ΑΡΘΡΟ
του Παναγιώτη Χατζηγεωργίου
Δικηγόρου Δράμας
Αυτή είναι η κοινωνία. αυτοί είμαστε οι πολίτες. Κάθε φορά πέφτουμε από τα σύννεφα. Δεν είχαμε ακούσει τίποτε. Ούτε είχαμε υποψιαστεί κάτι. Και άντε δεν γνωρίζαμε ή δεν υποψιαζόμασταν το μέγεθος. Αλλά δεν είχαμε ακούσει ούτε ψιθύρους. Δεν είχαμε υποψιαστεί ούτε ακροθιγώς κάτι τις.
Γίνονταν λέει πάντα εξυπηρετήσεις. Προφανώς. Και θα συνεχίσουν να γίνονται. Υπάρχουν όμως «ρουσφέτια» και ρουσφέτια. Είναι άλλο πράγμα να καθυστερεί μια σύνταξη, μια μετάθεση και να ζητά ο ενδιαφερόμενος από πολιτικό να ψάξει, να ρωτήσει, να πιέσει ενδεχομένως για την ικανοποίηση ενός δίκαιου αιτήματός του. Το οποίο σε μια σύγχρονη και ευνομούμενη Πολιτεία δεν θα χρειάζονταν καν. Αλλά δεν είμαστε ακόμη. Και συχνά απαιτείται. Και άλλο να εξυπηρετείται κάποιος κατά παρέκκλιση. Χεράτα. Κατωτραπεζάτα. Και μάλιστα σε βάρος άλλων, που δεν έχουν μπάρμπα στη Κορώνη. Ή δεν θέλουν να χρησιμοποιήσουν τέτοια αθέμιτα μέσα.
Είναι άλλο να δωρίζει μια συνταξιούχος τις οικονομίες της για να αγοραστεί ένα ασθενοφόρο, δίχως να αποβλέπει σε ανταμοιβή. Άλλο επίσης εθνικοί ευεργέτες να βοηθούν οικονομικά την πατρίδα, δίχως να προσβλέπουν σε ανταλλάγματα. Διάφορο τέλος είναι ανιδιοτελώς πολίτες γιορτινές ημέρες να πηγαίνουν ως δώρο ένα κρασί, ένα τσουρέκι στην Αστυνομία, την Τροχαία, τον παπά, τον Μητροπολίτη. Και άλλο να «δωρίζει» κάποιος χιλιάδες ευρώ σε αρχές πολιτικές, διοικητικές, εκκλησιαστικές. Σε πολιτικά κόμματα και πολιτικά πρόσωπα. Γιατί τότε είναι ηλίου φαεινότερο πως αποβλέπει σε ευνοϊκή μεταχείριση και οφέλη.
Μα γίνονται αυτά; Είναι δυνατόν; Δεν τα βλέπουν οι αρμόδιες αρχές;
Κι όμως όλοι γνωρίζουμε ή διαισθανόμαστε πως αυτά συμβαίνουν. Και στη δική μας χώρα. Και σε άλλες. Αλλά εκεί υπάρχουν ελεγκτικές αρχές. Που επιλαμβάνονται. Και νόμοι. Που εφαρμόζονται. Όπως για το παράνομο πολιτικό χρήμα. Βρέθηκαν υπόλογοι ή και τιμωρήθηκαν Κολ, Κράξι, Σιράκ, Σαρκοζί. Βρέθηκαν να απολογούνται για ακριβά και ύποπτα δώρα Κλίντον, Τραμπ, Νετανιάχου. Εξέπεσαν του αξιώματός τους Βουλευτές και Υπουργοί. Γιατί είχαν πάρει παράνομα ενισχύσεις από επιχειρήσεις και ολιγάρχες. Για να εξαργυρώσουν στη συνέχεια γραμμάτια και επιταγές στους χορηγούς τους. Και ναι στις ευνομούμενες χώρες καταγράφονται τα δώρα. Ελέγχονται οι χορηγίες. Διερευνώνται τα σκάνδαλα. Επιβάλλονται ποινές.
Εδώ τι; Δεν υπάρχουν νόμοι; Δεν υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί; Δεν υπάρχει τιμωρία; Υπάρχουν. Αλλά σε ελληνική βερσιόν.
