή και να μη δέχεται να τον αξιολογήσουν.
  2. Δημιουργία εργαστηρίων στα σχολεία. Το πείραμα μαζί με την παρατήρηση αποτελεί τη βάση για τις θετικές επιστήμες.
  3. Το σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Όλη η εκπαιδευτική πορεία του μαθητή και της μαθήτριας από το γυμνάσιο μέχρι το λύκειο πρέπει να συμβάλει στην εισαγωγή του στα πανεπιστήμια.

Φτάνουν τα παιδιά στο λύκειο και πολλά δεν ξέρουν βασικές έννοιες των μαθηματικών και της φυσικοχημείας που έχουν όμως διδαχθεί στο γυμνάσιο. Δεν ξέρουν να προσθέτουν κλάσματα ή να λύνουν εξισώσεις, να κάνουν πολλαπλασιασμούς και διαιρέσεις. Τραγικό.

Ιδιαίτερη βαρύτητα στο γυμνάσιο. Είναι η βάση. Πρέπει να καταλάβουμε πως το δημοτικό και το γυμνάσιο δεν είναι χώροι παρκαρίσματος των παιδιών. Είναι χώροι γνώσης και δημιουργίας και διερεύνησης και αξιοποίησης των ταλέντων τους.

Είναι κρίμα η καθαρότητα στη σκέψη των μαθητών και η τάση τους για δημιουργία να μένει ανεκμετάλλευτη.