Του Captain Νικόλαου Κ. Μεταξά

ATPL

AIRLINE PILOT

B737NG AIRBUS 320

(συνέχεια από το προηγούμενο)

Ερωτηματικά

«Δυστυχώς, τέτοιες νομοθετικές πρωτοβουλίες δημιουργούν εύλογο προβληματισμό, ως προς το ποιοι δεν θέλουν να πετάξουν τα υδροπλάνα στην Ελλάδα, θέτοντας – μέσω των διαφόρων υπηρεσιών – συνεχώς προσκόμματα εδώ και 21 χρόνια», λένε με απόγνωση οι άνθρωποι των υδροπλάνων. Ενώ το προφανές ερώτημα που θέτουν, σε σχέση με το νέο νομοσχέδιο, είναι: «Γιατί δεν υπήρχε απαίτηση Μελέτης Κυματικής Διαταραχής σε όλους τους προηγούμενους νόμους αδειοδότησης των υδατοδρομίων από τα έτη 2004 έως 2025;».

Σύμφωνα με τους εμπλεκόμενους στην πολύπαθη υπόθεση των υδροπλάνων, «τα υδροπλάνα τα θέλουν οι Δήμοι, οι τοπικές κοινωνίες, ο τουρισμός, αλλά δεν τα θέλουν οι ανταγωνιστές τους». Τα μεγάλα «αγκάθια» που κατά τους ίδιους εξακολουθούν να κρατούν τα υδροπλάνα μακριά από τα ελληνικά νησιά και τα παράλια της ηπειρωτικής Ελλάδας, είναι δύο:

– Το νομοθετικό πλαίσιο και οι συνεχείς αλλαγές στην αδειοδότηση των υδατοδρομίων, που φρενάρουν τη δημιουργία ενός εκτεταμένου δικτύου υδατοδρομίων και υδάτινων πεδίων στη νησιωτική χώρα, σε παραθαλάσσιες περιοχές και σε λίμνες.

– Η μη χωροθέτηση και λειτουργία «Μητροπολιτικού Υδατοδρομίου στην Αθήνα». Ειδικότερα, η δημιουργία ενός κεντρικού υδατοδρομίου στο παραλιακό μέτωπο της Αθήνας (μεταξύ ΣΕΦ και Αλίμου), που θα χρησιμοποιείται από όλες τις εταιρείες και θα είναι εύκολα προσβάσιμο με τα μέσα μαζικής μεταφοράς ή με ΙΧ, θεωρείται κομβικής σημασίας για το ξεκλείδωμα των επενδύσεων στον χώρο των υδροπλάνων.

Στόχος είναι να εξασφαλίζεται η εύκολη μετακίνηση των τουριστών, αλλά και η άμεση πρόσβαση των νησιωτών στο οικονομικό, εμπορικό και διοικητικό κέντρο της πρωτεύουσας, καθώς και στα μεγάλα νοσοκομεία.

Τι έχουμε σήμερα; Μια τρύπα στο νερό…

Προφανώς ακόμα καμία προγραμματισμένη πτήση στον ελαστικό χώρο, αλλά και αντιδράσεις όπως αυτή της Ένωσης Ξενοδόχων Ιωαννίνων που για μια ακόμη χρονιά, το φιλόδοξο εγχείρημα των πτήσεων υδροπλάνων στη λίμνη Παμβώτιδα μένει καθηλωμένο – αυτή τη φορά όχι λόγω τεχνικών εμποδίων, αλλά εξαιτίας της γνωστής ελληνικής παθογένειας, των χρονοβόρων και αναποτελεσματικών διοικητικών διαδικασιών.

Παρά τις προσδοκίες για έναρξη δρομολογίων στα μέσα Ιουνίου, η πολυπόθητη άδεια λειτουργίας του υδατοδρομίου Ιωαννίνων δεν έχει ακόμη εκδοθεί. Οι επιπτώσεις, σύμφωνα με την Ένωση Ξενοδόχων Ιωαννίνων, είναι άμεσες και σοβαρές: πλήττεται η εικόνα του προορισμού, χάνονται τουρίστες, υπονομεύεται η αναπτυξιακή προοπτική.

Με επιστολή τους προς τα συναρμόδια Υπουργεία και την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, οι ξενοδόχοι της περιοχής ζητούν άμεση ενεργοποίηση της Πολιτείας, υπενθυμίζοντας πως μεταξύ 2004 και 2009 πραγματοποιήθηκαν περισσότερα από 15.000 δρομολόγια υδροπλάνων στη χώρα – χωρίς τις σημερινές καθυστερήσεις και αγκυλώσεις.

