ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΕΝΤΕΤΑΛΜΕΝΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΡΑΜΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΔΕΒΡΙΚΗ

 

  • «Αυτή την ευθύνη την κουβαλάμε όλοι μας, κάθε μέρα»
  • «Δεν είμαι απλώς ένας Σύμβουλος Παιδείας. Είμαι εκπαιδευτικός, Διευθυντής, άνθρωπος του σχολείου, που ζει από μέσα την πραγματικότητα»
  • «Οι Διευθυντές σχολείων “αναφέρονται” σε μαθητές, γονείς, συναδέλφους και τοπική κοινωνία. Η δουλειά μας δεν τελειώνει στο κουδούνι»
  • «Η πάγια προκαταβολή θα δοθεί. Όχι γιατί το υποσχεθήκαμε, αλλά γιατί φροντίσαμε να γίνει σωστά, με ασφάλεια για όλους»
  • «Δεν είναι θέμα εικόνας. Είναι θέμα φροντίδας. Και αυτή δεν μπαίνει σε ωράρια. Μπαίνει σε καρδιές»
  • «Διαρκής επαφή με τα σχολεία, κατανόηση των προβλημάτων και προώθηση λύσεων»
  • «Ο τομέας της Παιδείας αποτελεί, σε κάθε κοινωνία, την απόλυτη προτεραιότητα»
  • «Είμαι παρών όπου και όποτε απαιτείται, με μοναδικό γνώμονα τη στήριξη του σχολείου ως θεσμού και της μαθητικής κοινότητας ως ψυχής της εκπαίδευσης»
  • «Ο ρόλος είναι άμισθος. Δεν επιβαρύνεται ο προϋπολογισμός του Δήμου. Αντιθέτως, συμβάλλει στο να λύνουμε προβλήματα μεθοδικά και ανθρώπινα. Και τελικά, σε έναν Δήμο, δεν μετράμε τις θέσεις. Μετράμε το αποτέλεσμα»
  • «Το όραμά μου για την Παιδεία στον Δήμο μας είναι απλό αλλά ουσιαστικό: να φτιάξουμε σχολεία ανοικτά, δημιουργικά και με έμπνευση για τα παιδιά μας»
  • «Δεν ονειρεύομαι απλώς πιο ωραία σχολεία. Ονειρεύομαι πιο γελαστά παιδιά μέσα σ’ αυτά»

Συνέντευξη στην εφημερίδα «Εργασία… συν» παραχώρησε ο Εντεταλμένος Σύμβουλος Παιδείας του Δήμου Δράμας Κωνσταντίνος Δεβρίκης, ο οποίος μίλησε για τις προκλήσεις της εκπαίδευσης, τον ρόλο του σχολείου σήμερα και τη σημασία της στήριξης κάθε μαθητή, σε κάθε γωνιά του Δήμου.

Κύριε Δεβρίκη, τι σημαίνει για εσάς ο ρόλος του Εντεταλμένου Συμβούλου σε θέματα Παιδείας;

Να πω καταρχήν ότι ο ορισμός μου σε αυτήν τη θέση από τον Δήμαρχο Δράμας Γιώργο Παπαδόπουλο, αποτελεί για μένα πολύ μεγάλη τιμή και ένδειξη εμπιστοσύνης στο πρόσωπό μου. Ως Εντεταλμένος Σύμβουλος Παιδείας του Δήμου Δράμας, προσπαθώ καθημερινά να λειτουργώ ως γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στη σχολική κοινότητα και τον Δήμο. Δεν πρόκειται για έναν ρόλο «διακοσμητικό», αλλά για μια θέση που απαιτεί διαρκή επαφή με τα σχολεία, κατανόηση των προβλημάτων και προώθηση λύσεων, στο μέτρο των αρμοδιοτήτων που έχουν δοθεί.

