ΑΡΘΡΟ

του Παναγιώτη Χατζηγεωργίου

Δικηγόρου Δράμας

Ήταν μόλις 33. Άπειρος κι άμαθος. Έγινε Αρχηγός του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ. Ενός κόμματος της Ριζοσπαστικής και Ανανεωτικής Αριστεράς. Με τάσεις και κομματίδια. Και κόλλησαν κι άλλα στη συνέχεια. Βαβέλ πραγματική. Και δημιουργήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Που καβάλησε στο κύμα του λαϊκισμού. Που έπεισε πλήθος μελών, στελεχών και ψηφοφόρων και της Κεντροαριστεράς. Που συγκυβέρνησε με την ακροδεξιά του Καμμένου. Στη χειρότερη και δυσκολότερη μεταπολιτευτικά περίοδο. Με τα θετικά του και τα αρνητικά του. Με τις αποτυχίες και τις επιτυχίες του.

Μόλις είχε εκλεγεί. Έδωσε μια συνέντευξη στο Βήμα, αν θυμάμαι καλά. Που δημοσιεύτηκε με τον τίτλο «ΦΙΛΟΔΟΞΩ ΝΑ ΕΝΩΣΩ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ». Του την έπεσαν οι πάντες. Τι λέει ρε ο πιτσιρίκος!!! Από πού και ως πού. Κι ας το διέψευσε ο ίδιος. Γιατί όντως δεν το είχε πει. Ήταν απλά ένας πιασάρικος τίτλος.

Κι όμως έγινε. Ενώθηκαν πολλά κομμάτια της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς υπό την ηγεσία του. Ήταν μόνο οι συνθήκες; Ο λαϊκισμός του; Ή μήπως είχε και άστρο. ΟΚ, δεν έπιανε και πουλιά στον αέρα, όπως είχε πει ο Αλιβιζάτος. Δεν ήταν γητευτής, που μάγεψε τον Ιερώνυμο και τη Μέρκελ. Δεν εξελίχθηκε σε Ηγέτη, όπως άφησαν να φανεί οι Ολάντ, Κλίντον, Πούτιν, Σι. Ακόμη και ο Πάπας. Όταν μετά την ορθή στροφή στο ρεαλισμό, πέτυχε να κρατήσει όρθιο το κόμμα του. Να κερδίσει και πάλι τις εκλογές. Να βγει η χώρα από τον σφικτό εναγκαλισμό των μνημονίων. Έστω με δυσβάστακτο κόστος. Και η χώρα εν τέλει δεν έπεσε στα νύχια της Χρυσής Αυγής. Συνέχισε τη δημοκρατική της πορεία. Ανέκαμψε.

Δεν ήταν ούτε και ο ολετήρας της Αριστεράς και της χώρας. Όπως τον κατηγορούν πρώην σύντροφοί του, που διαχώρισαν τη θέση τους μετά την προσγείωση και τον οδυνηρό συμβιβασμό. Γιατί πρόδωσε λέει το Κίνημα. Γιατί δεν έφερε Σοσιαλισμό και Κομμουνισμό. Αλλά και πολλοί άλλοι αργότερα. Που είχαν μείνει δίπλα του και στήριξαν την Κυβέρνησή του. Και το λέει ο γράφων, που πάντα του ασκούσα κριτική. Που απεχθάνομαι τον ανέξοδο λαϊκισμό. Που αποχώρησα, μόλις εκλέχθηκε Πρόεδρος του ΣΥΝ.

Δεν διστάζω όμως να πω, πως δεν είναι τυχαίος. Και μπορεί στην Αριστερά να λέμε συχνά πως δεν είναι το πρωτεύον τα πρόσωπα. Πως σημασία έχει πρωτίστως το πρόγραμμα, οι αξίες, οι ιδέες. Αλλά εδώ και χρόνια το έχουμε εμπεδώσει κι εμείς. Τα πρόσωπα παίζουν καταλυτικό ρόλο. Μου είχε πει παλιός Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και μετέπειτα στέλεχος της ΔΗΜΑΡ. «Δεν είναι τυχαίος Παναγιώτη. Έφαγε τον Αλαβάνο. Εκπαραθύρωσε τον Κουβέλη. Πήρε μαζί του τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ». Και στον ΣΥΝ ακόμη κι όσοι διαφωνούσαμε και του ασκούσαμε κριτική το διαισθανόμασταν. Με τον Αλέξη το κόμμα θα είχε μέλλον. Θα αποκτούσε νεολαία. Θα μεγάλωνε.

Λένε οι αναλυτές και δικαίως. Τις εκλογές τις κερδίζουν πολυσυλλεκτικά κόμματα. Πως στη χώρα μας η προοδευτική παράταξη είναι πλειοψηφία. Αλλά είναι και διαρκώς κατακερματισμένη. Όποτε καταφέρνει να ενωθεί κυβερνά. Και τέλος πως δίχως το Κέντρο δεν κερδίζονται εκλογές. Αν λοιπόν δεν θέλεις απλά να είσαι γωνιακό μαγαζί και να πετροβολάς εκ του ασφαλούς. Αν θέλεις να παίξεις κεντρικό ρόλο. Να επιχειρήσεις αλλαγές προοδευτικές. Οφείλεις να ανοιχτείς στην κοινωνία.

