ΑΡΘΡΟ

του Παναγιώτη Χατζηγεωργίου

Δικηγόρου

Συντονιστή της ΝΕΑΡ Δράμας και συνέδρου

Κόμμα δίχως μέλη, θέσεις, όργανα, πρόγραμμα γίνεται; Μη βιαστεί κανείς να πει ΟΧΙ. Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας ευδοκιμούν χρόνια τώρα. Αρκεί να υπάρχει Αρχηγός. Τα άλλα τα βρίσκουμε στην πορεία. Παίζουν στις δημοσκοπήσεις. Σαρώνουν στην καταλληλότητα για Πρωθυπουργία. Τι χρείαν έχομεν από μέλη, όργανα, πρόγραμμα; Ποιος διαβάζει πρόγραμμα; Ποια όργανα θα ορθώσουν ανάστημα στον Αρχηγό; Ποια μέλη θα διαμορφώσουν θέσεις και πολιτικές;

Και θα ρωτήσει κανείς: Δηλαδή εσείς στην Ανανεωτική και Ριζοσπαστική Αριστερά, που έχετε και μέλη και θέσεις και πρόγραμμα τα πάτε καλύτερα; Προφανώς και ΟΧΙ! Και πολλά κάνουμε λάθος. Και μεταξύ μας δεν τα βρίσκουμε. Και τον κόσμο δεν πείθουμε. Αλλά βρε αδελφέ. Αν πιστεύεις στη Δημοκρατία. Στα κόμματα, που είναι θεσμός τους και οφείλουν κατά το Σύνταγμα να έχουν εσωκομματική δημοκρατία. Στους Ενεργούς Πολίτες, που οφείλουν να συμμετέχουν και να συνδιαμορφώνουν. Δεν έχεις άλλο δρόμο. Αυτό οφείλεις να κάνεις. Αν τώρα επιλέγεις να μην το κάνεις. Δικαίωμά σου. Μετά όμως μη διαμαρτύρεσαι. Για κολοβή Δημοκρατία. Για ελλιποβαρές Κράτος Δικαίου.

Εκείνο που σίγουρα δεν γίνεται είναι σύγχρονη Αριστερά δίχως μέλη. Δίχως θέσεις και πρόγραμμα. Δίχως αντιπαραθέσεις. Δίχως συνέδρια. Μήπως και λύσουμε τα ζητήματα. Μήπως και ξεπεράσουμε τις αντιπαραθέσεις. Με τις όποιες λοιπόν αδυναμίες και τα κουσούρια μας. Το επόμενο ΠΣΚ στη Νέα Αριστερά συνεδριάζουμε.

Κρίσιμο και κυρίαρχο θέμα η πολιτική συμμαχιών και συνεργασιών. Τείνει να καταστεί υπαρξιακό. Μπορεί και πρέπει να υλοποιηθεί η απόφαση του ιδρυτικού μας συνεδρίου για Λαϊκό Μέτωπο. Δηλαδή για συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων με σκοπό τη διαμόρφωση εναλλακτικής προοδευτικής πρότασης διακυβέρνησης. Για την πολυπόθητη πολιτική αλλαγή.

Επειδή υπάρχουν και αρκετοί φίλοι, που με ρωτούν για το τι ακριβώς συζητείται και ποια η δική μου προσωπική άποψη, εκθέτω εν περιλήψει τα κύρια σημεία των 3 κειμένων – συμβολή στη συζήτηση, που θα διεξαχθεί στο Συνέδριο (σημ. ελπίζω να μην αλλάζει το κύριο νόημα των κειμένων… για όσους θέλουν τα πλήρη κείμενα, υπάρχουν στο διαδίκτυο).

1ο κείμενο (Σακελλαρίδης, Τσακαλώτος κλπ, που υποστηρίζεται από 3 Βουλευτές και την πλειοψηφία της ΚΕ): «Η συζήτηση για το με ποιους θα συμμαχήσουμε, δεν μπορεί να αντικαθιστά τη συζήτηση για το ποιοι είμαστε και τι θέλουμε να εκπροσωπήσουμε … Είναι κρίσιμο να επαναφέρουμε στο προσκήνιο τον αρχικό μας σκοπό: τη διαμόρφωση μιας σύγχρονης, ριζοσπαστικής, προγραμματικά συγκροτημένης Αριστεράς, που θα κρίνεται από το περιεχόμενό της, όχι από το πού θα χωρέσει. Παύει αλήθεια να υπάρχει λόγος ύπαρξης του κόμματος, αν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις δημιουργίας ΛΜ;…