Ο κόσμος της εκπαίδευσης στην πόλη μας και κυρίως οι Διευθυντές των σχολείων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, όταν πληροφορήθηκαν για τον ορισμό μου στη θέση του Εντεταμένου Σύμβουλου Παιδείας αλλά και γνωρίζοντας τη βασική μου ιδιότητα ως εκπαιδευτικού και Διευθυντή σχολικής μονάδας, άρχισαν να επικοινωνούν συχνότερα μαζί μου! Ο λόγος είναι ότι ζητούσαν και ζητούν βοήθεια και καθοδήγηση – ειδικά για τα κτηριακά ζητήματα, που αποτελούν διαχρονικό αγκάθι. Παρόλο που αφουγκράζομαι τα αιτήματά τους, επισκέπτομαι σχολεία για να διαπιστώσω τα προβλήματα ιδίοις όμμασι και δείχνω προσωπικό ενδιαφέρον, οφείλω να επισημαίνω με ειλικρίνεια ότι για την αποκατάσταση και συντήρηση των σχολικών κτιρίων αρμόδιος είναι ο Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών και οι αντίστοιχες υπηρεσίες. Εγώ αναλαμβάνω συχνά τον ρόλο του διαμεσολαβητή, του συντονιστή, και πολλές φορές του ανθρώπου που φροντίζει να μη χαθεί χρόνος ανάμεσα στο «καταγράφω» και στο «παρεμβαίνω».

Πέρα από τα πρακτικά ζητήματα, ασχολούμαι και με δράσεις που αφορούν τον ευρύτερο παιδαγωγικό και κοινωνικό χαρακτήρα του σχολείου: πρόληψη φαινομένων βίας και σχολικού εκφοβισμού, ενεργοποίηση της τοπικής κοινότητας σε ζητήματα Παιδείας, και συνεργασίες με φορείς για την προώθηση εκπαιδευτικών και πολιτιστικών πρωτοβουλιών.

Με τη νέα Δημοτική Αρχή παρατηρούμε έναν διαχωρισμό αρμοδιοτήτων στον τομέα του Πολιτισμού, του Αθλητισμού και της Παιδείας, σε αντίθεση με προηγούμενες περιόδους όπου όλα συγκεντρώνονταν σε ένα πρόσωπο. Πώς κρίνετε αυτή την αλλαγή και ποιος είναι ο δικός σας ρόλος στο νέο σχήμα;

Η απόφαση για τον επιμερισμό των αρμοδιοτήτων ήταν, κατά την άποψή μου, μια κίνηση με διοικητική οξυδέρκεια. Κάθε τομέας – Παιδεία, Πολιτισμός, Αθλητισμός – χρειάζεται αποκλειστική φροντίδα και προσήλωση. Ως Εντεταλμένος Σύμβουλος Παιδείας, η πρώτη μου ενέργεια – όπως αναφέρεται και στην απόφαση ορισμού μου από τον Δήμαρχο – ήταν να συμβάλω στην ομαλή μετάβαση από τις παλιές Σχολικές Επιτροπές στο νέο σχήμα, με μια ενιαία Δημοτική Επιτροπή Παιδείας που εκπροσωπεί τόσο την Πρωτοβάθμια όσο και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Παρότι η νέα επιτροπή έχει πλέον γνωμοδοτικό χαρακτήρα, δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στην ουσία: στην επιλογή εννέα άξιων συναδέλφων, εκπαιδευτικών των δύο βαθμίδων, με εμπειρία, γνώση και διάθεση για συνεργασία. Αυτό δείχνει ότι η Παιδεία, παρά τις θεσμικές αλλαγές, παραμένει πρώτη προτεραιότητα.

Θα μου επιτρέψετε να επισημάνω ότι ο τομέας της Παιδείας αποτελεί, σε κάθε κοινωνία, την απόλυτη προτεραιότητα. Πέρα από τον θεσμικό μου ρόλο, που ήδη αναφέρθηκε, αισθάνομαι την ανάγκη να υπενθυμίσω πως είμαι, πάνω απ’ όλα, ενεργός εκπαιδευτικός εδώ και 25 χρόνια. Τα τελευταία οκτώ από αυτά, υπηρετώ σε θέσεις ευθύνης — ως Υποδιευθυντής και στη συνέχεια ως Διευθυντής — γεγονός που μου επιτρέπει να γνωρίζω από προσωπική εμπειρία και σε βάθος τις πραγματικές ανάγκες και προκλήσεις της σχολικής καθημερινότητας.

