ΑΡΘΡΟ

του Παναγιώτη Χατζηγεωργίου

Δικηγόρου Δράμας

«Κι αν σου μιλώ με παραμύθια και παραβολές είναι γιατί τ’ ακούς γλυκότερα, κι η φρίκη δεν κουβεντιάζεται, γιατί είναι ζωντανή, γιατί είναι αμίλητη και προχωράει… στάζει τη μέρα, στάζει στον ύπνο μνησιπήμων πόνος… Σεφέρης».

Τώρα θα ρωτήσει κανείς πως κολλάνε όλοι αυτοί. Να όταν ήταν μικρή η κόρη μου, συνήθιζα να της σκαρώνω αυτοσχέδια παραμύθια. Μου έμεινε κουσούρι. Θυμάμαι το: «η Αγλαΐα στο κτήμα της γιαγιάς Ευλαμπίας, ο γαβγιτζής, ο χλιμιντριτζής, ο κακός ο λύκος, η κουκουβάγια, ο πετεινός, το αρνάκι…» μέχρι που έχανα τη σειρά… και αν στη διάρκεια της ιστορίας ξεχνούσα ένα ζωάκι, μου το θύμιζε… μπαμπά ξέχασες τον κακό τον λύκο!…

Γιατί ήθελε να έχει πλήρη εικόνα. Γιατί αν λείπει ένα κομμάτι δεν συμπληρώνεται το παζλ. Αλλά εδώ στη χώρα των λωτοφάγων αυτά είναι ψιλά γράμματα. Στο βιβλίο του «Καταστροφές και Θρίαμβοι» ο καθηγητής Καλύβας ψάχνει πάντα τη συνολική εικόνα. Διδάσκει πως οι Έλληνες μπορεί συχνά να τα κάνουνε μαντάρα. Αλλά μετράει το τελικό αποτύπωμα. Αν είναι θετικό. Αν πήγαμε με τη σωστή πλευρά της ιστορίας. Αυτά στη χώρα των λωτοφάγων τα ξεχνάμε. Όχι μόνο πολιτικοί αντίπαλοι. Που έχουν και λόγο να το κάνουν. Αλλά και πολιτικοί αναλυτές. Επιστήμονες. Απλοί πολίτες. Τι μου ήρθε βραδιάτικα;

Μα γιατί εκνευρίζομαι. Γιατί χαίρομαι που ένας πατριώτης μας ο Πιερρακάκης, κατέλαβε μια τέτοια θέση. Θα χαιρόμουν για τον καθένα, από όποιο κόμμα κι αν προέρχονταν. Και δεν αναφέρομαι στο έργο, που θα παραγάγει. Αν αυτό θα βοηθήσει τη χώρα. Την ίδια την ΕΕ. Μένει να αποδειχθεί. Αλλά γιατί είναι σημαντικό. Σηματοδοτεί κάτι. Ένας Έλληνας να καταλαμβάνει μια υψηλή θέση. Τέτοια χαρά βέβαια δεν θυμάμαι να διακατείχε κάποιους, όταν ο Παπαδημούλης εκλέγονταν με ποσοστά 75% Αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου.

Η Κυβέρνηση βρήκε την ευκαιρία να θριαμβολογήσει. Είναι λέει τεράστια επιτυχία για τον ίδιο. Και η Ρέα Βιτάλη μας θυμίζει σε άρθρο της και τις σοσιαλιστικές του καταβολές. Καλά και ο Γερούν Ντάϊσελμπλουμ σοσιαλιστής ήταν. Και μέχρι τέλους. Δεν μεταπήδησε στη Δεξιά. Αλλά δεν μας έκανε και λίγα. Δεν θα τον κάνουμε και άγαλμα.

Μας λένε όμως πως είναι τεράστια επιτυχία και για τον Π/Θ. Που ξέρει λέει να επιλέγει πάντα άριστους συνεργάτες. Δεν αντιλέγω, πως ο Κυριάκος Πιερρακάκης είναι από τους καλύτερους Υπουργούς του. Αλλά αυτό Ρέα μου και λοιποί υμνητές του Μαξίμου, δεν συνιστά κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τον Π/Θ. Τι θέλετε δηλαδή. Να ξεχάσουμε πως ο φιλελεύθερος Κυριάκος παρέδωσε τη ΝΔ στην ακροδεξιά τριάδα Άδωνι, Πλεύρη και Βορίδη; Εκτός κι αν το θεωρείτε κομματικό κατόρθωμα! Να ξεχάσουμε τον Κοντολέοντα και τον Δημητριάδη, που παρακολουθούσαν Υπουργούς, ΓΕΕΘΑ, Δημοσιογράφους και τον Ανδρουλάκη; Εκτός κι αν το θεωρείτε δημοκρατικό επίτευγμα! Τον Καραμανλή και το κουκούλωμα των Τεμπών; Εκτός κι αν το θεωρείτε πολιτική επιτυχία!!! Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ με τους φίλους του; Εκτός αν το θεωρείτε προσφορά στην ανάπτυξη της χώρας!!!

Μας λένε ακόμη πως είναι και επιβράβευση της συνολικής κυβερνητικής πολιτικής. Όπα… Επιτρέψτε μου να έχω τις ενστάσεις μου. Να δεχθώ, πως η χώρα έπαψε να είναι μαύρο πρόβατο. Και σε ορισμένους τομείς παίρνει και εύσημα. Να ρωτήσω όμως. Η κυβέρνηση το 2019 παρέλαβε καμένη γη; Ή μήπως μια χώρα στο ξέφωτο. Με πλεονασματικό για πρώτη φορά προϋπολογισμό. Με ένα μαξιλάρι αρκετών δις για να ανακουφίσει δεινοπαθούντες. Με Ταμείο Ανάκαμψης πολλών δις που τόνωσε την οικονομία. Μήπως έβαλε το χεράκι της και η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ; Γράψατε ποτέ κάτι τέτοιο; Δεν το θυμάμαι.

Ναι αλλά ο Τσίπρας μας φόρτωσε με 3ο Μνημόνιο. Και επιβαρυνθήκαμε αρκετά επιπλέον δις, θα είναι ο αντίλογος. Ακόμη κι έτσι να είναι, όπως κι εγώ έχω υποστηρίξει, αν δεν υπήρχε ο λαϊκισμός του ΣΥΡΙΖΑ έως το 15, μήπως η χώρα θα κατέληγε στα νύχια του ακροδεξιού λαϊκισμού και της ΧΑ; Αν δεν κάνω λάθος, άλλοι χρεοκόπησαν τη χώρα. Και φέρει μεγάλη ευθύνη η ΝΔ. Που κυβέρνησε δεκαετίες. Και πλήρωσε γι αυτό ελάχιστα. Και φέρει ευθύνη και το ΠΑΣΟΚ. Που κατέρρευσε και δεν μπορεί να ανακάμψει.

Επί Κώστα Καραμανλή το χρέος και το έλλειμμα εκτοξεύτηκαν στον ουρανό. Και βλέποντας γκρεμό δραπέτευσε. Και πήρε την καυτή πατάτα ο ΓΑΠ. Και άργησε να πάρει μέτρα. Και όταν τα βρήκε σκούρα, κάλεσε το Σαμαρά να συγκυβερνήσουν. Και αυτός έκοβε βόλτες στο Ζάππειο. Το έπαιζε αντιμνημονιακός. Μέχρι να γίνει Π/Θ. Να υπογράψει και 2ο Μνημόνιο.

Και έβαλαν πλάτη Βενιζέλος και Κουβέλης. Και το πλήρωσαν. Και δεν κατάφερε η Κυβέρνηση Σαμαρά, να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της. Και πήγε σε πρόωρες εκλογές. Για να μην υπογράψει και 3ο μνημόνιο. Και έχασε φυσικά. Για να αναλάβει ο ανέτοιμος ΣΥΡΙΖΑ. Για να οδηγηθεί η χώρα σε ανεξέλεγκτη χρεωκοπία. Και να μπει η Αριστερά στο χρονοντούλαπο για 100 χρόνια. Αλλά αυτό δεν έγινε. Και η χώρα ανέκαμψε. Με τεράστιο κόστος ναι. Αλλά και με επιτυχίες. Δεν τις είδατε προφανώς. Διαβάσατε την ιστορία, κατά πως σας βόλευε.

