ΑΡΘΡΟ

του Παναγιώτη Χατζηγεωργίου

Δικηγόρου Δράμας

Ενδεχομένως. Αν και οι δυο πλευρές αδράξουν την ευκαιρία. Εύκολο; Όχι! Αφάνταστα δύσκολο. Υπάρχει άλλος δρόμος; Όχι! Και γι αυτό όλοι πρέπει να αγωνίζονται για ΔΙΚΑΙΗ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΗ ΕΙΡΗΝΗ. ΤΩΡΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΑΡΧΗ!!!

Και στη Νότια Αφρική φάνταζε απίθανο. Είχαν όμως ωριμάσει οι συνθήκες. Το κατάλαβαν όλες οι πλευρές. Εκεί όμως υπήρξε ένας Μαντέλα. Ένας Ντε Κλέρκ. Εδώ ποιος; Ο απαξιωμένος και κοντά στα 90 Αμπάς; Ο εγκληματίας πολέμου Νετανιάχου; Αδύνατον; Ποτέ μην πεις ποτέ!

Κι όμως υπάρχει για τους Παλαιστίνιους ο δικός τους Μαντέλα. Ο Μαρουάν Μπαργούτι. Κι ας είναι για τους Ισραηλινούς ένας αμετανόητος τρομοκράτης. Ποιος όμως είναι πραγματικά. Δεν ήξερα. Θέλησα να μάθω μερικά για αυτόν.

Από τα 15 του στέλεχος της Φατάχ. Στα 18 του φυλακή για συμμετοχή σε αντιϊσραηλινές οργανώσεις. Έμαθε εβραϊκά. Τέλειωσε το Λύκειο. Μετά τη φυλακή πήγε Πανεπιστήμιο. Έγινε το νεότερο μέλος του Επαναστατικού Συμβουλίου της Φατάχ. Πρωταγωνίστησε στην πρώτη Ιντιφάντα. Απελάθηκε στην Ιορδανία. Μετά τις συμφωνίες του Όσλο εκλέχθηκε Βουλευτής στη Ραμάλα το 1996. Συνδύαζε πολιτική δράση και αντίσταση στην κατοχή. Μετά το 2000 είπε: «δοκιμάσαμε επτά χρόνια Ιντιφάντα χωρίς διαπραγματεύσεις και επτά χρόνια διαπραγματεύσεις χωρίς Ιντιφάντα. Ίσως ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε και τα δύο μαζί». Αναζητούσε λύση.

Το Ισραήλ τον θεωρούσε Αρχηγό της 2ης Ιντιφάντα. Θεώρησε ότι φέρει ευθύνη για επίθεση σε εστιατόριο στο Τελ Αβίβ το 2002 με τρεις νεκρούς. Δίχως επαρκή αποδεικτικά στοιχεία καταδικάστηκε σε πέντε φορές ισόβια και σε 40 χρόνια για δολοφονίες, απόπειρες δολοφονίας και συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση. Ο ίδιος δήλωσε πως δικάζεται «για την ελευθερία του λαού του». Η φωτογραφία του υπάρχει παντού. Η σύζυγός του έχει ξεκινήσει διεθνή εκστρατεία για την απελευθέρωσή του.

Είναι στη φυλακή πάνω από 20 χρόνια. Έγινε σύμβολο. Όπως και ο Μαντέλα. Έχει διακομματική αποδοχή. Μπορεί να πρωταγωνιστήσει στην επόμενη μέρα. Η Χαμάς απαιτεί την απελευθέρωσή του. Το Ισραήλ αρνείται πεισματικά. Το 2006, συντόνισε από το κελί του το Έγγραφο των Φυλακισμένων. Μια διακήρυξη που υπέγραψαν κρατούμενοι ακόμη και της Χαμάς και της Ισλαμικής Τζιχάντ. Για εθνική συμφιλίωση και κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Με λύση δύο κρατών.

Η σημερινή Κυβέρνηση του Ισραήλ φοβάται ενδεχομένως πως τυχόν απελευθέρωσή του, θα ενισχύσει και τη Φατάχ και τη Χαμάς. Πως θα υπάρξει ενότητα στην Παλαιστίνη. Και μάλλον δεν το θέλει. Ο Μπαργούτι παραμένει πρώτος σε όλες τις δημοσκοπήσεις ως διάδοχος του Αμπάς. Κάθε έξυπνος διαπραγματευτής θα ήθελε την απελευθέρωσή του. Για να υπάρξει Ηγεσία που θα συζητήσει και θα μπορεί να συμφωνήσει. Και για έχει το κύρος να φέρει αυτή τη συμφωνία στο λαό. Και να γίνει δεκτή. Ακόμη και το Ισραηλιτικό Συμβούλιο στις ΗΠΑ ζήτησε την απελευθέρωσή του. Το Ισραήλ συνεχίζει να αρνείται. Αλλά φαίνεται πια αναπόφευκτο. Θα γίνει κάποια στιγμή.

Η Παλαιστίνη διαθέτει ίσως τον δικό της Μαντέλα. Το Ισραήλ δεν έχει όμως έναν Ντε Κλέρκ. Δεν έχει έναν Γιτζάκ Ράμπιν. Που και αυτός ως στρατιωτικός είχε πολεμήσει λυσσαλέα τους Παλαιστίνιους. Αλλά στο τέλος αντιλήφθηκε, ότι ο φαύλος κύκλος του πολέμου μπορεί να έχει εφήμερο νικητή. Αλλά δεν φέρνει λύση. Και επένδυσε στην Ειρήνη. Και τον δολοφόνησαν…

Μετά από αυτό το λουτρό αίματος της Χαμάς. Μετά από την καταστροφή της Γάζας και τη γενοκτονία. Τίποτα δεν μπορεί να είναι όπως χθες. Ο πόλεμος τελειώνει. Οι μέρες του Νετανιάχου τελειώνουν. Θα αναδυθεί και πάλι ένα φιλειρηνικό κίνημα. Θα ξεχωρίσει ένας νέος Γιτζάκ Ράμπιν. Που θα μπορέσει ενδεχομένως να συνεννοηθεί με τον Παλαιστίνιο Μαντέλα.

ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ!!!