Σήμερα έχω την τιμή να είμαι Διευθυντής στο Γυμνάσιο Προσοτσάνης. Μια θέση που δεν περιορίζεται απλώς σε ωράριο, είναι ευθύνη με συνεχή παρουσία, εγρήγορση και αφοσίωση. Πρόκειται για μια αποστολή που αφορά παιδιά, οικογένειες, συναδέλφους, και την ίδια την κοινότητα. Δεν είναι υπερβολή να πω πως πρόκειται για μια «24ωρη υπηρεσία»: ελέγχω καθημερινά το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του σχολείου, συχνά πάνω από πέντε φορές την ημέρα, ώστε να διαχειρίζομαι άμεσα κάθε ζήτημα που προκύπτει. Έχω προτρέψει γονείς και κηδεμόνες να επικοινωνούν ελεύθερα για οτιδήποτε αφορά τα παιδιά τους, και συνεπώς παραμένω διαρκώς διαθέσιμος.

Παρά τις αυξημένες υποχρεώσεις που απορρέουν από τη διεύθυνση της σχολικής μονάδας, βρίσκομαι όσο πιο συχνά γίνεται στο Τμήμα Παιδείας του Δήμου, με στόχο να παρακολουθώ από κοντά τις εξελίξεις, να ενημερώνομαι για τις ανάγκες των σχολείων και να συμβάλλω ενεργά στην επίλυση ζητημάτων που αφορούν τον ευρύτερο εκπαιδευτικό μας χώρο. Είμαι παρών όπου και όποτε απαιτείται, με μοναδικό γνώμονα τη στήριξη του σχολείου ως θεσμού και της μαθητικής κοινότητας ως ψυχής της εκπαίδευσης.

Να σας πω και κάτι ακόμη: ο ρόλος είναι άμισθος. Δεν επιβαρύνεται ο προϋπολογισμός του Δήμου. Αντιθέτως, συμβάλλει στο να λύνουμε προβλήματα μεθοδικά και ανθρώπινα. Και τελικά, σε έναν Δήμο, δεν μετράμε τις θέσεις. Μετράμε το αποτέλεσμα.

Τον τελευταίο καιρό γίνεται λόγος για την τοποθέτηση καμερών στα σχολεία. Ποια είναι η θέση σας πάνω σε αυτό το θέμα και πώς το αντιμετωπίζει ο Δήμος σας;

«Καταρχήν, ο ίδιος ο Δήμαρχος, σε πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, τόνισε κάτι πολύ ουσιαστικό: θέλουμε τα σχολεία να είναι ανοιχτά στην κοινωνία. Αυτό όμως προϋποθέτει και ασφάλεια στους χώρους τους.

Το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε αυξημένα φαινόμενα βανδαλισμών σε σχολικές αυλές. Και πράγματι, όλο και περισσότερες σχολικές κοινότητες ζητούν την εγκατάσταση εξωτερικών καμερών μέσω αιτημάτων που καταφθάνουν στο Τμήμα Παιδείας, για να προστατεύσουν τις υποδομές τους. Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι μόνο οι Διευθυντές που ανησυχούν για τις υποδομές της σχολικής τους μονάδας, αλλά και οι ίδιοι οι καθηγητές και δάσκαλοι, οι ίδιοι οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου.

Μιλάμε για καταγραφή αποκλειστικά τις ώρες εκτός λειτουργίας των σχολείων και για εξωτερικούς χώρους – με απόλυτο σεβασμό στην ιδιωτικότητα και στις παιδαγωγικές αρχές.

Πιστέψτε με, εμείς οι καθηγητές εξαντλούμε όλα τα μέσα για να συνετίσουμε τους μαθητές και να τους περάσουμε την κουλτούρα ότι το σχολείο είναι και δικό τους, είναι όλων μας! Είναι κρίμα να ξοδεύονται χρήματα των φορολογούμενων για την συνεχή αποκατάσταση ζημιών. Επίσης, πριν μερικές μέρες ανακοίνωσε η Υπουργός Παιδείας ότι σχεδιάζει να τοποθετήσει κάμερες στα Πανεπιστήμια! Εκεί μιλάμε για άλλες ηλικίες, για ενήλικες πολίτες, αλλά η λογική γύρω από αυτό το θέμα είναι η ίδια! Η διασφάλιση της δημόσιας περιουσίας πρέπει να είναι βασικό μέλημα!

