ΑΡΘΡΟ
του Παναγιώτη Χατζηγεωργίου
Δικηγόρου Δράμας
Δικαιοσύνη με ενσυναίσθηση το ζητούμενο
Κάποτε οι καλύτεροι μαθητές των καλύτερων οικογενειών είχαν συχνά ως στόχο τις Ιατρικές Σχολές. Εδώ και χρόνια όμως πολλοί γονείς και ενίοτε γιατροί αποτρέπουν τα παιδιά τους. Να μη γίνουν γιατροί. Να μη γίνουν είλωτες. Να μη βιώσουν τον εργασιακό μεσαίωνα στα νοσοκομεία μας.
Υπερβολές θα πει κανείς. Αν δεν έχει πλήρη εικόνα. Επαρκή γνώση. Ναι πράγματι κάθε δουλειά έχει δυσκολίες, βάσανα και σκοτούρες. Ναι υπάρχουν πολλοί σε αρκετά επαγγέλματα, που εξασκούν πολύωρη και επίπονη εργασία.
Σε ποια δουλειά όμως, σε ποια χώρα, σε ποια εποχή εργάζονται άνθρωποι ως είλωτες. Συνεχόμενα 24ωρα. Ολόκληρο μήνα δίχως ρεπό. Επί χρόνια δίχως άδεια. Με πάμπολλες υπερωρίες και υπερεφημέρευση. Με υπερεξάντληση. Με εργασιακή εξουθένωση. Και αυτά συμβαίνουν σήμερα. Στον 21ο αιώνα. Εν έτει 2020 – 2026. Πού; Στο ΕΣΥ! Στα νοσοκομεία μας!!!
Και το κράτος, οι δικαστές και εισαγγελείς, οι κάθε λογής αρμόδιες αρχές συνήθως κωφεύουν. Το θεωρούν κανονικότητα. Και ας είναι κίνδυνος – θάνατος για γιατρούς. Για ασθενείς. Για όλη την κοινωνία.
Προ μηνών έτυχε να παρακολουθήσω ποινική δίκη. Μετά από καταγγελία επιλήφθηκε η Επιθεώρηση Εργασίας. Και υπέβαλε μήνυση κατά των αρμοδίων για καταστρατήγηση και παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας. Γιατί οι άνθρωποι δούλευαν πέραν των αντοχών τους. Δίχως την προβλεπόμενη νόμιμη ανάπαυση. δικαστής και εισαγγελέας τα έβαλαν με τον επιθεωρητή εργασίας!!! Γιατί λέει υπερείχε το δημόσιο συμφέρον. Γιατί υπήρχαν κενά και ελλείψεις. Γιατί δεν θα μπορούσε λέει αλλιώς να λειτουργήσει το νοσοκομείο.
Λογικό εκ πρώτης άποψης. Σε περίπτωση πυρκαγιών οι πυροσβέστες να εργάζονται νυχθημερόν. Σε περίπτωση επιδημίας γιατροί και νοσηλευτές να μην τρώνε, να μη ξεκουράζονται και να μη κοιμούνται για μέρες. Σε περίοδο πολεμικής σύγκρουσης οι πιλότοι των μαχητικών να ξενυχτάνε μερόνυχτα. Αλλά σε περίοδο κανονικότητας; Είναι δυνατόν να αξιώνουμε από τους πιλότους των αεροπλάνων, να μη κοιμούνται για συνεχόμενα 24ωρα; Είναι δυνατόν να διατάσσουμε τους γιατρούς να εφημερεύουν διαρκώς επί μέρες;
Πέρυσι τον Ιούνιο τόσο ο Ιατρικός Σύλλογος Δράμας, όσο και ο Σύλλογος Ιατρών του Νοσοκομείου Δράμας υπέβαλαν μηνυτήριες αναφορές, γιατί με εντέλλεσθε διατάχθηκαν αναισθησιολόγοι να εφημερεύσουν στα Νοσοκομεία Δράμας και Σερρών επί 72 ώρες σερί !! Η υπόθεση αυτή τη φορά ήταν πολύ σοβαρή για να μπει στο αρχείο. Πρόσφατα κλήθηκαν οι Πρόεδροι των δυο Συλλόγων να δώσουν κατάθεση. Θα πει κανείς. Ένα χρόνο μετά;;; Έστω. Ακόμη κι έτσι ας τεθούν προ των ευθυνών τους κάποιοι αρμόδιοι και υπεύθυνοι. Μήπως και κάτι διορθωθεί στο ΕΣΥ.
Η κατάσταση ακόμη παραμένει κρίσιμη. Εγκυμονεί κινδύνους για ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Και βεβαίως για τους ίδιους τους ασθενείς. Τα φαινόμενα υπερκόπωσης και επαγγελματικής εξουθένωσης είναι καθημερινά στην ημερήσια διάταξη. Και αυτοί οι άνθρωποι, που ήταν ήρωες στη διάρκεια της πανδημίας, έχουν καταστεί Είλωτες σε περίοδο κανονικότητας. Η κατάσταση δεν πάει άλλο.
Αχτίδα φωτός αποτελεί η με αριθμό 401/2024 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Λάρισας. Που δέχεται πως η κατά παράβαση της ισχύουσας εργατικής νομοθεσίας απασχόληση στα Νοσοκομεία είναι ΠΑΡΑΝΟΜΗ. Και πως η Πολιτεία οφείλει να αποκαταστήσει την ηθική βλάβη των βαριά ζημιωθέντων ιατρών. Το ελάχιστο που οφείλει να πράξει σήμερα. Έως ότου διορθωθεί η κατάσταση.
Οι δικαστές απέρριψαν όλα τα περί του αντιθέτου επιχειρήματα – ενστάσεις του Νοσοκομείου και της Κυβέρνησης και αποφάνθηκαν ότι:
-Η υπερωριακή απασχόληση και υπερεφημέρευση χωρίς τη χορήγηση των προβλεπόμενων ημερών ανάπαυσης με αποτέλεσμα τη επιβάρυνση της σωματικής και ψυχικής υγείας των γιατρών και τη στέρηση σημαντικού προσωπικού και οικογενειακού χρόνου τους είναι απολύτως παράνομη.
-Εργασία πέραν των 48 ωρών εβδομαδιαίως υπό καθεστώς εντέλλεσθε και φόβου πειθαρχικών διώξεων δεν τεκμηριώνει συναίνεση των γιατρών και οι ειδικές εθνικές ρυθμίσεις για παράταση του άνω χρόνου εργασίας παραβιάζει το ενωσιακό δίκαιο, που υπερισχύει.
-Συνιστά αδικοπρακτική συμπεριφορά των νοσοκομείων ή μη παροχή αντισταθμιστικής ανάπαυσης ή άλλη κατάλληλη προστασία της σωματικής και ψυχικής υγείας των εργασιακά εξουθενωμένων γιατρών.
-Η προστασία της υγείας των εργαζομένων στο ΕΣΥ αποτελεί επίσης δημόσιο συμφέρον και υποχρέωση της Πολιτείας.
Κατόπιν όλων αυτών απέρριψε την έφεση του Νοσοκομείου Τρικάλων κατά της πρωτόδικης απόφασης, που επίσης δικαίωνε τους γιατρούς. Επιδίκασε σε κάθε ενάγοντα χιλιάδες ευρώ, ανάλογα με την ηθική βλάβη και ταλαιπωρία που υπέστη έκαστος.
Όταν υπάρχει κράτος δικαίου. Όταν υπάρχουν δικαστές με ενσυναίσθηση. Υπάρχει ελπίδα. Για δικαίωση. Για ένα καλύτερο αύριο.
