ΑΡΘΡΟ

Του Παναγιώτη Χατζηγεωργίου

Δικηγόρου Δράμας

Συντονιστή της Νέας Αριστεράς Δράμας

«Ο παλιός κόσμος πεθαίνει και ο νέος πασχίζει να γεννηθεί. Τώρα είναι η εποχή των τεράτων», Αντόνιο Γκράμσι

 

Η Μεταπολίτευση παρήλθε ανεπιστρεπτί. Η κρίση και τα μνημόνια έβαλαν ταφόπλακα σε μια ολόκληρη εποχή. Που ναι ήταν η πιο δημοκρατική. Η πιο ειρηνική. Η πιο ελπιδοφόρα. Προφανώς δεν ήταν όλα ρόδινα. Ποτέ δεν είναι. Υπήρξαν προσδοκίες που διαψεύσθηκαν. Πολιτικές δυνάμεις που αλλοτριώθηκαν. Αγωνιστές που συμβιβάστηκαν. Υπήρξε και διαφθορά. Και αναξιοκρατία. Και κομματοκρατία.

Διαφάνηκε πως το παλιό πολιτικό σύστημα καταρρέει. Πως νέες δυνάμεις αναδύονται. Για να φέρουν την αναγκαία ανανέωση. Την επιζητούμενη κάθαρση. Δυστυχώς αυτό δεν συνέβη. Στο βαθμό που θα έπρεπε. Για να ξεκινήσει η δεύτερη «Μεταπολίτευση». Να ξαναγεννηθεί η ελπίδα.

Υπήρξε πισωγύρισμα. Το καινούργιο δεν τα κατάφερε. Και το παλιό φάνηκε να ξαναζωντανεύει. Η κοινωνία αποζητά σταθερότητα. Ασφάλεια. Ανθρώπινο είναι. Μέχρι την επόμενη μεγάλη κρίση. Που δεν άργησε να σκάσει. Με τα Τέμπη. Ήταν που ήταν σαθρό το πολιτικό σκηνικό. Το έγκλημα των Τεμπών ήταν η θρυαλλίδα. Που θα μπορούσε να δώσει τη χαριστική βολή.

Τα μεγαλειώδη και ανεπανάληπτα συλλαλητήρια φάνηκε πως θα σαρώσουν τα πάντα. Θα γεννήσουν το νέο πολιτικό σκηνικό. Θα ξαναέλθει η αισιοδοξία. Και αυτό θα συνέβαινε. Αν οι δυνάμεις της προοδευτικής αντιπολίτευσης συνέπρατταν. Αν πρόσφεραν εναλλακτική πρόταση. Που θα μπορούσε να εμπνεύσει ελπίδα. Αλλά και να αποπέμψει σοβαρότητα και αξιοπιστία.

Κάτι που δυστυχώς ακόμη δεν συμβαίνει. Το παλιό τα έχει φάει τα ψωμιά του. Κι ας πασχίζει να κρατηθεί όρθιο. Αλλά και το νέο αρνείται ακόμη να γεννηθεί. Ζούμε στο μεταίχμιο. Και παίζουν κάποιοι εν ου παίκτοις. Η κυβέρνηση πρώτη και καλύτερη. Που θα έπρεπε με όλα όσα έχουν επισυμβεί, να έχει ήδη γκρεμιστεί από το θρόνο της. Ελλείψει όμως εναλλακτικής. Όχι απλά κρατάει. Αλλά φαίνεται να επανακάμπτει. Η ασόβαρη αντιπολίτευση έχει καβαλήσει στο κύμα του λαϊκισμού. Παίζει με το θυμικό. Εκμεταλλεύεται την οργή. Πετροβολά τους πάντες. Καταφεύγει σε πολιτικές τερατολογίες.

Απολιτίκ, ακροδεξιοί, εμμονικοί, θρησκόληπτοι συμπλέουν. Δίχως αρχές. Δίχως στελέχη. Δίχως αξιόπιστα κόμματα. Δίχως πρόγραμμα. Δεν μπορούν να είναι εναλλακτική πρόταση. Ντόρο κάνουν. Και μάλιστα αρνητικό. Κερδίζουν όμως στις δημοσκοπήσεις. Και όσο κερδίζουν τόσο περισσότερο ντόρο θα κάνουν. Τόσες περισσότερες τερατολογίες θα μετέρχονται.

Υπήρξε πλήρης ασυνεννοησία της συγκροτημένης σοβαρής αντιπολίτευσης. Αντί να υπάρξει συνεργασία. Που είναι κοινωνική απαίτηση. Να διαμορφωθεί με νομικούς όρους ένα κατηγορητήριο. Με βάση σοβαρές ενδείξεις. Που να μπορεί να πείσει την κοινωνία. Να στριμώξει την κυβέρνηση.

Τα κόμματα της ασόβαρης αντιπολίτευσης απαλλοτρίωσαν το δικαίωμά τους. Αντί να διαμορφώσουν τα ίδια πρόταση. Όπως ορίζει το Σύνταγμα και οι νόμοι. Εκχώρησαν το δικαίωμά τους αυτό στους συγγενείς. Υιοθέτησαν το πόρισμα των δικηγόρων τους. Και αυτοί δίχως σοβαρές ενδείξεις. Δίχως επαρκή στοιχεία. Με νομικές ακροβασίες. Κάνουν λόγο για κακουργήματα του ίδιου του Πρωθυπουργού. Ακόμη και για εσχάτη προδοσία!!!