Καταλαβαίνω βέβαια ότι το θέμα μπορεί να δημιουργήσει συζήτηση, και αυτό είναι θεμιτό. Όμως στόχος μας δεν είναι ο έλεγχος. Είναι η πρόληψη και η φροντίδα για τα σχολεία μας. Όχι φρούρια – αλλά σχολεία ασφαλή και καθαρά για όλα τα παιδιά, μικρά και μεγάλα.

Το bullying είναι ένα φαινόμενο που απασχολεί έντονα τη σχολική κοινότητα. Ποια είναι η δική σας άποψη και τι πιστεύετε ότι μπορεί να κάνει ένας Δήμος για να το αντιμετωπίσει;

Το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού – ή όπως καθιερώθηκε να λέγεται, bullying – συνιστά δίχως άλλο μια σύγχρονη κοινωνική μάστιγα που απασχολεί γονείς, εκπαιδευτικούς και μαθητές. Δεν πρόκειται πλέον για μεμονωμένα περιστατικά, αλλά για ένα διαρκώς διογκούμενο πρόβλημα που απαιτεί συστηματική και πολυεπίπεδη παρέμβαση.

Προσωπικά, θεωρώ πως το φαινόμενο αυτό υπήρχε ανέκαθεν στο σχολικό περιβάλλον, μα η έντασή του δεν έφτανε στα σημερινά, ανησυχητικά επίπεδα. Ό,τι συνέβαινε, περιοριζόταν εντός του σχολικού ωραρίου ή – το πολύ – στους χώρους παιχνιδιού των παιδιών. Σήμερα, ωστόσο, με την ευρεία χρήση της τεχνολογίας και των φορητών συσκευών επικοινωνίας, ο εκφοβισμός δεν γνωρίζει χρονικά ή γεωγραφικά όρια: μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή, από οπουδήποτε.

Αρκεί ένα παράδειγμα: ένας μαθητής μπορεί να τροποποιήσει τη φωτογραφία ενός συμμαθητή του και να την αναρτήσει σε ψηφιακή ομάδα, συνοδεύοντάς την από προσβλητικά σχόλια ή κακόβουλες λεζάντες. Δεν είναι αυτό ξεκάθαρη μορφή bullying;

Πρόσφατα παρακολούθησα μια μίνι τηλεοπτική σειρά, τεσσάρων επεισοδίων, σε γνωστή συνδρομητική πλατφόρμα. Αν και το σενάριο δεν βασιζόταν σε αληθινή ιστορία, αποτύπωνε με ανατριχιαστικό ρεαλισμό καταστάσεις που – δυστυχώς – θα μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμη και στο μοιραίο, στην πραγματική ζωή.

Είναι καιρός, λοιπόν, να σταθούμε με μεγαλύτερη σοβαρότητα απέναντι στο φαινόμενο του bullying και να αναλογιστούμε όλοι μας, ως κοινωνία, τον ρόλο που μπορούμε να διαδραματίσουμε στην πρόληψη και την αντιμετώπισή του.

Ο Δήμος μας μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά: διοργανώνοντας ημερίδες ενημέρωσης, καλώντας ειδικούς ψυχικής υγείας, κοινωνικούς λειτουργούς και ανθρώπους από το πεδίο, για να μιλήσουν σε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς.

Επίσης, είναι σημαντικό να ενισχυθούν οι συνεργασίες με τα Σχολικά Δίκτυα Υποστήριξης (ΣΔΕΥ) και οι σχολικές δράσεις πρόληψης και ενδυνάμωσης.

Το μήνυμα πρέπει να είναι καθαρό: κανένα παιδί δεν είναι μόνο του. Η σιωπή δεν προστατεύει. Το σχολείο είναι χώρος ασφάλειας, σεβασμού και συμπερίληψης — και εκεί οφείλουμε να το διατηρήσουμε όλοι μαζί.»

