Άρθρο
του Μαργαρίτη Τζίμα
Καθηγητή
Πρώην Υπουργού
Είναι άνθρωποι όλοι. Κατ’ εικόνα και ομοίωση για εμάς τους Ορθόδοξους Χριστιανούς. Άνθρωποι με ίδιες ανάγκες όπου και αν κατοικούν. Και όμως οι ηγεσίες μας θέλουμε αντιπάλους. Λευκούς και άλλους. Οι ηγεσίες έχουν την ευθύνη. Οι λαοί πιστεύω πως θέλουν να ζουν ειρηνικά. Κανείς δεν θέλει τον πόλεμο.
Και όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Κάθε μέρα θάνατοι, από βόμβες, από πείνα από… Δεν έχει τελειωμό η ανισότητα που επικρατεί στον πλανήτη μας. Και μερικοί ηγέτες κοιμούνται ήσυχοι τα βράδυα;
Έχει τόσες πλουτοπαραγωγικές πηγές ο πλανήτης μας που όλοι, ναι όλοι θα μπορούσαν να ζουν πραγματικά μια ζωή όπως την θέλουν. Να απολαμβάνουν τα αγαθά της. Να ζουν τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, να έχουν περίθαλψη. Και όμως ο μισός πληθυσμός της γης ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.
Και το παράδοξο. Οι χώρες που έχουν πλούτο, πετρέλαιο, πολύτιμα ορυκτά, εκεί οι λαοί ζουν χειρότερα. Θα μου πείτε γιατί δεν επαναστατούν. Γίνεται και αυτό κατά καιρούς. Αλλά οι εξουσίες θέλουν πεινασμένους λαούς για να τους εξουσιάζουν καλλίτερα. Τους πετάνε κάπου κάπου ένα επίδομα και εντάξει.
Εδώ όμως μιλάμε για μια παγκοσμιοποίηση. Υποτίθεται πως σε μια τέτοια κοινωνία έχουμε ίσες ευκαιρίες, ίσες οικονομικές απολαβές. Συμβαίνει το αντίθετο στην εποχή μας. Η Ελλάδα αποτελεί όαση παρά τα προβλήματα της. Όμως σε άλλες χώρες το ψωμί και το κρέας και το νερό αποτελεί ζητούμενο. Παιδιά δεν μαθαίνουν γράμματα. Τριγυρνούν γυμνά γιατί δεν έχουν ρούχα. Κι εμείς εξοπλισμούς άμυνας. Σπατάλη στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Διαφθορά στα κράτη. Παραλογισμός στο μεγαλείο του.
Υπάρχουν κράτη με ανθρώπους χωρίς δικά τους σπίτια, χωρίς σχολεία χωρίς νοσοκομεία. Τι ισοπολιτεία και ισονομία επαγγέλλεται ο σοσιαλισμός και φιλελευθερισμός; Τι να μιλήσεις για πολιτισμό σε έναν που δεν έχει να φάει. Επανάσταση. Ναι ειρηνική επανάσταση. Ο άνθρωπος πρέπει να διεκδικήσει να ζει ως άνθρωπος. Όλα τα άλλα είναι λόγια του αέρα που αρέσκονται οι πολιτικοί να λένε για να κλέβουν την ψήφο των λαών.
Έχω μπει σε σπίτια πολύτεκνων οικογενειών. Με ένα μισθό. Αγωνίζονται και κρατούν ζωντανή την οικογένεια. Δεν θα πρέπει οι Δήμοι να έχουν ένα στεγαστικό πρόγραμμα στη χώρα μας που να κατασκευάζουν σπίτια για νέα ζευγάρια; Αντί γι’ αυτό πληρώνουν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για εκδηλώσεις που κρατάνε λίγες μέρες. Πώς θα κάνει οικογένεια ένας νέος;
Εν πάση περιπτώσει χρειάζεται πλήρης αλλαγή των στόχων όλων των μορφών εξουσίας. Κοινωνική πολιτική ουσίας. Ο ρόλος του κράτους είναι αυτός. Κοινωνικός.