Που δεν πείθουν ούτε καν την υπόλοιπη αντιπολίτευση. Ούτε τους λοιπούς συγγενείς. Ούτε την κοινωνία. Και όταν δεν πείθουν όλους αυτούς. Είναι πασιφανές ότι δεν θα μπορούσαν να πείσουν επ ουδενί ένα Δικαστικό Συμβούλιο. Πολλώ δε μάλλον ένα δικαστήριο. Άλλωστε έτσι κι αλλιώς η πρόταση δεν επρόκειτο να υπερψηφιστεί. Ντόρος να γίνεται. Αλλά τα πράγματα θα ήταν αλλιώς, αν η αντιπολίτευση συμπαρατάσσονταν και στήριζε ένα επαρκές και αξιόπιστο κατηγορητήριο.

Ας κάνουμε υπόθεση εργασίας. Ας υποθέσουμε ότι οι δικηγόροι των συγγενών (σημ. κάποιων συγγενών) συνέταξαν κατηγορητήριο με καθαρά νομικά κριτήρια. Δίχως εμμονές. Δίχως πολιτικές στοχεύσεις. Δίχως να υποκύψουν στο δικαιολογημένο θυμικό των εντολέων τους. Ας υποθέσουμε ότι εξασκήσανε σωστά το λειτούργημά τους. Γιατί ένας σοβαρός και αξιοπρεπής δικηγόρος αποφασίζει ο ίδιος τον χειρισμό της υπόθεσης.

Είναι δυνατόν να μη αναλογίστηκαν πως ένα τέτοιο κατηγορητήριο, θα γίνει μπούμερανγκ. Θα δεχθεί πυρ ομαδόν από την κυβέρνηση. Αλλά και τα υπόλοιπα αντιπολιτευόμενα κόμματα. Ότι θα κονιορτοποιηθεί από συνταγματολόγους, ποινικολόγους, νομικούς, αναλυτές. Ότι ο Π/Θ από θύτης θα εμφανιστεί ως θύμα πολιτικής δίωξης Κάποιων τερατολογούντων. Και πως θα εξέλθει θριαμβευτής από τη συζήτηση στη Βουλή.

Δεν κατανοούν ότι δεν έχει σημασία μόνο τι ψηφίζει η Βουλή. Αλλά και τι καταψηφίζει. Γιατί έτσι κι αλλιώς καμία πρόταση της αντιπολίτευσης δεν θα υπερψηφιστεί. Η κυβερνητική πλειοψηφία θα στείλει στο Δικαστικό Συμβούλιο μόνο τον Κώστα Καραμανλή και μόνο για πλημμέλημα. Η καταψήφιση λοιπόν της πρότασης ξεπλένει τον Μητσοτάκη. Τον αποδίδει άσπιλο και αμόλυντο. Όπως οι εκλογές του 2023. Που «διέγραψαν» το έγκλημα των υποκλοπών.

Ακόμη κι αν αργότερα προκύψουν επαρκείς ενδείξεις, δεν θα μπορεί να παραπεμφθεί. Και όπως είπε και ο εκ των συγγενών Πλακιάς με λύπη του θα βλέπει τον ΚΜ να καταχειροκροτείται στη Βουλή. Και πως θα ήθελε να ψηφίσει το σύνολο της αντιπολίτευσης τη ρεαλιστική και πλήρως εμπεριστατωμένη πρόταση της Νέας Αριστεράς.

Είναι δυνατόν ένα έγγραφο περί κινδύνου δυστυχήματος στον σιδηρόδρομο, που κοινοποιήθηκε και στον Π/Θ, να αποτελεί σοβαρή ένδειξη διάπραξης κακουργήματος; Ναι όφειλε να είναι ενήμερος. Αλλά ενδεχόμενο δόλο;

Είναι δυνατόν ένα έγγραφο του ΚΜ στον Εισαγγελέα του ΑΠ, που βεβαίως και συνιστά ευθεία παρέμβαση στην ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, να στοιχειοθετεί εσχάτη προδοσία; Μπορεί να παραπεμφθεί έτσι; Και να καταδικασθεί; Υπάρχει προηγούμενο; Νομολογία; Σοβαροί νομικοί που το υποστηρίζουν; Ας υποθέσουμε ότι στήριζαν την πρόταση αυτοί και τα κόμματα της σοβαρής αντιπολίτευσης. Τι αποτέλεσμα θα είχε αυτό στο πολιτικό σύστημα; Στην κοινωνία;

Ένα είναι σαφές. Το καινούργιο δεν γεννήθηκε ακόμη. Και με τέτοιες νομικές παραδοξολογίες και πολιτικές τερατολογίες η ΝΔ και ο ΚΜ θα φαντάζουν η μόνη σοβαρή και υπεύθυνη πολιτική δύναμη. Ως η δύναμη που μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα. Πολλώ δε μάλλον αφού θα έχουν ξεπλυθεί από τα ανομήματά τους και τα εγκλήματα που όντως έχουν διαπράξει στα χρόνια διακυβέρνησής τους.

Μα δεν μπορεί να υπάρχει όντως εσχάτη προδοσία θα ρωτήσει κανείς; Ναι θεωρητικά ναι. Με διασταλτική ερμηνεία του σχετικού άρθρου. Που όμως απαγορεύεται ρητά στο Ποινικό Δίκαιο.

Υ.Γ. Μέχρι που σκέφτομαι για πρώτη φορά στη ζωή μου, τώρα στα 60plus, να τους ψηφίσω κι εγώ!!! (Οκ αστειεύομαι).