Έτσι πέτυχε ο Ανδρέας και το ΠΑΣΟΚ το ‘81. Κάπως έτσι ο ΣΥΝ του 3% έγινε 33%. Έτσι ο Μητσοτάκης κυβερνάει τόσα χρόνια. Κράτησε τους ακροδεξιούς στη ΝΔ. Αλλά πήρε και πολλούς κεντρώους. Που μεταλλάχθηκαν σε ακροκεντρώους.

Μα με τον Αλέξη πάλι; Είναι εύλογο το ερώτημα. Και έχουν δίκιο, όσοι κρίνουν με όρους παρελθόντος. Την Ιστορία όμως την γράφουν οι ιστορικοί του μέλλοντος. Και κάτι μου λέει, πως ούτε η ιστορία, ούτε ο λαός θα τον καταγράψουν ως ολετήρα. Ναι οι πολίτες δεν πρέπει να ξεχνούν το χθες. Αλλά βλέπουν πρωτίστως το σήμερα. Έχουν το βλέμμα στο μέλλον. Έτσι πηγαίνουν στην κάλπη. Και σήμερα το πρωτεύον δεν είναι βεβαίως ο Σοσιαλισμός. Είναι το ανάχωμα στην ακροδεξιά και τον τραμπισμό. Στον υφέρποντα φασισμό. Αλλά και σε μια Κυβέρνηση που έχει πιάσει πάτο.

Το αντισύριζα και αντιτσιπρικό μένος δεν πουλάει πια, όπως κάποτε. Δεν μπορεί ο κόσμος να ξεχάσει τις Υποκλοπές. Τα Τέμπη. Τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Να έχει στο μυαλό του μόνο τα αρνητικά του 2015. Οι επιθέσεις εναντίον του ότι είναι καμένο χαρτί, χαμαιλέοντας, τυχοδιώκτης δείχνουν έλλειψη ψυχραιμίας. Πανικό.

Δηλαδή θα πολεμήσουν τον Τσίπρα με το φάντασμα του 2012 και 2015; Είναι ο ίδιος σήμερα με εκείνον τον αντισύριζα μπαμπούλα που έδωσε δύο φορές αυτοδυναμία στη ΝΔ; Δεν αλλάζουν οι άνθρωποι; Ο Ανδρέας του ‘85 και του ‘90 ήταν ίδιος με εκείνον του ‘74; Το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη ήταν ίδιο με εκείνο του Ανδρέα; Το σημερινό του Ανδρουλάκη είναι ίδιο με του ‘96;

Θα πει κανείς. Συγκρίνεις ανόμοια… Σωστό, αλλά γίνεται συχνά. Για να καταλαβαίνουμε τη ζωή και τη πολιτική διαδικασία. Θα πει κανείς. Και τι μας λες ρε φίλε. Ότι μπορεί να ενώσει ο Αλέξης και πάλι την Αριστερά. Να σώσει τη χώρα. Όχι!!! Λέω απλά ότι δικαιούται και αυτός να προσπαθήσει. Όπως ψύχραιμα και νηφάλια είπαν και ο Φάμελλος και ο Χαρίτσης. Μήπως και συμβάλλει στην ενότητα και ανασύνθεση του χώρου. Γιατί οι μέχρι τώρα προσπάθειες έχουν αποδώσει ελάχιστα. Γιατί δεν μπορεί η σημερινή κατακερματισμένη και αδύναμη αντιπολίτευση να εκφράσει την πλειοψηφική κοινωνική αντιπολίτευση, που υπάρχει εκεί έξω. Και αναζητά εναγωνίως εκπροσώπηση.

Και θα το πετύχει; Θα κερδίσει ένα άλλο σχήμα τις εκλογές; Και θα σωθεί έτσι η χώρα; Δεν το ξέρω. Αλλά αν ευοδωθεί κάπως το εγχείρημα, θα υπάρξει εναλλακτική προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης. Που είναι το κοινωνικά ζητούμενο. Ακόμη κι αν δεν πείσει. Αν δεν κερδίσει στις επερχόμενες εκλογές. Θα υπάρχει ισχυρή αντιπολίτευση. Θα λειτουργεί καλύτερα το Πολίτευμα.

Όσοι προσεγγίζουν την πολιτική με μανιχαϊστικούς όρους (άσπρο – μαύρο) θα ανακράξουν. Κι εσύ Τσιπρικός έγινες ρε φίλε. Θα απαντήσω. Δηλαδή ο Αλιβιζάτος, ο Ιερώνυμος, ο Πάπας, η Μέρκελ, ο Ολάντ, ο Κλίντον έγιναν Τσιπρικοί; Επειδή είδαν και θετικά και ικανότητες στο πρόσωπό του.

Για να το ξεκαθαρίσω. Εμμένω στην πρόταση της Νέας Αριστεράς της οποίας είμαι μέλος. Μέτωπο Συνεργασίας Προοδευτικών Δυνάμεων είναι η πρόταση και το στοίχημα. Με ή χωρίς τον Τσίπρα. Και με τη ΝΕΑΡ αριστερό πόλο και παίκτη στην ανασύνθεση της Αριστεράς και Κεντροαριστεράς.

ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ! ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΙΣΩΣ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ…