ΑΡΘΡΟ
Του Γ.Κ. Χατζόπουλου
τ. Λυκειάρχη
ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
«Λαοί, οι οποίοι δεν αρδεύουν τις ρίζες της ζωογόνου παράδοσής τους, κινδυνεύουν με αφομοίωση και αφανισμό»
Πανιερώτατε Πάτερ και Δέσποτα,
Εντιμότατοι Άρχοντες,
Κυρίες και Κύριοι
Επέλεξα ως προοίμιο την αναμφίλεκτη αυτή ρήση για να καταδειχθεί η μεγάλη σημασία, την οποία έχει ο σεβασμός στην ελληνική παράδοση με την έκδοση πονημάτων, τα οποία προστατεύουν από την οδυνηρή λήθη την ολοκάθαρη ψυχή των Ελλήνων.
Και ένα τέτοιο πόνημα, που αποτελεί κρηπίδωμα αρραγές της παράδοσης των Ελλήνων, είναι και η «Εθιμική ζωή του Βώλακα μέσα από εικόνες», που η παρουσίασή του σήμερα αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για την ταπεινότητά μου.
Προτού όμως προβώ σε αδρές γραμμές στην παρουσίασή του, θα ήθελα να σας εξομολογηθώ την αγάπη μου για τον Βώλακα, τον οποίο έχω κλείσει βαθιά στην ψυχή μου εδώ και σαράντα χρόνια.
Αγάπησα με όλη την ψυχή μου τον Βώλακα. Και δεν γινόταν αλλιώς να μην τον αγαπήσω, αφού οι κάτοικοί του Έλληνες μέχρι το μεδούλι τους έμειναν βαθιά πιστοί στη δίδυμη ιδέα ελληνισμός και ορθοδοξία.
Ατράνταχτη απόδειξη αυτής της προσήλωσής τους αποτελεί η σθεναρά αντίδραση όχι μόνο στις απειλές των βορείων γειτόνων μας για αφαίρεση της ζωής τους, αλλά και η αγέρωχη άρνησή τους να υποκύψουν στον δελεαστικό χρηματισμό.
Αψηφώντας για το σαρκίο τους, τις ανηλεείς απειλές ανήγειραν το 1841 με το υστέρημά τους ευπρεπή οίκο λατρείας του αληθινού Θεού, του Θεού της κορυφαίας αρετής, της αγάπης, όπως την αποτυπώνει στον ύμνο του ο Απόστολος των Εθνών Άγιος Παύλος, στο όνομα του μεγάλου Προφήτη της Βίβλου Ηλία.
Και στο αρραγές αυτό μετερίζι της ορθόδοξης πίστης προσερχόμενοι ενδυναμώνονταν ψυχικά αρνούμενοι την υποταγή τους στα κελεύσματα της νόθας ορθοδοξίας, την οποία επαγγέλλονταν οι νεοφώτιστοι Εξαρχικοί.
Ασφαλώς δεν αρκέστηκαν μόνο στην ανέγερση ευπρεπούς ευκτηρίου οίκου, αλλά προέβησαν βάζοντας βαθιά το χέρι στα ισχνά βαλάντιά τους στην ανιστόρησή του με 12 δεσποτικές εικόνες, ενώ κοσμήσανε το εσωτερικό του με θαυμάσιες αγιογραφίες.
Δείγμα αναντίρρητο της βαθιάς τους πίστης αποτελούν τα 38 παρεκκλήσια, που κοσμούν τον Βώλακα.
Στον καλαίσθητο οίκο γνησίας προσευχής, στο ναό του Προφήτη Ηλία, προσήλθε όχι μόνον ως ευλαβής προσκυνητής ο 35χρονος Χρυσόστομος Καλαφάτης, ο μετέπειτα Άγιος της Ορθοδοξίας, και με το φλογερό του από τον άμβωνα κήρυγμα σπιρούνιασε και χαλύβδωσε τις ψυχές των Βωλακιωτών με εκείνον τον εθνεγερτήριο παιάνα του: «Πωλησάτω έκαστος το ιμάτιον αυτού και αγορασάτω μάχαιραν».
Δονήθηκε η ψυχή των Βωλακιωτών από τον Δεσποτικό παιάνα. Ανάμεσα στο εκκλησίασμα ο Προκόπιος Άρμεν και ο γιος του Άρμεν Κούπτσιος, οι οποίοι με παρότρυνση του αρχιδιακόνου Θεμιστοκλή Χατζησταύρου ορκίστηκαν στο σπίτι του Γρηγοριάδη στη Δράμα προσφέροντας το σώμα και την ψυχή τους στον αγώνα για την απόκτηση της θεόδοτης ελευθερίας.
Και δεν λιποψύχησαν, αλλά έκαναν τον όρκο τους ανεξίτηλη πράξη. Ο μεν πατέρας με ανηλεή λογχισμό, ενώ ο 20χρονος γιος Άρμεν με απαγχονισμό στην πλατεία της Δράμας στις 14 Σεπτεμβρίου 1907, ημέρα της μεγάλης γιορτής της Ορθοδοξίας του Τιμίου Σταυρού.
Θα ήταν ιστορικά άδικο, αν σ’ αυτόν τον σωτήριο αγώνα δεν εντάσσαμε και τους Βωλακιώτες Σίγγο Κων/νο, Γεωργίου Κυριάκο, Μίχου Άγγελο, Άρμεν Γεώργιο, Χριστοδούλου Βασίλειο, Παπαμαρίνο, τον ιερέα Μπόσκου Δημήτριο, τον Ιεροψάλτη Σίντο Κων/νο και πλειάδα άλλων Μακεδονομάχων.
(συνεχίζεται…)
