ΑΡΘΡΟ
Του Γ.Κ. Χατζόπουλου
τ. Λυκειάρχη
(συνέχεια από το προηγούμενο)
Σε αυτούς λοιπόν τους φθονερούς ο κατακτήσας την κορυφή θα πρέπει να έχει γυρισμένη την πλάτη του και σφραγισμένα τα αυτιά του με βουλοκέρι. Να τους αφήνει να χύνουν άφθονη τη χολή τους και να επιδίδεται με όσες δυνάμεις διαθέτει στην προσφορά βοήθειας ανυστερόβουλης στους συνανθρώπους του. Τότε και μόνο τότε θα είναι ο καταξιωμένος αναβάτης της κορυφής.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι, οι παρ’ αξίαν κατακτήσαντες την κορυφή, να καταλαμβάνονται από τον ίλιγγο της κατάκτησης, ο οποίος θολώνει το νου τους, τους καθιστά αλαζόνες και απαξιωτές των συνανθρώπων τους. Όμως το πάθος της αλαζονείας έχει σύντομη ημερομηνία λήξεως. Εύλογο είναι να ακολουθεί και το ξεθρόνιασμα από την κορυφή, που οδηγεί στο οδυνηρό κατρακύλισμα.
Βρίθει η ανθρώπινη ιστορία από ανθρώπους, που ανέβηκαν ψηλά και πολύ σύντομα πήραν τα μυαλά τους αέρα. εξυπακούεται ότι πρόκειται, καλέ μου φίλε Ευάγριε, για εκείνους, που φτάσανε στην κορυφή έρποντας και γλείφοντας, μιμούμενοι αδιάντροπα τον εύγευστο οστρακοφόρο σαλίγκαρο.
Μόχθησε, λαμπρέ μου φίλε Ευάγριε, να κατακτήσεις την κορυφή! Ένα τέτοιο άθλημα είναι μόνο για εκείνους, που αξίζουν και αγαπούν ειλικρινά τον συνάνθρωπό τους. Για αυτό και τους πρέπει ο δίκαιος έπαινος της άτεγκτης ιστορίας.
Και να έχεις τα μάτια σου δεκατέσσερα καθώς θα απολαμβάνεις τη γοητεία της κορυφής. Γιατί θα σε προσεγγίσουν οι σαλίγκαροι, που με τη γλοιώδη συμπεριφορά τους θα σου κάψουν άφθονο λιβάνι με στόχο να κερδίσουν λίγο από τη λάμψη σου για ίδιο όφελος. Σε αυτούς θα είσαι πολύ κουμπωμένος. Το άσμα των σειρήνων ηχεί ευχάριστα στα αυτιά των νικητών, όταν απισχναίνονται η λογική και η αυτοσυνειδησία. Τότε μοιραία απογυμνώνεσαι από τον χαρακτηρισμό του πανάξιου κατακτητή και μεταβάλλεσαι σε άθυρμα των κολάκων, ανίκανος πλέον να προσφέρεις αγλαόκαρπη βοήθεια στους συνανθρώπους σου. Φύλαξε λοιπόν τις Θερμοπύλες της ανυστερόβουλης προσφοράς. Τότε και μόνο τότε θα δικαιώσεις τον σοφό στίχο του Αλεξανδρινού ποιητή Κ.Π. Καβάφη: «Θα γίνεις πολίτης στην πόλη των ιδεών». Και αυτό δεν θα είναι λίγο, αλλά πολύ, για σένα και τους συνανθρώπους σου.
