Του Captain Νικόλαου Κ. Μεταξά
ATPL
AIRLINE PILOT
B737NG AIRBUS 320

Πιο συχνές θα είναι πλέον οι αόρατες, ξαφνικές δονήσεις που μπορούν να ταρακουνήσουν τα αεροσκάφη χωρίς προειδοποίηση. Νέα έρευνα του Πανεπιστημίου του Ρέντινγκ – η οποία βασίζεται σε προηγούμενη μελέτη που διαπίστωσε ότι οι αναταράξεις αυξάνονταν καθώς ο κόσμος θερμαινόταν τα τελευταία 40 χρόνια – χρησιμοποίησε 26 από τα πιο πρόσφατα παγκόσμια κλιματικά μοντέλα για να μελετήσει πώς οι αυξανόμενες θερμοκρασίες επηρεάζουν τα ρεύματα στα 35.000 πόδια (τυπικά υψόμετρα πτήσης αεροσκαφών).
Τα αεριωθούμενα ρεύματα είναι τα ταχέως κινούμενα ρεύματα αέρα που ρέουν γύρω από τον πλανήτη σε μεγάλο υψόμετρο. Καθώς αλλάζουν λόγω της κλιματικής αλλαγής, δημιουργούν ισχυρότερη διάτμηση ανέμου – διαφορές στην ταχύτητα του ανέμου σε διαφορετικά ύψη. Η νέα μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Journal of the Atmospheric Sciences, διαπίστωσε ότι η διάτμηση ανέμου θα αυξηθεί κατά 16-27% και η ατμόσφαιρα θα γίνει 10-20% λιγότερο σταθερή από το 2015 έως το 2100.
Η Joana Medeiros, διδάκτορας ερευνήτριας στο Πανεπιστήμιο του Reading και κύρια συγγραφέας, δήλωσε: «Η αυξημένη διάτμηση του ανέμου και η μειωμένη σταθερότητα συνεργάζονται για να δημιουργήσουν ευνοϊκές συνθήκες για αναταράξεις στον καθαρό αέρα – τις αόρατες, ξαφνικές δονήσεις που μπορούν να ταρακουνήσουν τα αεροσκάφη χωρίς προειδοποίηση. Σε αντίθεση με τις αναταράξεις που προκαλούνται από καταιγίδες, οι αναταράξεις στον καθαρό αέρα δεν μπορούν να γίνουν ορατές στο ραντάρ, γεγονός που καθιστά δύσκολη την αποφυγή τους από τους πιλότους».
Ο καθηγητής Paul Williams, συν-συγγραφέας στο Πανεπιστήμιο του Reading, δήλωσε: «Τα τελευταία χρόνια έχουν παρατηρηθεί σοβαρά περιστατικά αναταράξεων που προκαλούν σοβαρούς τραυματισμούς και, σε ορισμένες τραγικές περιπτώσεις, θανάτους. Οι πιλότοι μπορεί να χρειαστεί να διατηρούν τα σήματα ζώνης ασφαλείας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και να αναστέλλουν την υπηρεσία καμπίνας πιο συχνά κατά τη διάρκεια των πτήσεων, αλλά οι αεροπορικές εταιρείες θα χρειαστούν επίσης νέα τεχνολογία για να εντοπίζουν τις αναταράξεις πριν αυτές συμβούν, προστατεύοντας τους επιβάτες καθώς ο ουρανός γίνεται πιο χαοτικός».
Η έρευνα εξέτασε τόσο σενάρια μέτριων όσο και υψηλών εκπομπών, με τις χειρότερες επιπτώσεις να εμφανίζονται για τις υψηλότερες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το πρόβλημα θα επηρεάσει τόσο το βόρειο όσο και το νότιο ημισφαίριο. Οι αναταράξεις κοστίζουν στις αεροπορικές εταιρείες 150-500 εκατομμύρια δολάρια ετησίως στις ΗΠΑ, σύμφωνα με το Εργαστήριο Ερευνητικών Εφαρμογών.
