ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΟΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΟ ΔΟΞΑΤΟ ΓΙΑ ΤΗ ΘΛΙΒΕΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΣΤΙΣ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ 1913
Παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνου Τασούλα πραγματοποιήθηκαν, την Τρίτη 30 Ιουνίου 2026, οι εκδηλώσεις μνήμης για τη θλιβερή επέτειο του Ολοκαυτώματος του Δοξάτου από τα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής, πριν από 113 χρόνια, στις 30 Ιουνίου 1913.
Στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου Δοξάτου τελέστηκε Θεία Λειτουργία και επιμνημόσυνη δέηση από τον Σεβασμιωτάτο Μητροπολίτη Δράμας κ. Δωρόθεο. Στη συνέχεια ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο που είναι αφιερωμένου στους σφαγιασθέντες κατοίκους του Δοξάτου.
Επετειακή ομιλία πραγματοποιήθηκε από τον κ. Ευάνθη Χατζηβασιλείου καθηγητή Σύγχρονης Ιστορίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΕΚΠ και Γενικού Γραμματέα του Ιδρύματος της Βουλής για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, με καταγωγή από το Δοξάτο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Σεβασμιώτατος κ. Δωρόθεος στη σύντομη ομιλία του ζήτησε την παρέμβαση του Προέδρου τη Δημοκρατίας για την επιστροφή όλων των κλεμμένων κειμηλίων και χειρόγραφων από τις ιερές μονές Εικοσιφοίνισσας στο Παγγαίο, Τιμίου Προδρόμου στις Σέρρες και Παναγίας Αρχαγγελιώτισσας στην Ξάνθη.
Στις εκδηλώσεις παρέστη ο Υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Σταύρος Καλαφάτης, καθώς και σύσσωμη η πολιτική ηγεσία της Δράμας.
«Αυτός ο τόπος είναι συνυφασμένος με τη θυσία, το αίμα, την προσφορά και τον άδικο διωγμό»
Ο κ. Τασούλας, μετά την κατάθεση στεφάνου στο Ηρώο Πεσόντων έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Η ελληνικότητα και η ελευθερία της Μακεδονίας σφραγίστηκε από νίκες, θυσίες, αγώνες και βαρύτατα τιμήματα. Αυτό ισχύει κατ’ εξοχήν για το μαρτυρικό Δοξάτο της Δράμας, όπου βρισκόμαστε σήμερα.
Στο Δοξάτο της Δράμας, τα απερχόμενα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής επιδόθηκαν σε πρωτοφανείς ωμότητες εναντίον του άμαχου πληθυσμού, μία μόλις ημέρα πριν ο Ελληνικός Στρατός ελευθερώσει την κωμόπολη. Εξοντώθηκαν με φρικιαστικό και βίαιο τρόπο περισσότεροι από 500 Δοξατινοί. Αυτή τη μνήμη τιμήσαμε εδώ, στο Δοξάτο, 113 χρόνια μετά.
Αυτός ο τόπος είναι συνυφασμένος με τη θυσία, το αίμα, την προσφορά και τον άδικο διωγμό. Το έπαθλο όμως, όλης αυτής της δραματικής δοκιμασίας είναι η ελευθερία και η ελληνικότητα της Μακεδονίας.
Εκατόν δεκατρία χρόνια μετά, το Δοξάτο αντικρίζει το μέλλον του, έχοντας στέρεη μνήμη του παρελθόντος, χωρίς μνησικακία αλλά και χωρίς να λησμονεί την απίστευτη θυσία των προγόνων του. Το Δοξάτο, πριν από το πρώτο ολοκαύτωμά του – γιατί επακολούθησε και δεύτερο, το φθινόπωρο του 1941 – ήταν μια “μενεξεδένια πολιτεία” όπως θα έλεγε ο Άγγελος Τερζάκης. Ευημερούσε ειρηνικά, με τις πολιτιστικές του δραστηριότητες, την καπνοκαλλιέργεια, τα ωραία του σπίτια και τους καλόγουστους δρόμους. Αυτά καταστράφηκαν ολοσχερώς στις 30 Ιουνίου του 1913.
Το Δοξάτο όμως, ξαναχτίστηκε. Καταστράφηκε ξανά το 1941 από τους ίδιους κατακτητές, από τους Βούλγαρους. Αλλά το πείσμα της δημιουργίας, το πείσμα της ανάστασης, το πείσμα της ζωής έναντι του θανάτου επικράτησε.
Σήμερα, λοιπόν, η Ελλάδα, η Δράμα, το Δοξάτο αντικρίζουν το μέλλον με αισιοδοξία. Γιατί αυτό το μέλλον έχει βαθιές ρίζες. Ρίζες πόνου, νίκης και αγώνων. Αυτόν τον πόνο, αυτές τις νίκες, αυτούς τους αγώνες, αυτούς τους ανθρώπους που τα βίωσαν αυτά, τιμήσαμε σήμερα εδώ, στο Δοξάτο».
Ακολούθησε η μεταφορά του ιερού κειμηλίου του Πολεμικού Σταυρού Α’ τάξης στο δημαρχείο Δοξάτου.
Πηγή φωτογραφιών: Προεδρία της Δημοκρατίας
