«Η εθιμική ζωή του Βώλακα μέσα από εικόνες» (Μέρος Β’)

ΑΡΘΡΟ

Του Γ.Κ. Χατζόπουλου

τ. Λυκειάρχη

ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

(συνέχεια από το προηγούμενο)

Αυτήν λοιπόν τη θυσία του Άρμεν Κούπτσιου και των άλλων Βωλακιωτών εκτιμώντας βαθύτατα η Εταιρεία Δραμινών Μελετών αγωνίσθηκε, ώστε να μη λησμονηθεί, αλλά να ενταχθεί ολοζώντανα στις σελίδες όχι μόνο της τοπικής ιστορίας, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδος μεταφέροντας τον κεντρικό εορτασμό του Μακεδονικού Αγώνα από την πόλη της Δράμας στον Βώλακα.

Είχαμε χρέος να αναδείξουμε τη θυσία του νεαρώτερου ήρωα μάρτυρα του Μακεδονικού Αγώνα και μαζί μ’ αυτόν να τιμήσουμε βαθιά και τη γενέτειρά του, να αναδείξουμε περίτρανα εσάς τους Βωλακιώτες, που προσφέρατε ως θυσία μια ηρωική μορφή της νεώτερης Ελλάδος, τον Άρμεν Κούπτσιο.

Και για την ανάδειξη αυτής της προσφοράς σας συνδιοργανώνουμε κάθε χρόνο εκδηλώσεις στη μνήμη του με την ονομασία «Κούπτσια» εντάσσοντας σ’ αυτές και τον συμβολικό αγώνα «Δρόμος θυσίας», που αποτυπώνει τη διαδρομή του Άρμεν Κούπτσιου από το Βώλακα μέχρι τον Μυλοπόταμο, όπου συνελήφθη από τους Τούρκους.

Κάποιοι ανιστόρητοι επιχειρήσανε να αφαιρεθεί αυτή η τιμή, που επάξια τη δικαιούσθε. Όμως δεν το πετύχανε. Περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες τελούνται εκδηλώσεις στη μνήμη του, εκδηλώσεις που τιμούν και εσάς και τους Έλληνες ευρύτερα, για αυτό και πρέπει να νιώθετε υπερήφανοι.

Στο στέριωμα αυτής της τιμής και της υπερηφάνειας ήρθε να προστεθεί και το πόνημα «Η Εθιμική ζωή του Βώλακα μέσα από εικόνες».

Είναι άξιο το Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιτιστικού Συλλόγου, που συνέλαβε την ιδέα της έκδοσης. Με πρωτεργάτη τον αγαπητό μου μαθητή Δημήτρη Άρμεν, απόγονο του ήρωα μάρτυρα Άρμεν, με τον οποίο συνεργάζομαι εδώ και χρόνια, έγινε ο σχεδιασμός του πονήματος. Ένας σχεδιασμός που αναστυλώνει και προβάλλει την ελληνικότητα του Βώλακα μέσα από την εθιμική ζωή, που ξεκινάει από τα πανάρχαια χρόνια και διατηρείται ζωντανή μέχρι τις ημέρες μας.

Στο σημείο αυτό αναφέρω ενδεικτικά ότι η γιορτή της Μπάμπως που τελείται το Δωδεκαήμερο των Χριστουγέννων αποτελεί αδιάλειπτη συνέχεια της γιορτής της θεάς Βαυώς, που τελούσαν οι αρχαίοι Έλληνες για να τιμήσουν τη θεά, που προστάτευε τον τοκετό.

Κι ακόμη οι μεταμφιεσμένοι αράπηδες του Δωδεκαημέρου συμβολίζουν τον ευετηρικό και γονιμικό χαρακτήρα, έθιμο που χάνεται στην ομίχλη του χρόνου και που πιστοποιεί αναμφίλεκτα τη διαχρονικότητα της ελληνικής ζωογόνου παράδοσης.

Διανθισμένο το πόνημα με ωραιότατες έγχρωμες εικόνες διασώζει την πολύτιμη εθιμική και ιστορική ζωή του Βώλακα που δικαιούται να υπερηφανεύεται για την προσήλωσή του στη ζωογόνα παράδοσή μας, που μας κρατάει στητούς και ολόρθους στο διάβα των αιώνων αντιμετωπίζοντας με αδιάσειστα στοιχεία όλους εκείνους, οι οποίοι προσπαθούν με δόλιο τρόπο να την ξεθωριάσουν. Χάνουν άδικα όμως τον καιρό τους. Και αυτήν την ύπουλη προσπάθειά τους έρχεται να την αντιμετωπίσει παλληκαρήσια το πνευματικό δημιούργημα, που εμπλουτίζει υπεύθυνα και σοβαρά την ιστορική μας βιβλιοθήκη.

Όπως επιγραμματικά γράφω στον πρόλογό μου στο πόνημα «Τα γραπτά μένουν, ενώ τα λόγια πετούν» αξίζουν θερμά συγχαρητήρια σ’ όλους εκείνους που μόχθησαν, ώστε να μπει ένα στέρεο λιθαράκι στη δόμηση της τοπικής ιστορίας.

Το πόνημα διαρθρώνεται σε 112 σελίδες από χαρτί εξαιρετικής ποιότητας, που καθιστά ανάγλυφες και ζωντανές τις έγχρωμες και ασπρόμαυρες εικόνες, που αποτυπώνουν τη ζωή στο Βώλακα.

(συνεχίζεται…)