ΑΡΘΡΟ

του Παναγιώτη Χατζηγεωργίου

μέλους της Σ.Ε. της ΠΡΩ.Τ.Α.ΣΥ. Δράμας

Τι τελικά συμβαίνει στον Πρίνο, τη Θάσο, την Καβάλα, το Αιγαίο; Γιατί τόσος κουρνιαχτός και ορυμαγδός; Δεν θέλουμε επενδύσεις; Δεν επιζητούμε ανάπτυξη; Πώς θα επιζήσουμε ως τοπικές κοινωνίες, ως χώρα, ως πλανήτης;

Έχουν ξεσηκωθεί πάλι οι συνήθως ύποπτοι. Κάτι ευαισθητούληδες οικολόγοι, αριστεροί, δήθεν ενεργοί πολίτες. Δεν ήθελαν τον χρυσό στη Χαλκιδική και στον Έβρο. Δεν ήθελαν περαιτέρω ανοικοδόμηση στα νησιά μας. Δεν ήθελαν περισσότερο τουρισμό, για να μη καταστρέψουμε λέει την ομορφιά και την παράδοση του Αιγαίου, του Ιουνίου, της Κρήτης.

Και τώρα βρήκαν άλλο πεδίο δόξης λαμπρόν. ΟΧΙ κραυγάζουν στην αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα στον Πρίνο. Μα δεν πρόκειται για τεράστιο έργο; Για μεγάλη επένδυση; Δεν θα έχουν όφελος οι τοπικές κοινωνίες και η χώρα;

ΟΚ ας υποθέσουμε ότι είναι έτσι. Δεν θα πρέπει η Ελληνική κυβέρνηση να ενημερώσει αρμοδίως. Γιατί πρέπει να γίνει; Ποια τα οφέλη; Υπάρχουν κίνδυνοι; Γιατί διαβάζουμε ότι:

  • Θα αποθηκεύονται στον Πρίνο έως τρία εκατομμύρια τόνοι CO2 ετησίως στα κενά πλέον παλιά πηγάδια – δεξαμενές εξόρυξης πετρελαίου.
  • Οι ρύποι θα προέρχονται από σταθμούς παραγωγής ενέργειας, μονάδες καύσης αποβλήτων, διυλιστήρια, βιομηχανίες πλαστικών, λιπασμάτων, τσιμέντου από Ελλάδα, Βουλγαρία, Κροατία, Ιταλία.
  • Μιλάμε για τον μεγαλύτερο χώρο υγειονομικής ταφής στην Νοτιοανατολική Ευρώπη. Θα θάβονται και θα μένουν εκεί για αιώνες.
  • Θα απαιτηθούν τα τεράστια ευρωπαϊκά κονδύλια, που θα αφαιρεθούν από άλλους πόρους (κοινωνικού ως επί το πλείστον).
  • Θα είναι άλλοθι για τις πολυεθνικές, για να συνεχίσουν να ρυπαίνουν ανεξέλεγκτα.
  • Η τεχνολογία αυτή δεν έχει δοκιμαστεί επαρκώς και σε βάθος τόσου χρόνου και σε μια τεκτονικά ευαίσθητη περιοχή εγκυμονεί ανυπολόγιστους και τεράστιους κινδύνους.
  • Δεν μπορεί να αποκλειστούν διαρροές και ατυχήματα, με ότι αυτό θα συνεπάγονταν για το οικοσύστημα, τη διατροφική αλυσίδα, την ασφάλεια και καθαρότητα των θαλασσών.

Τελικά ακόμη κι αν υπάρχει κάποιο οικονομικό όφελος για τις τοπικές κοινωνίες και τη χώρα, το ρίσκο και οι κίνδυνοι και η ζημία από ένα εγκληματικό ατύχημα μήπως είναι αποτρεπτικοί παράγοντες; Μήπως θα πληγεί τελικά η εικόνα της χώρας και ο τουρισμός; Και μήπως ένα καταστροφικό ατύχημα θα επιφέρει ανεπανόρθωτες συνέπειες;

Ενδιαφέρει τη Δράμα και τους Δραμινούς το ζήτημα; Προφανώς. Στις παραλίες της Καβάλας και της Θάσου παραθερίζουμε και κάνουμε μπάνιο. Τα θαλασσινά και τα ψάρια αυτής της θάλασσας καταλήγουν στο τραπέζι μας. Και ένα ατύχημα θα πλήξει όλη την ευρύτερη περιοχή.

Δράμα, Καβάλα και Θάσος έχουν κοινή ιστορία και πορεία. Κοινό παρόν και κοινό μέλλον. Οφείλουν να μας ενημερώσουν και να ζητήσουν και τη δική μας γνώμη. Να έχουν και τη δική μας έγκριση και συναίνεση.

Και εμείς οι Δραμινοί και Δραμινές οφείλουμε να πάρουμε θέση. Μετά λόγου γνώσεως. Γιατί δεν είμαστε ιδιοκτήτες σε αυτή τη γη. Φιλοξενούμενοι είμαστε. Και οφείλουμε να την παραδώσουμε στα παιδιά μας και στις επόμενες γενιές τουλάχιστον όσο καθαρή και ασφαλή την παραλάβαμε.

ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ

Να είμαστε εκεί. Να δώσουμε βροντερό παρών στην εκδήλωση, που διοργανώνουν η ΠΡΩ.Τ.Α.ΣΥ Δράμας και η KAVALA STOP CO2 τη Δευτέρα 30/03/2026 στις 19:00 στην Οικολογική Κίνηση Δράμας.