Η Νέα Αριστερά βιώνει και αυτή όπως και όλος ο χώρος μία στρατηγική αμηχανία…. Ενώ η δουλειά που γίνεται σε επίπεδο κοινοβουλίου είναι πολύ καλή και συνεκτική και ενώ ο λόγος μας είναι πολιτικά αιχμηρός και ριζοσπαστικός, αποδεικνύεται δύσκολο να μπορέσουμε να ταυτιστούμε με εκλογικά ακροατήρια, ακόμα και με τα παραδοσιακά ακροατήρια της Αριστεράς. Η καλή μας κοινοβουλευτική παρουσία προσκρούει στο νεφελώδη στρατηγικό προσανατολισμό της Νέας Αριστεράς. …Οποιαδήποτε πρόωρη συζήτηση για συνεργασίες ή εκλογικές συμπράξεις, χωρίς προγραμματική πυξίδα, υπονομεύει αυτήν την προσπάθεια και αποδυναμώνει τα μέλη μας. Το συνέδριό μας πρέπει να είναι σταθμός συγκρότησης, όχι προθάλαμος εκλογικών συμφωνιών…. Είναι, ωστόσο, κρίσιμο να ξεχωρίζουμε τη στρατηγική από την τακτική. Το Λαϊκό Μέτωπο, όπως και κάθε μέτωπο, αποτελεί τακτικό εργαλείο… Η στρατηγική, όμως, της Αριστεράς παραμένει ο κοινωνικός μετασχηματισμός… Όταν τα μέτωπα γίνονται αυτοσκοπός, χάνεται η πρόκληση να συνδεθεί η ενότητα με το περιεχόμενο της αλλαγής…

Οι συνθήκες δεν ευνόησαν την δημιουργία ενός τέτοιου μετώπου, πρωτίστως λόγω της άρνησης των περισσότερων άλλων κομμάτων, αλλά και για λόγους αντικειμενικούς… Η ανασύνθεση και η ανασυγκρότηση της Αριστεράς είναι ένα στρατηγικό σχέδιο… μπορεί να πολιτικοποιήσει ξανά την κοινωνία και να την συνδέσει με το ιστορικό νήμα των αγώνων της Αριστεράς… Ένα τέτοιο σχέδιο είναι ρεαλιστικό και μπορεί να είναι αποτελεσματικό…».

Προσωπικά θα έλεγα, πως ένα τέτοιο σχέδιο, που προτάσσει την ανασύνθεση και συγκρότηση της Αριστεράς (σημ. δίνει την εντύπωση πως περιορίζει το εύρος της πολιτικής μας μόνο στο χώρο της λεγόμενης ριζοσπαστικής αριστεράς, π.χ. ΜέΡΑ 25) και παραπέμπει στο απώτερο μέλλον την Πολιτική Αλλαγή, που είναι το ζητούμενο, δεν μπορεί να είναι ούτε αποτελεσματικό ούτε ρεαλιστικό. Η Προοδευτική Συνεργασία συνιστά εργαλείο και τακτική για την αντιμετώπιση των κρίσιμων ζητημάτων τώρα. Αν δεν ανταποκριθούμε, απλά θα μας προσπεράσουν και η ζωή και η κοινωνία και η ιστορία.

2ο κείμενο (Χαρίτσης, Αχτσιόγλου κλπ, που υποστηρίζεται από 9 Βουλευτές και τη μειοψηφία της ΚΕ): «…έξι χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας… έχει συντελεστεί μια πρωτοφανής αντίστροφη αναδιανομή εισοδήματος και εξουσίας υπέρ του κεφαλαίου και σε βάρος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων… η χώρα έχει εισέλθει σε μια σκοτεινή περίοδο θεσμικής κατάρρευσης και διάβρωσης… Η Ελλάδα είναι τελευταία μεταξύ όλων των χωρών της ΕΕ στην αγοραστική δύναμη… η αγορά εργασίας έχει απορρυθμιστεί πλήρως ενώ τα κέρδη των εισηγμένων εταιριών έχουν σημειώσει εκρηκτική αύξηση της τάξης του 600% με την ακρίβεια και τις φοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο να τα τροφοδοτούν σταθερά. Οι επιθετικές ιδιωτικοποιήσεις στερούν από το κράτος και τα τελευταία εργαλεία άσκησης κοινωνικής πολιτικής… και τέλος η στεγαστική κρίση εξαντλεί μέχρις εξαφανίσεως τα λαϊκά εισοδήματα. Ταυτόχρονα η στρατηγική της μετατροπής της ΕΕ σε πολεμική οικονομία με την οποία η κυβέρνηση της ΝΔ ευθυγραμμίζεται, πλειοδοτώντας μάλιστα, αναδεικνύει τον κίνδυνο του γενικευμένου πολέμου όχι ως μακρινό σενάριο αλλά ως πολύ υπαρκτή πιθανότητα… στερεί διαρκώς αυξανόμενους πόρους από το κοινωνικό κράτος…

…Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει μετατραπεί σε μηχανή παραγωγής σκανδάλων και αντιδημοκρατικών εκτροπών… η κυβέρνηση λειτουργεί ως καθεστώς. Η θεσμική αυτή κρίση συνοδεύεται από μια ενίσχυση των αυταρχικών και ακροδεξιών διακυβερνητικών πρακτικών (μεταναστευτικό, άγνωστος στρατιώτης και σκλήρυνση της αστυνομικής και ποινικής καταστολής είναι μόνο μερικά σχετικά παραδείγματα) ώστε να διατηρηθούν κάποια ερείσματα σε τμήματα των λαϊκών τάξεων με αντίστοιχα αντανακλαστικά.