Ποια είναι η άποψή σας για την κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών και τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων τους απευθείας στους Δήμους; Πρόκειται για βελτίωση ή για απώλεια τοπικής αυτονομίας;

Το Υπουργείο Εσωτερικών με τον νόμο 5056/2023 αποφάσισε να προχωρήσει στην κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών σε Δήμους που αριθμούν λιγότερες από εκατό σχολικές μονάδες.

Η πραγματικότητα είναι πως οι Σχολικές Επιτροπές ήταν ένα ευέλικτο εργαλείο: μπορούσαν να κάνουν άμεσα προμήθειες, επισκευές, πληρωμές. Η μεταφορά των αρμοδιοτήτων στον Δήμο, δυστυχώς, έχει επιφέρει περισσότερη γραφειοκρατία και καθυστέρηση στην εξυπηρέτηση των σχολικών μονάδων.

Στόχος μας τώρα είναι να στηρίξουμε αυτή τη μετάβαση με προτάσεις: όπως η δημιουργία συντονιστικών ομάδων με συμμετοχή Διευθυντών, η ενίσχυση του Τμήματος Παιδείας και η συνεχής παρακολούθηση της ροής των πόρων.

Το ζητούμενο είναι ένα: να μη νιώσει κανένα σχολείο μόνο του μέσα στη νέα αυτή δομή.

Γιατί καθυστερεί η πάγια προκαταβολή στα σχολεία;

Η πάγια προκαταβολή αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο για τη λειτουργία των σχολικών μονάδων, καθώς εξυπηρετεί άμεσες και καθημερινές ανάγκες που δεν μπορούν πάντα να καλυφθούν μέσα από τις πιο χρονοβόρες διαδικασίες της τακτικής χρηματοδότησης. Η ενεργοποίησή της, ωστόσο, απαιτεί διοικητική και λογιστική προετοιμασία: δημιουργία λογαριασμών, εξουσιοδοτήσεις, ανάληψη πίστωσης, αλλά και συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών του Δήμου.

Στον δικό μας Δήμο, όπως συμβαίνει και σε άλλους ανά τη χώρα, οι διαδικασίες αυτές καθυστέρησαν λόγω αντικειμενικών δυσκολιών, κυρίως εξαιτίας της έλλειψης προσωπικού ή εμπειρίας στα Τμήματα Οικονομικών. Παρ’ όλα αυτά, ούτε η Δημοτική Αρχή, ούτε οι Οικονομικές Υπηρεσίες άφησαν ποτέ – και κανένα – σχολείο ξεκρέμαστο. Το Τμήμα Παιδείας και η διοίκηση του Δήμου έχουν δείξει σταθερά συνέπεια και στήριξη απέναντι στις σχολικές μονάδες.

Πριν από λίγες ημέρες, πραγματοποιήθηκε συνάντηση στο γραφείο του Δημάρχου, παρουσία στελεχών του Τμήματος Παιδείας και της Οικονομικής Υπηρεσίας. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, έθεσα ρητά το ερώτημα για την εξέλιξη του θέματος της πάγιας προκαταβολής, και έλαβα τη σαφή διαβεβαίωση ότι στο άμεσο μέλλον θα αποδοθεί στις σχολικές μονάδες.

Η θέση μου είναι διττή: αφενός ως Δημοτικός Σύμβουλος και Εντεταλμένος Σύμβουλος Παιδείας φέρω ευθύνη για την υποστήριξη και εποπτεία των θεμάτων εκπαίδευσης στον Δήμο μας, αφετέρου όμως — και κυρίως — είμαι εκπαιδευτικός, Διευθυντής σε Γυμνάσιο. Γνωρίζω από πρώτο χέρι τι σημαίνει καθημερινή φροντίδα και ευθύνη για τη λειτουργία ενός σχολείου. Αφουγκράζομαι τις ανησυχίες των συναδέλφων Διευθυντών, που «λογοδοτούμε» καθημερινά όχι μόνο σε μαθητές — που τους βλέπουμε σαν παιδιά μας — αλλά και σε γονείς, σε εκπαιδευτικούς και στην τοπική κοινωνία. Μας ενδιαφέρει βαθιά οι σχολικές μας μονάδες να διαθέτουν όλα τα απαραίτητα, ώστε να λειτουργούν εύρυθμα και με ασφάλεια, για το καλό των παιδιών μας.

