ΑΡΘΡΟ

του Παναγιώτη Χατζηγεωργίου

Δικηγόρου Δράμας

Ο ΣΥΡΙΖΑ φυλλορροεί; Προφανώς! Είναι κοινός τόπος. Εκεί που διαφωνούμε είναι στο τις πταίει. Φταίει ο Τσίπρας, λέει ένας. Και σχολιάζει ο Χότζας: Δίκιο έχεις! Φταίει ο Κασσελάκης, λέει άλλος. Και ο Χότζας: Δίκιο έχεις κι εσύ! Όχι φταίει ο Φάμελλος, λέει ένας τρίτος. Και ο Χότζας σκεπτικός. Δε λέω ένα δίκιο το έχεις κι εσύ! Μα τι λέτε τώρα, φταίει ο Πολάκης πετάγεται ένας τέταρτος. Χότζας σε απόγνωση: Δίκιο έχεις φίλε μου! Μα δεν μπορεί να έχουν όλοι δίκιο, αναφωνεί ένας πέμπτος. Και ο Χότζας: ΚΑΙ ΕΣΥ ΔΙΚΙΟ ΕΧΕΙΣ!!!

Τι θέλει να πει ο δικαστής; Ότι μπορεί όλοι και αυτοί που κατονομάστηκαν, αλλά και πολλοί άλλοι που δεν αναφέρθηκαν, να βάλανε τα χεράκια τους και να βγάλανε τα ματάκια τους. Αλλά ποτέ μια νίκη δεν είναι έργο ενός. Όπως και ποτέ μια πανωλεθρία δεν είναι παιδί ενός πατέρα. Προφανώς υπάρχουν πολλαπλές ευθύνες πολλών. Και για τις ήττες. Και για την κατάρρευση.

Αλλά όσοι και να φταίνε, όσα λάθη και να κάνανε, αν ήταν γερό το οικοδόμημα, θα άντεχε. Δεν θα γκρεμίζονταν έτσι. Αξιωματική Αντιπολίτευση ήταν. 47 Βουλευτές εξέλεξε. Και συνεδρίασε η Κοινοβουλευτική Ομάδα μόνο με 7!!! Αν υπήρχαν γερά θεμέλια θα άντεχε. Μήπως λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ώριμο τέκνο της ανάγκης; Και αφού άλλαξε η συγκυρία έχει πλέον κλείσει τον κύκλο του; Μήπως εδώ και καιρό παρακολουθούμε πλέον το «χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου»;

Διότι μας αρέσει – δεν μας αρέσει, συμφωνούμε ή διαφωνούμε ο ΣΥΡΙΖΑ, που ξέραμε, πνέει τα λοίσθια, αν δεν έχει εκπνεύσει ήδη. Διότι τι σχέση έχει ο παλιός ΣΥΝ του Κωνσταντόπουλου και η συνέχεια του, ο έως πρότινος ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα, με αυτόν του Πολάκη; Διότι είναι ηλίου φαεινότερο, πως μετά βεβαιότητας στην αψύ Κρητικό θα καταλήξει. Η μετριοπαθής Ρένα, δεν έχει καμία πιθανότητα. Το κόμμα έχουν ήδη αλώσει οι πολακιστές. Αποζητούν σκληρή και καταγγγελτική αντιπολίτευση. Με σφοδρές επιθέσεις έναντι όλων. Πρωτίστως έναντι των όμορων πολιτικών δυνάμεων. Αυτή είναι η καθαρή πολακική γραμμή. Όλα τα άλλα είναι μεσοβέζικα. Και για αυτό χάνουν.

Και θα έχει τύχη ένα τέτοιο κόμμα στις επόμενες Εκλογές; Γιατί όχι; Αν ο πήχης είναι απλά η καταγραφή δυνάμεων, άντε και η είσοδος στη Βουλή. Σε συνεργασία με παρόμοιες δυνάμεις, όπως λόγου χάρη την εναπομείνασα Νέα Αριστερά. Σέβομαι την άποψη, όσων επιμένουν σε ορίτζιναλ καθαρή Αριστερά. Που προτιμά να αυτοχειριαστεί, από το να βάλει νερό στο κρασί της και να γίνει Κυβερνώσα. Αλλά δεν θα πάρω. Γιατί θεωρώ πως σήμερα άλλο είναι το ζητούμενο. Πως η κοινωνία και η ιστορία απαιτούν πολιτική αλλαγή και αλλαγή πολιτικών. Και όχι απλά αγώνα για να σωθεί ότι μπορεί να σωθεί.