Σε αυτή την συνθήκη αν και η λαϊκή δυσαρέσκεια είναι γενικευμένη και η φθορά της κυβέρνησης δεδομένη η ΝΔ φαίνεται να διατηρεί ποσοστά επιρροής που δεν απειλούν την έστω τρωθείσα κυριαρχία της… Η κρίση της κυβέρνησης όχι μόνο δεν οδηγεί στην ενίσχυση ενός αριστερού προοδευτικού πόλου αλλά μέχρι στιγμής σε συνολική κατάρρευση των σχέσεων εκπροσώπησης… Την ίδια στιγμή όμως ούτε συστημικές κεντροαριστερές ή κεντρώες λύσεις φαίνεται να κερδίζουν την εμπιστοσύνη των πολιτών. Δημιουργείται έτσι χώρος έκφρασης της λαϊκής δυσαρέσκειας από αυτόνομες από το κυβερνητικό στρατόπεδο ακροδεξιές δυνάμεις ή και από αντιπολιτικά εγχειρήματα…

Ο ευρύτερος προοδευτικός χώρος αλλά και η πολιτική και κοινωνική Αριστερά δεν βρίσκονται απλώς σε κρίση. Είναι τα τελευταία χρόνια συνώνυμα της κρίσης: …σε αυτό το κοινωνικό ρεύμα είναι συντριπτικά πλειοψηφικό αν όχι καθολικό το αίτημα για ενότητα των κατακερματισμένων δυνάμεων του προοδευτικού χώρου και της Αριστεράς… Η Νέα Αριστερά καλείται να πάρει καταρχήν μια απόφαση: αν θα επιμείνει στη λογική του ιδρυτικού της συνεδρίου ή όχι… Η πολιτική γραμμή μόνο για ανασύνθεση και ανασυγκρότηση όχι μόνο αυτοπεριορίζει το κόμμα μας σε μια αμυντική λογική αλλά παραβλέπει τόσο την κοινωνική κρίση όσο και την ρευστότητα στα αριστερά του πολιτικού φάσματος…

Η Νέα Αριστερά μπορεί και πρέπει να εργαστεί για τη συγκρότηση ενός προοδευτικού μετώπου και ενός κοινού ψηφοδελτίου με όλες, χωρίς αποκλεισμούς, τις δυνάμεις που αναγνωρίζουν τον εαυτό τους στον χώρο της Αριστεράς, της αριστερής Σοσιαλδημοκρατίας και της πολιτικής οικολογίας. Όλες τις δυνάμεις… που είναι διατεθειμένες να συζητήσουν σοβαρά και με καλή θέληση την διαμόρφωση ενός μίνιμουμ προγράμματος ικανού να ανακόψει την πορεία παρακμής της χώρας και με μια σειρά ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων να ανακουφίσει και να δώσει ελπίδα σε μια κοινωνία που υποφέρει….».

Θεωρώ πως αυτό το κείμενο με εκφράζει ως ενεργό πολίτη και πως οι θέσεις του εκπροσωπούν αυτά για τα οποία αγωνίζομαι δεκαετίες. Με όραμα, αλλά και γείωση πραγματικότητα. Αφουγκράζεται την κοινωνία και την ιστορία. Επιδιώκει να αντιστοιχηθεί στο κυρίαρχο κοινωνικό πρόταγμα και την ιστορική σήμερα επιταγή.

3ο κείμενο (τρία μέλη της ΚΕ): «Η Νέα Αριστερά είναι προσηλωμένη στην ανάγκη για ανασύνθεση της αριστεράς, στην ανατροπή της ακροκεντρώας-δεξιάς πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας και στην συγκρότηση ανταγωνιστικής πολιτικής πρότασης για την αποτελεσματική διεκδίκηση της πολιτικής εξουσίας… Η αυτόνομη πορεία δεν είναι αμυντική στάση επιλογής σε ένα μικρό περίκλειστο οχυρό. Είναι το αναγκαίο και σταθερό βήμα για την απαραίτητη ανασυγκρότηση του χώρου…».

Θα έλεγα πως είναι ένα αφήγημα κομματικής περιχαράκωσης. Και ενδεχομένως και πολιτικής αυτοκτονίας. Συνεχίζουμε αυτόνομοι και βλέπουμε;;;…. Όχι σύντροφοι. Μακριά από την κοινωνία και τη ζωή, κομματική και πολιτική ζωή δεν έχει…