Η πάγια προκαταβολή, λοιπόν, θα αποδοθεί με τον σωστό τρόπο, τη σωστή στιγμή — και με απόλυτη διαφάνεια — ώστε οι Διευθυντές να μπορέσουν να τη διαχειριστούν με σιγουριά, ασφάλεια και ουσιαστικό όφελος για τις σχολικές τους κοινότητες.

Ποιο είναι το προσωπικό σας όραμα για την Παιδεία στον Δήμο μας; Ποια είναι τα επόμενα βήματα που θέλετε να δείτε να υλοποιούνται στα σχολεία;

Το όραμά μου για την Παιδεία στον Δήμο μας είναι απλό αλλά ουσιαστικό: να φτιάξουμε σχολεία ανοικτά, δημιουργικά και με έμπνευση για τα παιδιά μας.

Είχα οραματιστεί μια δράση όπου επαγγελματίες του τομέα της Πληροφορικής, της Ρομποτικής και της τεχνολογίας θα παρουσίαζαν τη δουλειά τους στους μαθητές – σαν ζωντανός επαγγελματικός προσανατολισμός. Αν και δεν προχώρησε τότε, θα επιμείνω – γιατί αξίζει.

Παράλληλα, σχεδιάζω άμεσα μια ημερίδα με ειδικούς για τον επαγγελματικό προσανατολισμό, με στόχο να βοηθήσουμε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου να επιλέξουν με μεγαλύτερη σιγουριά τη μελλοντική τους πορεία – είτε προς τα ΕΠΑΛ, είτε προς το ΓΕΛ, είτε προς τεχνικές ειδικότητες.

Τέλος, κάτι πιο δημιουργικό: σκέφτομαι έναν σχολικό διαγωνισμό γκράφιτι, ανοιχτό μόνο σε σχολεία που έχουν σεβαστεί τον χώρο τους και δεν έχουν λερωμένους τοίχους. Γιατί η τέχνη έχει θέση στα σχολεία – αρκεί να γίνεται με σεβασμό και όραμα.

Δεν ονειρεύομαι απλώς πιο ωραία σχολεία. Ονειρεύομαι πιο γελαστά παιδιά μέσα σ’ αυτά.

Είναι αλήθεια ότι ακούγονται πολύ ωραία όλα όσα περιγράφετε, αλλά ταυτόχρονα σε πολλά σχολεία υπάρχουν ακόμη σοβαρά προβλήματα: υποδομές, έλλειψη προσωπικού, υλικών. Τι απαντάτε σε αυτούς που μπορούν να πουν ότι «λόγια λένε όλοι»;

Κοιτάξτε, δεν θα μπω στη λογική να ρίξω ευθύνες στις προηγούμενες διοικήσεις. Όμως, ναι, υπήρξαν παραλείψεις – και κυρίως, το βασικό πρόβλημα είναι ότι τα κονδύλια από την κεντρική εξουσία δεν επαρκούν για τις πραγματικές ανάγκες των σχολικών μονάδων.

Η κρίση, οικονομική και ενεργειακή, έχει αφήσει αποτύπωμα παντού – και η Παιδεία δεν εξαιρείται.

Όμως εμείς στον Δήμο δεν σταυρώνουμε τα χέρια. Διεκδικούμε, οργανώνουμε, προτείνουμε λύσεις. Και είμαι αισιόδοξος γιατί βλέπω ότι κάθε χρόνο κάτι βελτιώνεται – είτε σε επίπεδο υποδομών είτε στη συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας για έγκαιρες τοποθετήσεις εκπαιδευτικών.

Γενικά μιλώντας και χωρίς να θέλω να μπω σε λεπτομέρειες, μιας και η κτηριακή κατάσταση των Δημοτικών κτηρίων και κατά επέκταση των σχολείων, όπως είπαμε είναι της Τεχνικής Υπηρεσίας, υπενθυμίζω κάτι που είπε και ο Αντιδήμαρχος της Τεχνικής υπηρεσίας, ότι εγκρίθηκαν προτάσεις για ενεργειακή αναβάθμιση και συντήρηση 12 σχολικών μονάδων του Δήμου, συνολικής αξίας πάνω από 6 εκατομμύρια ευρώ!

Κλείνοντας την απάντηση σε αυτήν την ερώτηση, θα πω πως, όποιος ισχυριστεί ότι «όλοι τα ίδια λένε», τον καλώ να έρθει στα σχολεία μας και να δει τι γίνεται από κοντά: γιατί εκεί φαίνεται ποιος δουλεύει με φροντίδα και ποιος απλώς υπόσχεται.

Από τις 9 έως τις 11 Μαΐου πραγματοποιήθηκε στη Δράμα το Συνέδριο ICTED 2025, με μεγάλη επιτυχία όπως ακούστηκε. Ποια είναι η άποψή σας για το συνέδριο, δεδομένου ότι συμμετείχατε σε αυτό;

Στον απόηχο του Συνεδρίου ICTED 2025, το οποίο πραγματοποιήθηκε στη Δράμα από τις 9 έως τις 11 Μαΐου, αισθάνομαι την ανάγκη να μοιραστώ κάποιες σκέψεις. Ως Εντεταλμένος Σύμβουλος Παιδείας του Δήμου Δράμας, νιώθω υπερηφάνεια που ένα συνέδριο τέτοιας εμβέλειας και θεσμικής βαρύτητας πραγματοποιήθηκε στην πόλη μας. Η Δράμα «ακούστηκε» δυνατά, φιλοξενώντας μία διοργάνωση με επίκεντρο την επαγγελματική ανάπτυξη και εξέλιξη των Ελλήνων και Κυπρίων εκπαιδευτικών.

Παράλληλα, ως εκπαιδευτικός της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, νιώθω βαθιά ικανοποίηση που συμμετείχα ενεργά, παρουσιάζοντας τόσο μια εισήγηση όσο και ένα επιστημονικό poster. Η εμπειρία της συμμετοχής — αλλά και της ακρόασης τόσων ποιοτικών εισηγήσεων — υπήρξε εξαιρετικά γόνιμη. Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και να συνομιλήσω με ακαδημαϊκούς, πρυτάνεις και πανεπιστημιακούς δασκάλους, επιβεβαιώνοντας την πεποίθησή μου ότι τέτοιου είδους συνέδρια αποτελούν απαραίτητο σταθμό στη διαρκή επαγγελματική εξέλιξη κάθε εκπαιδευτικού.

Θερμά συγχαρητήρια αξίζουν στον εμπνευστή και κύριο συντελεστή του Συνεδρίου, τον Διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δράμας, κ. Σπύρο Κιουλάνη, καθώς και στην άξια ομάδα του ICTED 2025 και στους συναδέλφους εκπαιδευτικούς και διοικητικούς της ΔΔΕ Δράμας που συνέβαλαν με αφοσίωση στην επιτυχία της διοργάνωσης.

Με αφορμή τη σχετική πρόταση που ακούστηκε στο κλείσιμο του Συνεδρίου, υποστηρίζω θερμά την ιδέα να επαναληφθεί το συνέδριο στην πόλη μας — ίσως με μία ακόμη πιο «μετα-παιδαγωγική» προσέγγιση, όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε. Να επιστρέψουν λοιπόν όλοι: τα 27 Πανεπιστήμια που συμμετείχαν φέτος — και γιατί όχι, ακόμη περισσότερα!

Ο Δήμος Δράμας θα είναι και πάλι παρών, αρωγός σε κάθε πρωτοβουλία που ενισχύει την εκπαίδευση, την εξωστρέφεια και τη συνεργασία. Έχουμε πολλά ακόμη να προσφέρουμε και, κυρίως, πολλά ακόμη να μάθουμε.