Ας πιάσουμε το νήμα 20 χρόνια πριν και να σας παραθέσουμε ένα χρονολόγιο των χαμένων ευκαιριών για τα υδροπλάνα στην Ελλάδα.

2004 – Η αρχή του ονείρου

Πραγματοποιούνται τα πρώτα πιλοτικά δρομολόγια υδροπλάνων στην Ελλάδα με αφετηρία την Κέρκυρα.

Ιδρύεται η εταιρεία AirSea Lines, με στόχο τη σύνδεση Ιονίων νήσων και Δυτικής Ελλάδας.

2005–2007 – Οι πρώτες πτήσεις

Η AirSea Lines πραγματοποιεί κανονικά δρομολόγια μεταξύ Κέρκυρας, Παξών και Ιωαννίνων.

Το κοινό ανταποκρίνεται θετικά, αλλά σύντομα ανακύπτουν προβλήματα αδειοδότησης και λειτουργίας των υδατοδρομίων.

2008 – Κατάρρευση και τέλμα

Η AirSea Lines σταματά τη λειτουργία της. Το project εγκαταλείπεται, με κύρια αιτία το γραφειοκρατικό αδιέξοδο.

Το θέμα περνά στη σφαίρα της «ωραίας ιδέας» που δεν προχώρησε.

2010–2012 – Σιωπή και απουσία θεσμικού πλαισίου Ελλείψει νομοθετικού πλαισίου και επενδυτικού ενδιαφέροντος, το σχέδιο παγώνει πλήρως.

Διάφοροι επενδυτές κάνουν διερευνητικές επαφές, χωρίς αποτέλεσμα.

2013 – Νέος νόμος και νέο ξεκίνημα

Ψηφίζεται ο πρώτος νόμος για την ίδρυση και λειτουργία υδατοδρομίων στην Ελλάδα (Ν. 4146/2013).

Ανακοινώνεται φιλόδοξο σχέδιο για 100 υδατοδρόμια.

2014–2015 – Νέες εταιρείες, νέες ελπίδες Δημιουργούνται εταιρείες όπως η Hellenic Seaplanes, που παρουσιάζουν σχέδια για μεγάλα δίκτυα.

Το ενδιαφέρον αναθερμαίνεται, αλλά οι άδειες… δεν εκδίδονται.

2016–2019 – Υποσχέσεις και αναμονή

Αρκετοί Δήμοι (όπως Ρέθυμνο, Βόλος, Πάτρα) δηλώνουν συμμετοχή στο δίκτυο.

Το Υπουργείο Μεταφορών υπόσχεται «έτοιμο νομικό πλαίσιο» και «τα πρώτα δρομολόγια την επόμενη σεζόν».

2020 – Νέα αναθεώρηση του πλαισίου

Ψηφίζεται νέος νόμος (Ν. 4663/2020), που επιτρέπει ιδιωτικά υδατοδρόμια και απλοποιεί κάπως τη διαδικασία.

Ανακοινώνονται και πάλι πιλοτικά δρομολόγια — η πανδημία βάζει φρένο στα πάντα.

2021–2023 – Άδειες υπάρχουν, πτήσεις όχι Αρχίζουν να εκδίδονται άδειες υδατοδρομίων: Κέρκυρα, Πάτρα, Βόλος, Ρέθυμνο, Ηράκλειο, Λίμνη Παμβώτιδα Ιωαννίνων, κ.ά.

Οι εταιρείες διαφημίζουν επικείμενη έναρξη πτήσεων, αλλά τα υδροπλάνα δεν έρχονται ποτέ.

2024 – Νέα εξαγγελία: «Το 2025 ξεκινούν!»

Η Hellenic Seaplanes δηλώνει έτοιμη με στόλο και προσωπικό.

Κυβερνητικά στελέχη τονίζουν πως το 2025 θα είναι η χρονιά των υδροπλάνων, ειδικά για νησιωτικές περιοχές με λίγες συνδέσεις.

2025 – Πού βρισκόμαστε σήμερα;

Παρά τις άδειες να νέων υδατοδρομίων και τις υποσχέσεις για «τουριστικά δίκτυα» από Ιόνιο μέχρι Κυκλάδες, ούτε μία εμπορική πτήση δεν έχει γίνει μέχρι τον Ιούνιο 2025.

Τι έχουμε σήμερα; Μια τρύπα στο νερό…

Πηγές

Τα Νέα

dimokratiki.gr

Tornos News