-Το ρουσφέτι λέει υπήρχε πάντα. Ακούγεται από Πρωθυπουργικά χείλη. Δεν είναι σοβαρό. Δεν ενθυλάκωσαν Βουλευτές και Υπουργοί ζεστό χρήμα. Είναι σίγουρος; Όλοι γνωρίζουμε ή διαισθανόμαστε πως συνήθως ο ωφελούμενος επιδαψιλεύει στον παράγοντα που τον βοήθησε και ένα δωράκι. Και πως και η εξαγορά ψήφων έγκλημα είναι.
-Δεν γίνεται καταγραφή των δωρεών στη Διαύγεια προς πολιτικές, διοικητικές, εκκλησιαστικές αρχές και κρατικές υπηρεσίες. Δεν ελέγχεται η νομιμότητα και η σκοπιμότητά τους
-Δεν εξέπεσε ποτέ Βουλευτής/Υπουργός/Δήμαρχος του αξιώματός του, γιατί έλαβε ενισχύσεις πέραν του επιτρεπόμενου πλαφόν (σημ. ως Γραμματέας του ΣΥΝ Δράμας το 2006 παρήγγειλα φυλλάδιο για όλους τους υποψηφίους αντί 4.000 ευρώ… φίλος μου χαμογέλασε… μου μετέφερε πως επιχειρηματίας έδωσε 100.000 σε υποψήφιο μεγάλου κόμματος… σύντροφός μου με ενημέρωσε πως θα πάρει από επιχειρηματία 1000 ευρώ… του είπα όχι πάνω από 100).
Και δεν γίνεται ποτέ τίποτε; Δεν έχει ελεγχθεί ποτέ κανείς; Δεν έχει τιμωρηθεί κάποιος; Ναι μπορεί. Κατ’ εξαίρεση. Όπως όταν κάποτε φίλος αστυνομικός εκτελώντας και καθήκοντα δημοσίου κατηγόρου, διαπίστωσε λαθροχειρίες στις αποφάσεις του τότε Πταισματοδικείου. Από την έρευνα προέκυψε πως σβήνονταν ή μειώνονταν οι ποινές. Αντί οικονομικού ανταλλάγματος. Τιμωρήθηκε ο επίορκος Δικαστής.
Η τότε Αντεισαγγελέας, που διερεύνησε το ζήτημα, στο πόρισμά της κατέληξε: «υπό την ένοχη σιωπή του Δικηγορικού Συλλόγου Δράμας επί σειρά ετών διαπράττονταν το έγκλημα». Η αλήθεια είναι πως – παρά το γεγονός ότι είχα διατελέσει την επίμαχη περίοδο και μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου μας, δεν είχα αντιληφθεί το παραμικρό. Παρόλα αυτά ένιωσα ντροπή. Δεν είμαι και πολύ σίγουρος ότι δεν το αντιλήφθηκε κανείς. Ούτε πως αν το ξέραμε, θα το είχαμε καταγγείλει. Ακόμη και σήμερα πιστεύω πως οι περισσότεροι, αν όχι όλοι οι συνάδελφοί μου, δεν θα είχαμε ίσως τα κότσια να καταγγείλουμε έγκλημα με εμπλοκή δικαστικών ή και συναδέλφων μας. Δεν είναι εύκολο.
Κι έτσι συνεχίζεται το πάρτι των Μαυρογιαλούρων. Υπό την ένοχη σιωπή της κοινωνίας. Που δεν επιβραβεύει μεν το έγκλημα. Αλλά και δεν τολμά να υψώσει ανάστημα. Να το σταματήσει.
Και ναι. Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ!!!
ΥΓ. Είναι προφανές ότι τα προαναφερόμενα δεν αφορούν ευεργέτες (επώνυμους και ανώνυμους), που με δωρεές τους σε ιδρύματα, νοσοκομεία και σχολεία, επιδιώκουν να προσφέρουν στον τόπο και στους συμπολίτες τους. Πλην όμως ακόμη και για αυτές τις δωρεές θα πρέπει να υπάρχει εποπτεία και έλεγχος και νομιμότητας και σκοπιμότητας. Αν θέλουμε να γίνουμε κάποτε ευνομούμενη Πολιτεία.