Και κατηγορούν τώρα οι φανατικοί αντισυριζαίοι την Κυβέρνηση Τσίπρα, πως φόρτωσε με υπέρμετρα βάρη το λαό. Που είναι η μισή αλήθεια. Γιατί ακόμη και σε εκείνα τα πλέον δίσεκτα χρόνια έδωσε δείγματα συνετής οικονομικής πολιτικής. Με τον Τσακαλώτο και τον Χουλιαράκη. Δείγματα φιλεργατικής πολιτικής. Με την Αχτσιόγλου και τον Ηλιόπουλο στο Εργασίας. Φιλολαϊκής πολιτικής. Με τον Ξανθό στο Υγείας. Έντιμης διαχείρισης. Με τον Χαρίτση στο Ανάπτυξης. Παινεύονται οι Νεοδημοκράτες, πως αυτοί ελάφρυναν μετά τα φορολογικά βάρη. Είναι η μισή αλήθεια. Γιατί είχαν βρει μαξιλάρι. Και ήρθε και το Ταμείο Ανάκαμψης. Και το διαμοίρασαν σε ελάχιστες μεγαλοεπιχειρήσεις και κολλητούς τους. Και διασπάθισαν το δημόσιο χρήμα. Και βουλιάζει η χώρα στα σκάνδαλα και τη διαφθορά.

Το οποίο Ταμείο Ανάκαμψης φευ τελειώνει. Και η χώρα θα τα βρει πάλι σκούρα. Και αν αναλάβει να κυβερνήσει μετά η Δημοκρατική Παράταξη, θα δυσκολευτεί να εφαρμόσει φιλολαϊκές πολιτικές. Αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Γιατί αλλιώς η 3η θητεία ΚΜ και ΝΔ θα είναι καταστροφική. Και δεν θα μπορέσει να σώσει τη χώρα ούτε ο Πιερρακάκης.

Ναι λοιπόν. Αυτή η χώρα περνάει περιόδους καταστροφών. Αλλά ο καλός Θεός της Ελλάδος μέχρι σήμερα δεν την άφησε να καταστραφεί. Επιστρέφει πάλι σε Θριάμβους. Γιατί μας πρέπει καλύτερη Ελλάδα. Καλύτερο κράτος δικαίου. Περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη.

Δεν είναι σωστό να είμαστε λωτοφάγοι. Να βλέπουμε μόνο ότι μας συμφέρει. Πρέπει να θυμόμαστε, πως μπορούμε να πετύχουμε. Αλλά για αυτό πρέπει εκτός από τον καλό θεό της Ελλάδος, να αγωνιζόμαστε κι εμείς. Με διάλογο, ενότητα, συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων και πολιτικών. Και με παραμύθια. Για την μικρή Αγλαΐα που πήγε στο αγρόκτημα της γιαγιάς Ευλαμπίας. Για να ανακαλύψει τη φύση και τη βουκολική ζωή. Και τον πρωτογενή τομέα που δεινοπαθεί. Για να έχει πλήρη εικόνα. Για να έχει Ζωή και Μέλλον.

Μπαμπά πάλι ξέχασες τον κακό τον λύκο! Όχι παιδί μου δεν τον ξέχασα. Στην πρώτη του θητεία φορούσε προβιά αρνιού. Ήταν ο κεντρώος, ο φιλελεύθερος Κυριάκος. Στη δεύτερη αποκαλύφθηκε. Έγινε το καθεστώς Μητσοτάκη. Είναι ο επί 7ετία Πρωθυπουργός. Που συνεχίζει αμετανόητος να κυβερνά με αλαζονεία, αδιαφάνεια και τους κολλητούς του. Και η κοινωνία φωνάζει: Λύκος στα πρόβατα. Και η προοδευτική αντιπολίτευση δεν μπορεί… κάποια στιγμή θα ακούσει.

Μπαμπά αυτό το παραμύθι θα έχει καλό τέλος; Ναι. Συνήθως τα παραμύθια έχουν καλό τέλος. Αλλά πρέπει να βάλουμε κι εμείς το χεράκι μας.