Πόσο ασφαλή είναι τα αεροπορικά ταξίδια σήμερα – Ποιες χώρες είναι ενταγμένες στην ομάδα Tier 1
Παρά το γεγονός ότι το αεροπλάνο θεωρείται το ασφαλέστερο μεταφορικό μέσο, μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων εξακολουθεί να μην το επιλέγει για τις μετακινήσεις του – ακόμη και όταν πρόκειται να διανύσει μεγάλες αποστάσεις – αφού νιώθει ανασφάλεια όταν βρίσκεται έκθετο στους αιθέρες.
Η σκέψη ότι οι πιθανότητες επιβίωσης από ένα αεροπορικό δυστύχημα είναι ελάχιστες έως μηδενικές καθιστούν τη μετακίνηση με αεροπλάνο αποτρεπτική.
Αλήθεια, όμως, πόσα αεροπορικά δυστυχήματα συμβαίνουν κάθε χρόνο και πόσο έχουν βελτιωθεί τα συστήματα ασφαλείας των αεροπορικών; Σύμφωνα με όλες τις σχετικές έρευνες, τα αεροπορικά ταξίδια είναι το λιγότερο επικίνδυνο μέσο μεταφοράς. Πρόσφατη μελέτη, μάλιστα, ισχυρίζεται ότι είναι πιο ασφαλή από ποτέ.
Ερευνητές από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT) στις ΗΠΑ ανέλυσαν παγκόσμια δεδομένα επιβατών και θανάτων μεταξύ 2018 και 2022 και διαπίστωσαν ότι οι θάνατοι σε αεροπλάνα μειώθηκαν κατά μέσο όρο 7% από έτος σε έτος.
Τα αποτελέσματα ακολουθούν ένα μοτίβο «συνεχούς βελτίωσης», το οποίο ξεκίνησε το 1968, με αποτέλεσμα σήμερα να υπάρχει μία στα 13,7 εκατομμύρια πιθανότητα ένας επιβάτης οπουδήποτε στον κόσμο να πεθάνει σε ένα αεροσκάφος.
Με αυτόν τον ρυθμό, ένας επιβάτης ακόμα και εάν ταξίδευε κάθε μέρα θα χρειαζόταν 220.000 χρόνια πριν πέσει θύμα θανατηφόρου ατυχήματος, επισημαίνεται στην έκθεση.
Το ποσοστό θνησιμότητας είναι 36% υψηλότερο σε ορισμένες χώρες Φυσικά το ποσοστό θανατηφόρων περιστατικών εξαρτάται από τις χώρες που πετούν οι άνθρωποι, με τους ερευνητές να τις χωρίζουν σε τρία επίπεδα για χαμηλό, μεσαίο και υψηλό κίνδυνο με βάση το ιστορικό ασφάλειας εναέριας κυκλοφορίας.
Ο χαμηλότερος κίνδυνος είναι η ομάδα Tier 1 αντιστοιχεί σε χώρες με το μικρότερο ποσοστό Αεροπορικών Ατυχημάτων που περιλαμβάνει την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Αυστραλία, τον Καναδά, την Κίνα, το Ισραήλ, την Ιαπωνία, το Μαυροβούνιο, τη Νέα Ζηλανδία, τη Νορβηγία, την Ελβετία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μερικά παραδείγματα χωρών στην ομάδα Tier 2 περιλαμβάνουν το Μπαχρέιν, τη Βοσνία, τη Βραζιλία, το Μπρουνέι, τη Χιλή, το Χονγκ Κονγκ, την Ινδία, την Ιορδανία, το Κουβέιτ, τη Μαλαισία, το Μεξικό, τις Φιλιππίνες, το Κατάρ, τη Σιγκαπούρη, τη Νότια Αφρική, τη Νότια Κορέα, την Ταϊβάν, την Ταϊλάνδη, την Τουρκία , και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Για τα δύο πρώτα επίπεδα, ο κίνδυνος θανάτου μειώνεται σε έναν ανά 80 εκατομμύρια επιβάτες, σύμφωνα με τη μελέτη. Αυτές οι χώρες αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το ήμισυ των 8 δισεκατομμυρίων ανθρώπων του πλανήτη.
Ο κίνδυνος θανάτου είναι περίπου 36% υψηλότερος για τις χώρες της βαθμίδας 3 αν και βαίνουν μειούμενοι.
(συνεχίζεται…)
Πηγές
Oneman
energodromio