Μπορεί να αποτραπεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Δηλαδή να καταντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σκιά του εαυτού του; Να εκλέξει Πρόεδρό του τον Πολάκη; Ναι γιατί στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Γιατί υπάρχουν και άλλες επιλογές. Γι αυτό και ο Πολάκης, που δεν είναι χθεσινός, προσπαθεί να τις αποτρέψει. Κάνοντας λόγο για ανηθικότητα. Και καλεί όσους διαφωνούν να παραιτηθούν από τις Βουλευτικές τους έδρες. Για να έλθουν να τις καταλάβουν πχ κάποιοι άλλοι, που πρόσκεινται στον Κασσελάκη. Ποσώς τον ενδιαφέρει αυτό, την κρίσιμη αυτή στιγμή. Τώρα μετράνε οι συσχετισμοί στην Κ.Ο., στην Κ.Ε.

Τι άλλο φοβάται ο Παύλος; Μα το τι θα ψηφίσει ο κόσμος, όταν θα στηθούν κάλπες. Γιατί ως γνωστόν ο καθένας καταβάλλοντας ένα δίευρο μπορεί να ψηφίσει. Φαντάζεστε όσοι αντιτίθενται στον Πολάκη, αλλά και όλοι όσοι φύγανε κατά καιρούς και όσοι σήμερα στηρίζουν ή θέλουν να στηρίξουν τον Αλέξη, να πάνε να ψηφίσουν. Και τι θα ψηφίσουν; Μα προφανώς Αλέξη! Μα γίνεται αυτό; Βεβαιότατα. Το Καταστατικό δεν το απαγορεύει. Πως δέχθηκαν υποψηφιότητα του Κασσελάκη και πως αυτός εκλέχθηκε; Μα μπορεί ο Τσίπρας ως αρχηγός άλλου κόμματος, να είναι υποψήφιος και στον ΣΥΡΙΖΑ; Ναι! Το Καταστατικό δεν το απαγορεύει. Αλλά και πέραν τούτου μπορεί να μην είναι καν υποψήφιος. Και να συρρεύσουν μυριάδες, που θα αναγράψουν στο λευκό ψηφοδέλτιο το όνομα του. Όπως έγινε πρόσφατα σε Δήμο των ΗΠΑ. Και ο πρώην Δήμαρχος, που δεν ήθελε να είναι και πάλι υποψήφιος, αναγκάσθηκε να αποδεχθεί την εκλογή του. Και αν τυχόν εκλεγεί ο Τσίπρας τότε τι; Μα θα κατεβάσει ρολά την άλλη μέρα. Και θα πάρει και τα ασημικά (γραφεία, κρατική επιχορήγηση κλπ).

Μα γίνονται αυτά θα ρωτήσει κανείς; Γιατί περίμενε κανείς πως σε Αριστερό κόμμα, θα αποφασίζουν ψηφοφόροι μιας χρήσης του δίευρου; Πως θα εκλεγεί κάποιος αλεξιπτωτιστής εξ Αμερικής, θαυμαστής του Μητσοτάκη; Εγώ πάντως όχι. Και ως πρώην μέλος του ΣΥΝ και ως ένας απλός επαρχιώτης δικηγόρος, έλεγα σε φίλους μου καθηγητές Πανεπιστημίου. Ναι πράγματι αν ακολουθήσουμε τη γραμματική ερμηνεία ο Κασσελάκης, μπορεί να είναι υποψήφιος. Όμως αυτό το απαγορεύουν η ιστορική και η τελολογική ερμηνεία. Πως είναι δυνατόν κάποιος τη μια μέρα να γραφτεί στο κόμμα, τη δεύτερη να είναι υποψήφιος Πρόεδρος και την τρίτη αρχηγός; Από τη στιγμή που για να γίνει κάποιος Πρόεδρος της Επιτροπής Δεοντολογίας, πρέπει να είναι 5 χρόνια μέλος; Δεν κατάφερα να τους πείσω. Προφανώς είχαν δίκιο αυτοί, ήξεραν πιο πολλά. Άρα; Άρα μπορεί και ο Αλέξης να είναι αύριο υποψήφιος Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Να εκλεγεί και πάλι αρχηγός. Να κατεβάσει ρολά. ΡΟΥΑ ΜΑΤ του Τσίπρα σε τρεις κινήσεις.

Υ.Γ. Μα σε τέτοιες στιγμές βρίσκεις διάθεση για χιούμορ, θα αναρωτηθεί κανείς. Ναι. Δεν θα το χάσουμε κι αυτό. Αν μη τι άλλο αν πάψουμε να έχουμε χιούμορ και αυτοσαρκασμό, χάσαμε το παιχνίδι της ζωής. Για αυτό και επιμένουμε αισιόδοξα. Γιατί δεν έχουμε την πολυτέλεια να απογοητευόμαστε. Γιατί οι εξελίξεις είναι στενάχωρες. Και προφανώς φέρουν όλοι ευθύνη. Ανάλογα με το ρόλο και τις δυνατότητες του ο καθένας. Ουδείς δικαιούται να επιχαίρει. Ουδείς αλώβητος. Λαβώνεται η Αριστερά, η Δημοκρατία, η χώρα.